- 25 kwietnia 1972 -
Biuro koronera

Stanley wykazywał pociąg do nekromancji już od czasów Hogwartu. Uważał ją za ciekawą sztukę, która pozwalała na bardzo dużo. Zwłaszcza osobie, której udałoby się osiągnąć mistrzostwo w tej dziedzinie. Sam zresztą dążył do tego od wielu lat.

Po swojej tragicznie zmarłej matce zostawił całą bibliotekę książek związanych z przyrodą czy eliksirami. Była to dla niego swego rodzaju pamiątką po Anne. Jednak te pełne podręczników  regały, nie pełniły tylko roli ekspozycyjnej - wręcz przeciwnie. Borgin wykorzystywał je do ukrywania swoich tajnych dokumentów - tak jak w przypadku notatnika do ukochanej sztuki, który był oprawiony w okładkę po Atlasie grzybów.

Andrew dbał o to, aby jego kompendium nie opuszczało ścian jego mieszkania. Wszak groziłoby to tym, że ktoś mógłby się dowiedzieć o jego niecodziennym hobby gdyby przeczytał kilka stron.

W ten wtorkowy poranek popełnił jednak straszliwy błąd. Zgarniając raporty z domu, zabrał ze sobą jeden dodatkowy dokument. Nie zdawał sobie z tego sprawy dopóki nie przybył do Ministerstwa. Kiedy wyjmował teczki ze swojej torby, doznał niemałego szoku - ujrzał pośród raportów swój Atlas grzybów. Nie było tutaj mowy o pomyłce. Nie miał innej książki z taką okładką w całym swoim mieszkaniu.

W takiej sytuacji nie miał innej możliwości jak po prostu nosić wszędzie ze sobą to kompendium, aby mieć pełnię kontroli nad nim. Tylko tego brakowało jakby wpadła ona w niepowołane ręce i to w samym środku Ministerstwa. Wtedy mógłby się pożegnać z karierą w tej placówce oraz własną wolnością. Na pewno skończyłby za kratami Azkabanu za coś takiego.

Stanley spojrzał na zegarek - wybiła ósma i należało zanieść raporty do biura koronera, aby mogli wypełnić swoją część dokumentów. Czym prędzej przebrał się w mundur brygadzisty, a następnie przygotował karteczkę, którą przyczepił do pierwszego dokumentu na wierzchu.

Nie podpisał się na wiadomości. Wystarczyło otworzyć którykolwiek z raportów, aby rozpoznać, że to on je przyniósł - z podpisu, którym sygnował każdy z protokołów albo z pisma. W końcu jeżeli ktoś już wcześniej czytał pozostawione przez niego pliki, był w stanie rozpoznać jego font.

Jako, że na miejscu nikogo nie zastał, zostawił dokumenty w tym samym miejscu co zawsze - na pierwszym biurku z brzegu, które znajdowało się zaraz po wejściu do biura. Sami się podzielą nimi tak jak to robili do tej pory Nie zamierzał mówić im co mają robić. To oni byli ekspertami w swojej dziedzinie.

Borgin popełnił jednak jeden błąd o którym jeszcze nie miał pojęcia. Wraz z raportami zostawił też swój atlas. Kiedy tutaj szedł, niósł go jako ostatnią rzecz na swoim stosie. Zapomniał o tym fakcie i pozostawił go na tamtym biurku.

Kiedy wykonał swój poranny obowiązek, ruszył szybkim krokiem na papierosa. Ostatnimi czasy niektóre rzeczy zaczęły na niego mocno wpływać i sięgnął po tę używkę jako metoda odstresowania. Nie palił jednak dużo - dwa może trzy papieroski dziennie. Mogę rzucić kiedy chcę. To nie jest uzależnienie Jednak czy tak się nie zaczynają wszystkie nałogi?

Dopalił pierwszego, a następnie sięgnął po drugiego. Sięgając po zapalniczkę pomylił się i tym samym włożył rękę do pustej kieszeni w której powinno znajdować się kompendium grzybów. Zgubił coś czego nie powinien. Zamarł w mgnieniu sekundy. W jego głowie zaczęły się snuć najgorsze myśli. Stanley był święcie przekonany, że jego życie zostało właśnie policzone, a proces przed Wizengamotem ma już gwarantowany.

Wypuścił papierosa z ust i ruszył biegiem do swojego gabinetu. Nie odnalazł w nim jednak swojego notatnika. To tylko przyspieszyło bicie jego serca, które i tak już chciało opuścić jego klatkę piersiową. Przypomniał sobie po chwili, że dzisiaj rano był przecież w biurze koronera  - tam to musiałem zostawić. Nie czekając ani chwili dłużej ruszył do swoich kolegów po fachu.

Wpadł do środka jakby się co najmniej paliło. Spojrzał na pierwsze biurko, a następnie rozejrzał się po okolicy. Jednak niczego w środku nie zastał. Zarówno niczego, jak i nikogo. Po raportach i notatkach nie było śladu. A więc poszli z nimi do przełożonych

- Japierdole nie ma ich… - wydał z siebie podłamanym głosem, łapiąc się za głowę. Był na siebie wściekły. Miał jedno proste zadanie na dzisiaj, które koncertowo spierdolił już o samym poranku. Ręce mu drżały, a w głowie zagościł harmider. Nie wiedział co powinien zrobić w tym momencie - uciekać czy zostać i się przyznać? Stał tak roztrzęsiony i wryty w ziemię, aż usłyszał znajomy głos gdzieś z boku. Czy to Cynthia?

Borgin nawet nie zwrócił uwagi, że ktoś przechodził czy nawet ukłonił się na przywitanie. Był zbyt przejęty faktem, że jego atlas mógł wpaść w niepowołane ręce czyli takie, które nie były jego własnymi.

Nie mylił się. Postawił dobrą diagnozę - to była Cynthia. Dziewczyna z którą współpracą była istną przyjemnością. W końcu raporty wypełnione pod jej okiem były zawsze na czas, a najczęściej nawet dużo przed czasem, czego nie można było powiedzieć o Stanleyu i jego kolegach z działu - oni zawsze oddawali dokumenty w ostatniej chwili i to w ilościach hurtowych. Co więcej należało dodać to fakt, że miała bardziej "ludzkie" nastawienie w porównaniu do swojej przełożonej, Lycoris, którą też zdążył już poznać. Chociaż czy można oceniać kogoś w skali "bycia człowiekiem" jeżeli na co dzień obcuje z trupami?

Informacja jaką otrzymał od niej, lekko zbiła go z tropu. Jeżeli ten stażysta wracał do niego z jakimiś aktami, czy to oznaczało, że ma tam też jego zgubę? A może wysłała swojego podwładnego aby go zajął, a ona w tym czasie wykorzysta kupiony jej czas na doniesienie na niego? Te jak i wiele innych myśli krążyło teraz w jego głowie. Nie dawały mu spokoju, atakowały ponownie z każdą kolejną sekundą mimo próby odrzucenia ich.

- Minęliśmy się? - powtórzył, a głowę pochylił lekki w lewo z ciekawością. Ujrzał co jego koleżanka trzymała w dłoniach. Tę okładkę rozpoznałby wszędzie i o każdej porze dnia czy nocy. Nie było mowy o pomyłce - Tak... Pewnie tak było... - stwierdził wypowiadając słowa powoli. Chwilę później zaczął rozglądać się po pomieszczeniu aby upewnić się, że nikogo więcej w nim nie ma. Zwrócił również uwagę na to czy drzwi były zamknięte.

Zostali tutaj we dwójkę. Nie było żadnej innej żywej duszy - Nie będzie świadków. Stał tak przez dłuższą chwilę, przyglądając się Cynthii. Starał się za wszelką cenę wyczytać jej intencje. Zrozumieć co będzie próbowała zrobić albo to co już zrobiła.

Przewidywał najgorsze, dlatego jego prawa ręka mimowolnie powędrowała pod pelerynę. Wolał mieć swoją różdżkę w gotowości, niż dać się zaskoczyć. Ruszył powolnym krokiem w jej stronę. W tym pomieszczeniu było tak cicho, że jedyny dźwięk jaki dało się usłyszeć to podeszwy butów Stanleya, które stąpały po podłodze.

Prawda była taka, że nie chciał jej zrobić krzywdy. Był jednak gotowy stanąć w obronie własnej gdyby coś poszło nie po jego myśli  - chciał przecież tylko odzyskać swoją własność.

- Nie chodzi mi raczej o raporty… - zatrzymał się kilka kroków przed nią, a następnie utkwił swój wzrok w trzymanej przez nią książce dając jej do zrozumienia co go tu sprowadza. Cynthia raczej nie potrzebowała jakiegoś dodatkowego wytłumaczenia aby zrozumieć, czym zawdzięcza sobie jego wizytę w swoich skromnych progach - Zostawiłem tutaj przypadkiem pewną książkę… Może ją widziałaś? - przeniósł swój wzrok z atlasu na dziewczynę. To było pytanie retoryczne - w końcu trzymała ją w dłoniach. A raczej wątpliwe było to, że ktokolwiek trzymałby tutaj jakiś atlas grzybów.

Podparł się lewą dłonią, która do tej pory była wolna. Prawa zaś nadal była schowana pod wierzchnią częścią munduru - Zapytam wprost. Bez zbędnego owijania w bawełnę - zaczął temat. Stanley potrzebował się dowiedzieć ilu potencjalnych czytelników miało jego dzieło. Taka informacja pozwoliłaby mu na oszacowanie jak wielkie ma w teraz kłopoty - Kto ją przeglądał? - zabrzmiał śmiertelnie poważne. Zapewne gdyby miał jakiś uśmiech na twarzy to ten zniknąłby w momencie wypowiedzenia tych słów - tak się jednak nie stało, ponieważ minę miał czysto grobową. Nie było tutaj miejsca na żarty - w tej chwili ważyły się jego losy.

W tym wszystkim najgorsza była jedna rzecz - racja słów Cynthii. Jednym zdaniem podsumowała dokładnie to co mógł zrobić, aby do takiej sytuacji nie dopuścić. Wystarczyło jej lepiej pilnować. To przecież takie proste...

Z drugiej strony gdyby to było takie proste to by jej tu nie zostawił. Moment roztargnienia czy chwilowe poczucie dobrze wykonanej pracy wystarczyły aby na ułamek sekundy zapomniał o swoim dziele. I właśnie przez tą chwilową niedyspozycję przyjdzie mu zapłacić najwyższą cenę.

Do tej pory to Stanley był drapieżnikiem. To on wybierał sobie ofiarę, którą osaczał, a następnie przedstawiał zasady swojej gry - nierównej, wykorzystującej wszelkie słabości przeciwnika. Iście niegodnej i nawet nie honorowej. Przed laty pewnie by się tym przejął i postąpił inaczej. Jednak czasy się zmieniły. A wraz ze zmianą czasów zmienił się również on - na lepsze lub na gorsze. Nie jemu było to oceniać.

Ale teraz rolę się odwróciły - kontrolę przejęła Cynthia. Czuł, że teraz to on został pionkiem w tej chorej grze zwanej zależnością. Od jej każdej zachcianki zależało jego być albo nie być w Ministerstwie, gdzie posada w BUMie to był i tak najmniejsz pikuś w tym wszystkim. Za coś takiego cela w Azkabanie była przyznawana w trybie ekspresowym bez wielkich - jeżeli jakichkolwiek - szans na obronę przed zarzutami. Zdanie Ministerstwa Magii na temat tej sztuki było proste i wyraźne - żadnej nekromancji.

- Powinienem - przyznał, a następnie wyciągnął swoją prawą dłoń spod płaszcza. Przez krótki moment się wahał ale wyciągnął dłoń po atlas, który następnie szybko schował w kieszeni marynarki pod odzieniem wierzchnim - Ale tego nie zrobiłem i dlatego właśnie rozmawiamy - stwierdził zgodnie z faktem. Przeważne po za szybkim "cześć", nie mieli czasu na dłuższe pogawędki. Każdy miał swoje obowiązki. Każdy gdzieś się spieszył. Ich kontakt w głównej mierze ograniczał się do wypełniania raportów oraz czytania podpisów osoby, która go wykonała. Niby nie dużo, a jednak wystarczająco aby poznać swojego kompana czy towarzysza w niedoli, któremu również przypadła (nie) przyjemność wypełnienia akt.

Oparł ręce o najbliższy blat, a następnie spuścił wzrok. Potrzebował się zastanowić. Przemyśleć co powinien zrobić dalej. Przymknął oczy i ciężko westchnął słysząc jej kolejne słowa - Oni nie doceniają tej sztuki. Podążają ślepo za ideami, które wtoczyła im do głów i żył instytucja zwana Ministerstwem Magii - rozpoczął swój wywód. Nie wiedząc jednak nadal ile osób mogło 'rzucić okiem' na zawartość tego tomiku - Góra powiedziała, że należy się tego wystrzegać i bać. To Ci wielcy czarodziejowie tak właśnie robią... - podkreślił 'potęgę' swoich kolegów i koleżanek z pogardą w głosie - Nie można być najlepszym, a nawet dobrym jeżeli nie opanuje się każdej dziedziny magii - uniósł głowę do góry i otworzył oczy, a następnie spojrzał na sufit - Ich przerażają same grzyby, a co dopiero grzybobranie... - pokiwał głową ściskając pięść na blacie. Urząd w którym przyszło im pracować był niby taki wielki, otwarty i chętny do szerzenia pomocy, a jednak był zarządzany przez zamknięte głowy, które krytykowały wszelkie próby obcowania z tą sztuką.

Złapał się za twarz aby lekko ścisnąć oczy, a następnie odwrócił głowę w kierunku Cynthii. Wziął głęboki wdech i wydech - Dziękuję i przepraszam - zjechał dłonią po twarzy zatrzymując się na brodzie - Dziękuję, że ją znalazłaś i schowałaś - Stanley założył, że jednak nie doniosła na niego. W końcu nie było słychać żadnego biegu w ich kierunku - Przepraszam za problem. To się więcej nie powtórzy. Chwilowa niedyspozycja... - zapewnił. Gdyby ktoś przypadkiem wpadł na Cynthie, kiedy ta oddawała się lekturze atlasu grzybów, mogła być mieć również nie mały problem. Może nie taki jak on ale jednak jakiś.

Sięgnął do kieszeni z której sprawnym ruchem wyciągnął paczkę papierosów - Napiję, chociaż chyba miałem już wystarczającą pobudkę dzisiaj. Można tu palić? - zapytał swojej rozmówczyni. A może należałoby raczej określić ją jako wyrocznie?

- Co byś chciała aby ta sprawa nie ujrzała światła dziennego? - spojrzał się wprost w jej błękitne oczy. Tym razem jednak oczekiwał odpowiedzi lub  zapewnienia, że ta nic nie zrobi z tą kwestią. Nie miał zamiaru się ruszyć z tego pomieszczenia bez usłyszenia tego co chciał usłyszeć - Aby została naszą małą, słodką tajemnicą... - kontynuował - No chyba, że zależy Ci na szybkim awansie. To wydanie grzybiarza może dużo pomóc - specjalnie używał zamienników odnoszących się do swojej książki. W ten sposób tylko oni mieli pojęcie o czym mowa. Gdyby nagle ktoś wszedł to nie miałby pojęcia o czym aktualnie jest mowa - co akurat było bardzo korzystne - Czy przysługa u mnie będzie wystarczająca nagrodą za ten trud, który musiałaś podjąć? - uniósł kąciki ust. Daleko mu jednak było od uśmiechu.

Za dużo przepraszał i dziękował? Być może. W końcu to była rzecz ludzka. Coś co jeszcze jakiś czas temu było zwykłą codziennością, a teraz fasadą lub grą do zmylenia przeciwnika. Z biegiem czasu, Stanley zdał sobie sprawę, że dużo prościej przychodzi mu krzywdzenie innych osób niż uszczęśliwianie ich. Potrafił jednak zachować pozory, których większość nie była w stanie odczytać lub zrozumieć.

Z Cynthią było jednak inaczej. Ona czytała z niego prawie jak z książki. Był zbyt oczywisty w swoich działań? Może postępował według jakiegoś utartego schematu, który był jej znany? A może po prostu lata spędzone nad dogłębnym poznawaniem ludzkiego ciała pozwoliły jej osiągnąć perfekcje w tym fachu? Nie znał odpowiedzi na to pytanie. I nie kwapił się aby dowiedzieć się czegoś więcej.

Odebrał od niej szklankę z bursztynowym trunkiem, który jak mniemał był zwykłym whiskey lub trucizną - chociaż teraz było mu wszystko jedno. Miłe zaskoczenie, zwłaszcza jeżeli spodziewało się otrzymać kubek gorącej lury bez smaku.

Jej zbyt ludzki gest - złapania go za podbródek - jak na kogoś z biura koronera, wprowadził go w stan zdziwienia czy nawet lekkiego szoku. Większym zdziwieniem w tym momencie mógłby być tylko taki sam gest wykonany przez jej przełożoną - Lycoris.

Uniósł swoją brew na znak zapytania, a jego twarz odruchowo drgnęła do tyłu jakby starał się zrobić unik. Bezpodstawnie - ponieważ nie groziło mu żadne niebezpieczeństwo - i bezskutecznie - bo po za odchyleniem głowy na kilka milimetrów, nic się nie zmieniło.

- Prawda. Nie znam żadnych innych grzybiarzy - odpowiedział z lekkim opóźnieniem. Dopiero teraz był w stanie dojść do siebie po tym co miało miejsce przed chwilą. Jeden gest, a potrafił nawet najtwardszych mężczyzn wprowadzić w osłupienie - Jedyną osobą, z którą miałem większy kontakt i zajmowała się grzybami to był mój kompan ze szkoły - przyznał ze smutkiem w głosie - Ale porzucił te piękną pasję na rzecz ministerialnego munduru - ciepła posadka i pewny zawód zmieniały człowieka.

Pociągnął łyk ze zdobionego szkła. To był bardzo dobry alkohol. Posmakował mu. Pewnie dlatego, że jego przełyk był przyzwyczajony do spożywania możliwie najtańszego piwa, a teraz rozkoszował się iście szlachetnym trunkiem.

A więc zawarli umowę - Cynthia nic nikomu nie powie o jego sromotnikowych zapędach, a Stanley jej się za to odwdzięczy kiedy będzie tego potrzebowała. Z jednej strony było to trochę nieuczciwe bo mogła mieć zachciewajkę nawet w środku nocy, a Borgin musiałby ją spełnić. Z drugiej strony miał całe gówno do gadania w tej sprawie. Mógł jedynie przytaknąć i cieszyć się z takiego obrotu spraw.

Wsadził jednego papierosa do ust, a następnie go odpalił. Poczuł jak z pierwszym zaciągnięciem się, nikotyna zaczyna wędrować do jego płuc i układu nerwowego. Przymknął na moment oczy aby w pełni rozkoszować się zaistniałą sytuacją - Zanim odpowiem - wypuścił dym z ust i skierował otwartą paczkę w kierunku Cynthii - Zapalisz? Wiem, że to zło i nie powinno się tego robić... Ale pomaga człowiekowi - stwierdził przybierając neutralny wyraz twarzy. Gdyby nie fakt, że znajdowali się aktualnie w Ministerstwie, czułby się jak na wakacjach.

Zawahał się przez krótką chwilę. Zastanawiał się czy powinien dzielić się taką informacją ze swoją oprawczynią. Niby nie miał już nic do stracenia, ponieważ jego sekret został wydany. Ale zawsze pozostawała ta nutka niepewności.

- Jako teoretyk czy praktyk? - zapytał, biorąc sporego łyka tego pysznego roztworu alkoholowego - Jako teoretyk to będzie z... - zaciągnął się wyrobem tytoniowym dosyć średniej jakości, a jego oczy powędrowały do góry jakby się nad czymś mocno zastanawiał - 13 lat? Coś koło tego by było. Od czasów Hogwartu - ugasił końcówkę papierosa na blacie i bez żadnego zastanowienia sięgnął po kolejnego - A praktycznie... To krócej... Dużo krócej. Brak warunków do przeprowadzenia grzybozbioru więc nie ma na czym ćwiczyć - przetarł czoło i utkwił wzrok w brunatnej cieczy - Zresztą konkretne działania grzybem to niebezpieczna zabawa. Trzeba do niej podchodzić z rozwagą i szacunkiem. Zwłaszcza tym drugim - przyznał. Stanley nie raz słyszał historie jak zbyt pewni swoich umiejętności czarodzieje przekręcali się na inny świat, nie doceniając mocy jaka drzemie w grzybiarstwie.

- A Ty znasz jakichś grzybiarzy? Kogoś kto nie boi się pobrudzić sobie rąk? Gotowego wyruszyć z samego ranka, aby trafić na najdorodniejsze okazy? - zapytał. Cynthia sama zresztą stwierdziła, że bez czarnej magii nie ma białej magii - może więc znała kogoś takiego. W końcu pracowała z trupami ludzi z pogranicza obydwóch sztuk - światła i ciemności.

Kim on był aby odmówić damie ognia? Zgodnie z jej prośbą, sięgnął po zapalniczkę, a następnie odpalił papierosa Cynthii. Teraz mogli we dwójkę rozkoszować się rakotwórczym dymem, który powoli wypełniał ich płuca. Większość osób przypłacała najwyższą cenę za chwilę nikotynowego uniesienia, pozwalając sobie na moment odpoczynku, aby później wylądować w rękach osób, które trudniły się tym samym fachem co jego rozmówczyni. Nie trzeba raczej wspominać, że trafiały tutaj w stanie wiecznego snu.

Najciemniej pod kandelabrem? Zastanowił się przez chwilę nad tym, co ona mogła mieć na myśli. Jeżeli chodziło jej o niego - to fakt. Nikt się raczej nie spodziewał takiego zainteresowania po nim, co mogło być dużym zaskoczeniem. Chociaż miał wrażenie, że w tym akurat momencie, te słowa nie dotyczyły jego. Czy to mogło znaczyć, że wśród pracowników Biura Koronera również jest pociąg do grzybobrań ale nikt nie chce o tym głośno mówić?

- Tylko widzisz... Grunt w Ministerstwie jest niepewny. Grzyb może się tutaj nie przyjąć... A raczej na pewno się tutaj nie przyjmie. Trzeba by znaleźć dla niego odpowiednie miejsce - takie w którym zarodki będą miały wystarczająco miejsca. Gdzieś gdzie jest mokro i ciepło, bo w takich warunkach grzyb rośnie najlepiej - przyznał. Potrzebował do tego jakichś ruin, z dala od ciekawskich oczu gapiów. Pomocne na pewno byłyby też wszelkiej maści kadzidła - do tych akurat miał dostęp dzięki sklepowi swojego ojca, Roberta, który prowadził sprzedaż ów towarów. No i najtrudniejsze w tym wszystkim - ciało, które można by poddać procesowi zgrzybienia. Ale to też wyglądało jakby było załatwione - Jeżeli w kwestii ciepła jestem w stanie załatwić odpowiednie materiały, które mogłyby podgrzać atmosferę, tak gorzej wypada kwestia znalezienia ustronnego i chłodnego miejsca - stwierdził. Jak tak teraz się zastanawiał to nawet piwnica mogłaby być ciekawą alternatywą dla ruin czy zgliszcz. Zdawał sobie sprawę, że im potężniejszego czarodzieja ciało otrzyma, tym trudniej może być takiego kogoś wskrzesić i nad nim zapanować. Chociaż nie takie rzeczy się robiło.

- Czy ja mam wystarczająco szacunku i pokory do tego? - zadał pytanie retoryczne, a na jego twarzy zagościł zawadiacki uśmiech. Wypuścił dosyć dużo dymu, który zbierał w swoich płucach od jakiegoś czasu - Ja na ten moment czekałem połowę swojego życia - odparł. Mógłby stwierdzić, że Cynthia spadła mu z nieba i nie skłamałby w tym momencie - tak przecież było. Nie mógł trafić w lepsze miejsce ze swoim “problemem”. U niej “chętnych” królików doświadczalnych było pod dostatkiem. A i pewnie jakby ktoś “zaginął” na kilka dni, to nie wzbudziłoby to niczyjej uwagi wśród tej całej biurokratycznej agonii. Wszystko szło wyjaśnić - O ile technika obróbki grzybów jest mi rzeczą obcą, nieznaną. Tak nad wzrostem grzyba byłbym w stanie zapanować i dopilnować, aby się zbyt nie rozrósł. Jeszcze by się wymknął spod kontroli i co by wtedy było? - zakręcił lekko szklanką, a następnie dopił pozostałość swojego trunku. Odstawił puste naczynie przed siebie, by po chwili przetrzeć sobie twarz.

- Co się mówi w Ministerstwie? - zapytał z nieukrywaną ciekawością. Stanley i ludzie z jego brygady, nie mieli aż tyle czasu na pogaduszki z innymi pracownikami przez co zostali w tyle ze wszystkimi ciekawostkami czy plotkami. Teraz może jednak będzie mu dane dowiedzieć się czegoś o swoich kolegach czy innych ciekawych osobistościach. W końcu Ministerstwo było duże, a w nim pracowało jeszcze więcej osób. Było o kim gadać. Było o kim siać ferment.

- Jeżeli poznałabyś kogoś kto również dzieli pasję do grzybów to możesz dać mi znać - poprosił, gasząc papierosa w popielniczce, która stała nieopodal nich - Poobserwuję taką osobę, ocenię czy można jej zaufać. Może nawet zaoferuję współpracę w tej kwestii - wypuścił powietrze przez przymknięte usta by po chwili zaczął lekko pokasływać. Nie przyzwyczaił się jeszcze do palenia. Wszak powrócił do niego nie dalej niż tydzień czy dwa temu. Nadal były momenty w których czuł kłucie w swoich płucach i musiał po prostu odkaszlnąć - Tylko wiesz. To muszą być prawdziwi koneserzy grzybów. Nie żaden pierwszy, lepszy Marcus, który odbywa tutaj staż - zaznaczył. Grzybiarzy było mało, a dopuszczenie nieodpowiedniej osoby do ich środowiska groziło tylko jednym - unicestwieniem całej grupy. A wszystkim z nich zależało na szybkim i pewnym wzroście… Niczym grzyby po deszczu…