Nieco zdziwiona była tym, że Bagshot postanowił ją zaprosić na randkę przez Brennę, bo zupełnie się tego po nim nie spodziewała. Zazwyczaj był dosyć bezpośredni w swoich zamiarach, więc nie do końca jednak jej to do niego pasowało. Może ludzie się zmieniali, czy coś, z drugiej strony tyle razy udało jej się go spławić w czasach nauki w Hogwarcie, że faktycznie mógł poczuć lekki dyskomfort. Jak widać jednak nadal próbował, Yaxley też nieco się zmieniła podczas tych lat, które upłynęły kiedy faktycznie się znali. Tym razem postanowiła się zgodzić, nie wiedzieć czemu, jakby jej życie ostatnio nie było wystarczająco skomplikowane.

Nie do końca wiedziała, czego się spodziewać, randka miała raczej jednoznaczny wydźwięk, jednak wcale nie zakładała, że może się to spotkać nagłym wybuchem wielkiego uczucia. Jej życie było mocno zagmatwane, ciężko w nim było aktualnie znaleźć jakikolwiek sens, decyzje, które podejmowała nie były racjonalne.

Pojawiła się jednak rankiem, drugiego sierpnia na dworcu. Ubrana po mugolsku, skoro Isaac chciał, żeby udawali mugoli to nie zamierzała się sprzeciwiać. Przygotowała się nawet i znalazła w szafie kapelusz, który był całkiem przydatny od chronienia się przed słońcem, wyjątkowo założyła też na siebie długą, hipisowską sukienkę, tylko buty wybrała te co zawsze, nieco zniszczone, ciężkie trapery ze smoczej skóry.

Czekała na mężczyznę przed dworcem, gdzie jeszcze raczyła się ostatnimi zaciągnięciami papierosa.

Brenna jak i Ger należały do tych osób, które najwyraźniej badały temat dosyć mocno bezpośrednio, bez owijania w bawełnę, co w sumie nie było chyba najgorszą metodą, bo omijało nieporozumienia.

Nieco zdziwiła się kiedy Issac pojawił się niedalko, bo albo jej się wydawało, albo faktycznie wysiadł z mugolskiej taksówki. Ciekawe. Przygasiła peta swoim ciężkim butem i ruszyła w jego kierunku z uśmiechem na ustach.

- Czyli jednak mnie słuchasz, to dobrze. - Uśmiech jej się jeszcze bardziej powiększył, bo faktycznie mężczyzna idealnie trafił w jej gust, może nie świadczyło to o niej najlepiej, ale to prawda Geraldine zdecydowanie dużo bardziej doceniała alkohol od kwiatów.

Skoro zaproponował, to złapała go pod ramię. Wyglądali pewnie jak jedna z wielu typowych par przemieszczających się po dworcu, no może byli zdecydowanie wyżsi od większości, przez co mogli zwracać na siebie uwagę.

- Ciekawe, czy będą jeszcze miejsca. - Miała świadomość, że mugole bardzo często wybierali właśnie ten sposób transportu, nie wiedziała, czy nie będzie za późno, żeby kupić bilety, z drugiej strony ich to jednak nie ograniczało, w ostateczności będą mogli się tam dostać przy pomocy teleportacji.

- Kilka razy jechałam, to ciekawe doświadczenie. - Dodała jeszcze z uśmiechem. Yaxley nie miała nic do mugoli i uważała, że od czasu do czasu nawet warto spędzić trochę czasu między nimi.

Doszli wreszcie do kasy biletowej, kolejka nie była najdłuższa więc bez problemu powinni zdążyć kupić bilet. - Coż, to prawda, chociaż i niektórzy czarodzieje czasem muszą jeździć nieco dalej do pracy, czasem na inny kontynent. - Wszystko zależało od pracy, pannie Yaxley zdarzało się brać udział w wielotygodniowych ekspedycjach.

- Niestety nie wiem, jakie są, średnio się nimi interesuję. - Rzuciła żartem. Stereotypy były różne, to prawda. Kobiety były raczej często nastawione na miłe i ładne podarunki, ale może więcej też było takich jak ona, którym przyjemność sprawiało dostawanie innych prezentów. Nie miała pojęcia, jak to się rozkładało, wszak to Isaac miał większe doświadczenie z kobietami od niej. Sama miała niewiele przyjaciółek i nie rozmawiała z nimi raczej o tym, co lubią dostawać od facetów.

- Nie sądzę, że się znudzi, czasem dobrze jest zwolnić, chociaż na chwilę. - Jasne, mogli zrobić to szybciej, ale czy faktycznie ciągle warto się gdzieś spieszyć? Ostatnio dni mijały jej bardzo szybko, miała na głowie sporo obowiązków, zdecydowanie potrzebowała złapać oddech.

- W szkole nigdy bym się nie zgodziła. - Rzuciła jeszcze. Nie wchodziła w zbyt bliskie relacje z kolegami z roku, bo wydawało się jej to głupie. Teraz jednak było inaczej, ona była innym człowiekiem. Aktualnie bardzo mocno zagubionym. Chciała czerpać z życia garściami, bo nie wiedziała, czy niedługo nie zakończy swojego żywota.

Stała tuż obok mężczyzny, gdy ten kupował bilety. Poszło im to całkiem sprawnie, mogli więc zacząć szukać pociągu.

- Wiem, że może nie wyglądam na taką, ale wiem. - Rzuciła spoglądając mu w oczy. - Kończą się różnie, wszystko zależy od ich przebiegu, nie wiem, dlaczego zaczynasz mówić o zakończeniu skoro ledwie naszą zaczęliśmy. - Próbowała nie być zbyt wredną, jak to miała w zwyczaju.

Wyciągnęła rękę, aby przejąć swoją piersiówkę. Póki co jednak nie upiła z niej łyka. W pociągu pewnie się o to pokusi. Schowała ją do niewielkiej torebki, którą miała przewieszoną przez ramię.

- W szkole nie spotykałam się z nikim, wolałam unikać plotek. - Nie chciała angażować się w żadne relacje, bo bała się, że ludzie zaczną o niej gadać, bez tego mówili dużo nieprawdy, wolała im nie dawać dodatkowych powodów. Zresztą nie szukała sobie wtedy nikogo, bo nie czuła się specjalnie atrakcyjna, wolała unikać rozczarowań. - No i miałeś spory tłum wielbicielek, nie lubię się wpychać między innych. - Raczej nie zabiegała o uwagę, gdy widziała, że nie ma to większego sensu. Yaxley wbrew pozorom nie miała dużego poczucia własnej wartości, na pewno nie kiedyś, teraz niby było z tym lepiej, chociaż ostatnio również powątpiewała w swoją atrakcyjność.

- Czasem tego nie wyczuwam. - Rzuciła jeszcze, bo faktycznie miewała problem z tym, aby odróżnić co było droczeniem się, a co prawdą. Ona zazwyczaj mówiła wprost o tym, co myślała, stąd te wątpliwości.

- Stresujesz się spotkaniem ze mną? - Nie mogła w to uwierzyć, bo przecież kiedyś byli ze sobą blisko, ona sama raczej nie odczuwała takiego uczucia, nie wiedziała więc skąd wynika ten stres Isaaca.

- Nie wiem, czy to druga szansa, skoro pierwszej nie było. - Odparła wyszczerzając przy tym zęby. - Chociaż właściwie powiedzmy, że można to tak potraktować. - Żeby nie było, sama nie miała pojęcia dokąd zaprowadzi ich ta randka, czy coś zmieni w ich życiu, ale się na nią zgodziła.

Kiedy rozsiadła się wreszcie wygodnie w pociągu wyciągnęła z torebki piersiówkę, teraz na spokojnie, dyskretnie upić z niej niewielki łyk. Alkohol przyjemnie rozgrzewał ciało, może i to był całkiem niezły pomysł, żeby napić się podczas tej podróży.

- Czyli się przygotowałeś na moje umiejętności, wspaniale. Czyli nie muszę się obawiać, że zabraknie nam whisky. - Odparła zadowolona z takiego obrotu sprawy. Jakoś niespecjalnie nawet kryła się z tym, jak bardzo ostatnio lubi alkohol. Mogło to być odbierane różne, no ale akurat przed Isaakiem raczej nie musiała się wstydzić tych ciągot, przynajmniej tak się pannie Yaxley wydawało. Upiła łyk z piersiówki, zadowolona. - Jak szybko przychodzą argumenty na rzecz tego, na co mamy ochotę! - Dodała jeszcze zadowolona, bo nie musiała się martwić tym, że zabraknie im dzisiaj whisky.

- Powiedzmy, że spotkałam na swojej drodze odpowiednie osoby, które trochę otworzyły mi oczy. - Bagshot już w szkole zwracał jej uwagę na to, że te kompleksy nie mają sensu, ale musiała trochę przeżyć, żeby faktycznie się o tym przekonać. Jej życie było bogate w różne doświadczenia, których nie żałowała. Była dosyć otwarta jeśli chodzi o różne sprawy, nie ograniczała się i zauważyła, że to pomagało. Może aktualnie nie trwała w żadnej relacji, jednak przez lata trochę ich zaliczyła. Zazwyczaj ona uciekała, gdy robiło się nazbyt poważnie, jednak ostatnio dotarło do niej, że może to nie ma sensu, że może czas najwyższy dać się komuś usidlić na trochę dłużej. Wiele się zmieniło przez to, co aktualnie działo się w jej życiu. Zmartwiło ją to, że może dla niej nie być przyszłości, dostrzegła, że czegoś brakuje w jej życiu.

- Zawsze? To chyba zupełnie niepotrzebne, trema raczej nie jest sprzymierzeńcem. - Ona póki co była naprawdę bardzo spokojna, niczym się nie stresowała, mimo, że niby była to randka. Znali się zbyt długo, żeby czuła przed nim tremę.

- Myślałam o łaźniach, to chyba takie podstawowe miejsce na liście do odwiedzenia w Bath. - Rzuciła, chociaż nie wiedziała, czy faktycznie warto tam podejść.