Sebastianie,

Spotkałem ducha.

To krótkie zdanie wprowadzające miało być bardzo dramatyczne, ale potem pomyślałem sobie, że nie chcę marnować pergaminu ani go skreślać, a przecież ty spotykasz duchy wystarczajaco często, aby przeczytać to swoim wewnętrznym, normalnym, a nie dramatycznym głosem.

Wysłałem list Cathalowi, jakby znał też jakichś ekspertów w sprawie, więc on też może wysłać Ci jakiś list w tym temacie.

Przechodząc do rzeczy.
Byłem pare dni temu w Hogsmeade, odbierałem pare książek z tamtejszej księgarni. Przed powrotem do Londynu postanowiłem się przejść. Na obrzeżach miasteczka podeszła do mnie przedziwnie wyglądająca dziewczynka, miała może parę lat, pomyślałem że to zapewne część jakiejś zabawy albo, że się zgubiła, bo powoli się ściemniało. Chciałem ją odprowadzić do domu, pomóc. Opowiedziała mi o tym gdzie mieszka, o jakiejś posiadłości, podała nawet jej nazwę - Cape Manor. Byłem pewien, że to jakiś wymysł, wyobraźnia dzieci jest niesamowicie bujna. Ledwo co się odwróciłem, coby sprawdzić, gdzie musimy skręcić, a ona po prostu rozpłynęła się w powietrzu.

Nie wróciłem do Londynu, zostałem na noc w Hogsmeade i popytałem o to miejsce, wybierając się tam następnego dnia. Dwór jest ruiną od conajmniej dwustu lat. Zastanawia mnie tylko, dlaczego duch tej dziewczynki pojawia się akurat w Hogsmeade? Powiedziała, że byłą dziedziczką fortuny. Sprawdziłem wszystkie źródła, które miałem 'pod ręką' o tym, co mogłoby się stać z tym miejscem, ale poza paroma wspomnieniami o rodzinie, która posiadała spory majątek i włości w tamtych okolicach, jeszcze w 16 i 17 wieku, niczego nie znalazłem. Czekam na więcej dokumentów z archiwum, wybiorę się też do biblioteki.

Zastanawia mnie dlaczego pojawia się akurat tam? Jak zginęła? Co się stało z fortuną? Dlaczego cała rodzina zniknęła? Czy duchy pojawiają się tam, gdzie umarły? Jęcząca Marta w Hogwarcie faktycznie była tam, gdzie umarła? Ale czy śmierć i chęć jej wyjaśnienia wiąże dusze w jakimś miejscu? Na Merlina, to musi być straszne, być uwiązanym do klozetu. Nic dziwnego, że jęczała.

Przydadzą mi się jakiekolwiek informacje.


PS. Czy jako Macmillan przyjmujesz też ludzi, którzy chcą się spowiadać?

PSS. Czy za spowiedź się płaci?

Wszystko w porządku, duch dziewczynki był raczej skupiony na tym, aby mi opowiedzieć jak ogromna była fortuna, którą miała odziedziczyć, chociaż mówiła o tym w czasie teraźniejszym, jakby to wszystko miało się dopiero stać, jakby nie zdawała sobie sprawy, że świat poszedł do przodu. Stąd moje skonfundowanie i późniejsze zaskoczenie tak szybkim jej zniknięciem. Zastanawiałem się czy jakbym poszedł w to samo miejsce, to czy wciąż by się pojawiła i zniknęła po powiedzeniu mi tych samych słów, ale wróciłem po swoich krokach i krążyłem tak chwilę zanim znalazłem sobie nocleg w Hogsmeade i nic się nie wydarzyło.

Myślisz, że może chce, aby ktoś wyjaśnił tę sprawę? Jeżeli wciąż nie jest wyjaśniona, oczywiście. Strasznie mnie to męczy. Czuję jakbym był jej coś winny, ale to już chyba mój własny problem. Tak myślę.

Rozumiem, że to wspomnienie 'Trzech Mioteł' to sugestia, że powinienem Cię zaprosić na drinka za otrzymane informacje?
Tak czy siak, dziękuję za Twój czas (za czas, jaki poświęciłeś, aby mi odpisać, mam na myśli). Jeżeli mógłbyś sprawdzić w Rejestrze, byłbym bardzo wdzięczny. Jakakolwiek informacja byłaby dla mnie w tym temacie cenna. Natomiast, jeżeli nie ma jej w Rejestrze, wolałby, abyś nie zgłaszał tej sprawy. Chciałbym się nią zająć we własnym zakresie, a wiem, że Ministerstwo ma tendencje do ograniczania działań innych, jeżeli już się czymś zajmuje.

Również z wyrazami szacunku (najprawdziwszego),


PS. Czy może być likier? Znalazłem ostatnio taką mugolską książkę o tym, w jaki sposób robi się alkohole o różnym smaku, takimi ich sposobami. Zrobiłem czekoladowy. Wyszedł okropny, definitywnie nie mam do tego talentu, ale potem poszedłem i kupiłem takowy w pobliskim, mugolskim sklepie. Ten już jest całkiem w porządku.

PSS. Co ja? Czy ktoś mi się kiedyś spowiadał? Na pewno pare osób przy kieliszku. Jeżeli chodzi o to, czy ja się spowiadałem... Tak, robię to regularnie i płace komuś, aby tego słuchał. Taki ze mnie okropny człowiek, że nikt inny nie chce słuchać z własnej woli. To jak, kiedy masz wolny wieczór?