Księżyc rozświetlał im drogę kiedy szli przez las w stronę jeziora. Wierzyła, że Benjy wiedział dokąd zmierza, bardzo dobrze znał okolicę, co było gwarancją tego, że tym razem nie utknie w lesie na dzień, czy noc. Miała pewne obawy, jednak dosyć szybko zostały rozwiane, Fenwick zresztą potrafił być bardzo przekonujący jeśli chodziło o wprowadzanie swoich pomysłów w życie, tak właściwie to chyba ona podczas którejś z rozmów rzuciła coś o nocnej wizycie nad jeziorem, więc w sumie można było to uznać za ich wspólny pomysł. Na szczęście nie popełniła już błędu nowicjusza i przygotowała się do tego wyjścia odpowiednio.

Po ich pierwszym wspólnym spacerze zakupiła sobie odpowiednie obuwie, do tego zaopatrzyła się w dość ciepły, płaszcz, który nadawał się do leśnych wędrówek, jakby wiedziała, że będzie ich więcej.

Nie był to ciepły wieczór, w powietrzu dało się już wyczuć powiew zbliżającej się jesieni, ale temperatura nie była jeszcze najgorsza, co najistotniejsze nie padał deszcz, więc na spokojnie mogli wybrać się na spacer, niby nie byli z cukru, jednak Prue kręciłaby nosem, gdyby miała wychodzić z domu podczas ulewy. Była dosyć wygodna, zresztą nigdy nie należała do osób jakoś specjalnie zżytych z naturą.

Gdy tylko weszli do lasu, gdzie zaczęło robić się gęściej, a światła było coraz mniej złapała Benjy'ego za rękę, nie daj Merlinie, aby zgubiła się gdzieś pośród tych drzew, musiała mieć pewność, że jest tuż obok niej, inaczej mogłaby spanikować. Kiedy czuła ciepło jego dłoni pod swoją strach gdzieś ulatywał, zamiast tego pojawiało się bardzo silne poczucie bezpieczeństwa. Była pewna, że nic złego jej się przy nim nie stanie.

Jak zawsze Fewnick dostosował się do jej nieco powolnych ruchów, to znaczy jak na nią były szybkie, jednak przy nim... jego wielkości kroków, cóż wolała nie myśleć o tym, że pewnie przeklinał w duchu to, jaka była opieszała, nie dawał zresztą nawet po sobie poznać, że mu to przeszkadza, a może wcale mu to nie przeszkadzało? Nie była pewna, tak samo jak wielu innych rzeczy, tak właściwie to miała tylko i wyłącznie pewność co do tego, że chciała z nim spędzić ten wieczór, i kilka kolejnych, bo okazał się być naprawdę wspaniałym kompanem.

- Daleko jeszcze? - Powiedziała niezbyt głośno, nie chcąc za bardzo naruszać tej ciszy, która panowała wokół nich. Nie miała pojęcia ile musieli przejść, by znaleźć się na miejscu, liczyła na to, że nie miał to być zbyt długi spacer, bo nie była najlepszym piechurem.

Lubiła być przygotowana na wszystko. Tak już miała, nie należała do osób, które zbyt często pozwalały sobie na popełnianie tych samych błędów, zwłaszcza, jeśli istniała możliwość, aby można było ich uniknąć. Zapobiegawczo więc zaopatrzyła się w odpowiednie obuwie, nie mogła pozwolić na to, żeby Benjy nosił ją na plecach za każdym razem, kiedy nie do końca radziła sobie z otoczeniem. Odpowiednie buty miały jej w tym pomóc, no przynajmniej częściowo. Nie wszystko było przecież od nich zależne.

- Wspaniale. - Nie, żeby jakoś narzekała na ten spacer, jednak nie była jakąś ogromną pasjonatką długich wędrówek, zresztą dzisiejszym celem wieczoru nie było chodzenie po lesie.

Prychnęła cicho, gdyby faktycznie oglądała każdy korzeń to znajdowaliby się jeszcze przy wejściu do lasu. Starała się zresztą za bardzo nie przejmować miejscem, w którym się znaleźli, chociaż nie dało się nie zauważyć, że nabawiła się pewnego urazu, zdarzało jej się na krótką chwilę zawieszać wzrok na niektórych gałęziach, jakby bała się, że coś może się z nich wyłonić, ale to i tak było niewiele jak na to, co ją spotkało. Zresztą wiedziała, że przy Benjy'm nie musi się bać.

- Uwierz mi, że gdybym oglądała każdy korzeń, to daleko byśmy nie zaszli. - Coś czuła, że zdawał sobie z tego sprawę, bo była bardzo dokładna, jeśli się w coś angażowała.

Zupełnie odruchowo wyciągnęła dłoń i chwyciła go za rękę, jakby to była najbardziej oczywista rzecz z możliwych, w końcu tak postępowały pary, czyż nie, a oni wbrew wszystkiemu postanowili się tak nazywać, więc korzystała z profitów, jakie to za sobą niosło. Dobrze było mieć przy sobie kogoś, kto wydawał się chcieć tej obecności drugiej osoby tak jak ona. Nie musieli mówić wiele, rozkładać tego na części pierwsze, po prostu byli, w tym miejscu i w tym czasie dla siebie i okropnie łatwo było się do tego bycia przyzwyczaić.

Zatrzymali się na moment, Fenwick się do niej odwrócił, Prue spoglądała na niego uważnie, była dziwnie spokojna, jak na miejsce w którym się znajdowali. - Słyszę. - Do dźwięku gałęzi poruszających się na wietrze faktycznie dołączył ten wody uderzającej o brzeg. - Sto Twoich kroków, czy moich? - Bo to była zdecydowana różnica, nie, żeby jakoś specjalnie przejmowała się już tą odległością, sto kroków, jego, czy jej to było tyle co nic.

W pewnym momencie Benjy odwrócił wzrok, Prue nie wiedziała, czy coś usłyszał, czy może coś innego zwróciło jego uwagę, spojrzała w tym samym kierunku, żeby upewnić się, iż nic nie wyskoczy z krzaków. Nie wydawało jej się jednak, aby coś tam dostrzegła.

- Możemy iść dalej? - Zapytała cicho, bo skoro znajdowali się już tak blisko, to warto było się ruszyć, aby dotrzeć do celu. Naprawdę nie mogła się tego doczekać, nigdy wcześniej bowiem nie robiła podobnych rzeczy, to nie było w jej stylu, powodowało to więc w niej ogromną ekscytację. Nie miała pojęcia o tym, że coś rozproszyło Benjy'ego na dłużej, że coś próbowało owijać wokół niego swoje łapska, bo nie dawał tego po sobie poznać, dla niej był w tej chwili ostoją, gdyby tylko wiedziała, że sam zaczynał się rozsypywać.

Nie zamierzała pozwolić na to, żeby jedna - być może bardzo intensywna sytuacja, spowodowała w niej wstręt do takich miejsc. Być może odczuwała strach, może jej kroki były odrobinę niepewne, jednak stawiała je, jeden za drugim. Liczyła na to, że Benjy pomoże jej trochę odczarować podobne miejsca. Zresztą kiedy chodziło o niego, to nie wydawało się wcale takie trudne. Wiedział co robi, wiedział dokąd ją prowadzi, łatwo było uwierzyć w to, że ma nad wszystkim kontrolę, że nie musi się niczego bać, przy nim wszystko było dużo prostsze. Być może przywykła do tego, aby radzić sobie ze wszystkim sama, ale aktualnie nie było to konieczne, całkiem łatwo przyszło jej odnalezienie się w tej nowej rzeczywistości, w której był przy niej.

- Podejrzewam, że zdążyłbyś też jeszcze coś zjeść, wziąć prysznic, może nawet przeczytać. - Tak, gdyby faktycznie miała oglądać korzenie, to Benjy miałby bardzo dużo wolnego czasu, który mógłby wykorzystać. Na szczęście nie zamierzała tego robić.

Nie zareagowała na szturchnięcie, poza tym, że uśmiechnęła się sama do siebie, kiedy to zrobił. Brakowało jej takiej lekkości, jaka im dzisiaj towarzyszyła, niczym się nie przejmowała, bo nie musiała. Byli tylko oni, las no i jezioro do którego powoli się zbliżali. To miał być naprawdę przyjemny wieczór.

- Czyli muszę się postarać, bo zrobi się z tego trzysta. - Odpowiedziała cicho. Nie mogła go zawieść, była w końcu nową wersją Prudence, gotową na przygodę. Nie spodziewała się, że tak łatwo przyjdzie jej zmienić swoje nastawienie do podobnych wypraw, jak widać - wystarczyło odpowiednie towarzystwo, a nawet ona była w stanie odnaleźć to gdzieś w sobie.

- Jestem, aż taka przewidywalna? - Dodała z udawanym oburzeniem. Akurat coś podobnego mogło paść z jej ust. Dreptała więc za nim, w sumie to raczej tuż obok niego, kiedy pociągnął ją w stronę ścieżki. Już niedługo mieli znaleźć się nad jeziorem. W powietrzu coraz bardziej była wyczuwalna wilgoć, wiatr też zrobił się nieco chłodniejszy, co oznaczało, że faktycznie zmierzali do ich dzisiejszego celu.

- Hmm. - Wyrwało jej się, gdy znaleźli się na miejscu. Widok był zachwycający, jednak to natura malowała najpiękniejsze obrazy. Tafla jeziora ledwie drgała, było spokojne, jakby spało, może noc tak na nie działała. Księżyc oświetlał okolicę, dopełniał ten obraz. Było tu całkiem malowniczo, czuła się trochę jak intruz, który wszedł nie do swojego świata, ale chyba nikt nie będzie miał im tego za złe.

- Warto było. - Dodała cicho. Warto było wejść do ciemnego lasu, aby znaleźć się w tym miejscu.

- Myślisz, że woda jest znośna? - Wiedziała, że na pewno nie będzie ciepła, o ile w ogóle kiedykolwiek w ciągu roku można było uznać wodę w podobnych zbiornikach za ciepłą. Niby mieli jeszcze lato, ale noce były coraz chłodniejsze, co wiązało się z tym, że pewnie i woda nie należała do najbardziej przyjemnych. Miała jednak pewne założenie, nie zamierzała się wycofać, bo kiedy coś sobie postanowiła to raczej starała się doprowadzać plan do realizacji, mimo tego, że mogło się to wiązać z jakimiś nieprzyjemnościami.

- Zapewne bywałeś tu często. - Stwierdziła w sumie fakt, miał więc doświadczenie w podobnych sytuacjach, którego Bletchley zdecydowanie brakowało. Trochę zazdrościła im tej beztroskiej młodości, jej samej jakoś nigdy nie udało się z nikim stworzyć zbyt bliskich więzi, na pewno nie na tyle, by spędzać razem wakacje, czy inne wolne chwile. Trochę ją ominęło w sumie z własnego podejścia, mogła nie być taka wycofana, ale może gdyby nie to, to byłaby kimś zupełnie innym, zresztą nie było rzeczy, których nie dało się nadrobić.

- Podejrzewam, że gdybym naprawdę zaczęła je oglądać, to byś mi towarzyszył. Pilnowałbyś mnie, żeby przypadkiem coś mnie nie zżarło. - Jakoś nie do końca wydawało się jej, aby Benjy zostawił ją samą w ciemności wśród drzew, miała to dziwne wrażenie, że był skłonny trwać przy niej podczas tych dziwactw, które czasem ją ogarniały. Nie zostawił jej w końcu, kiedy przepadła w otchłań przeszłości podczas jednego z ich spacerów, czuwał tam nad nią, by nie stała jej się krzywda. Opiekował się Prue, gdy tego potrzebowała, nie musiała nic mówić - po prostu był przy niej.

- Poniekąd to jest ze sobą powiązane, znasz mnie więc możesz przewidzieć mój ruch. - Nie mogła sobie odpuścić ostatniego słowa, ale zapewne i to przewidział, bo miał świadomość, w jaki sposób działała Prudence. Może i nie mieli przyjemności przebywać w swoim towarzystwie zbyt wiele w ciągu ostatnich lat, ale był taki czas, kiedy bardzo często na siebie wpadali. Wtedy nie do końca doceniała tę ich dziwną więź, teraz jednak, kiedy odpuściła i pozwoliła sobie na to, żeby przestać walczyć było zupełnie inaczej. Jak widać wystarczyło spojrzeć na obrazek nieco szerzej, a wszystko mogło być dużo prostsze i przyjemniejsze.

Nie sądziła, aby jeszcze kiedyś miała pojawić się w tym miejscu, także starała się zapamiętać, jak najwięcej szczegółów, zresztą sama i tak by tutaj nie trafiła, może gdyby pojawili się tutaj w dzień... po ciemku jednak nawet z jej doskonałą pamięcią nie była w stanie obeznać się z drogą, która prowadziła nad jezioro. Może to i lepiej, na zawsze już będzie się dla niej wiązało z tym krótkim czasem w przeszłości, kiedy połączyło ich coś więcej. Dobrze było mieć miejsca do których warto było wracać, nawet tylko we wspomnieniach, przypominały o tym, że był pewien moment w czasie i przestrzeni, kiedy wszystko wydawało się proste. Napawała się wiec widokiem i tą ciszą, która była bardzo przyjemna, przerywana jedynie przez szum wody uderzającej o brzeg i silniejsze podmuchy wiatru, które szeleściły liśćmi drzew znajdujących się wokół jeziora.

- To nie brzmi szczególnie pocieszająco, jeśli latem była zimna jak diabli, to teraz jaka jest? - Nie do końca wiedziała, czy chce znać odpowiedź na to pytanie, przynajmniej Benjy był z nią szczery i przygotowywał Prue na najgorsze. Naprawdę to ceniła, chociaż w tym wypadku, wolałaby tego nie wiedzieć, bo to skłaniało ją do zastanawiania się, czy naprawdę chce to zrobić. Czy zimna woda była w stanie ją powstrzymać przed spełnieniem swoich założeń? Jeszcze nie zadecydowała.

Dawna Prudence pewnie by skapitulowała, odpuściła, uważała, że to jest zupełnie niepotrzebne, znalazła milion powodów dla których nie warto byłoby włazić do jeziora. Ta nowa wersja Prue, która miała chęć przeżyć coś więcej chciała zobaczyć, jak to jest, nawet jeśli miałoby ją to kosztować przeziębieniem w przeciągu kilku najbliższych dni.

- Myślę, że tego chcę. - Takie mieli w końcu założenie, gdy wyruszali, nie chciała go zmieniać.

- Obawiam się, że jeśli zrobisz to pierwszy, a ja zobaczę Twoją reakcję, to nie będzie opcji, żebym zanurzyła w tej wodzie chociaż palec. No i jeśli Ty zamienisz się w sopel? Jak wtedy wrócę? - Być może i Fenwick był duży i silny, jednak nie sądziła, żeby i na nim chłodna woda nie zrobiła żadnego wrażenia.

- Już lepiej, abyśmy zamienili się w sople razem i zostali w tym jeziorze. - To brzmiało jak nie najgorszy plan, nie musieliby wracać do codzienności i mogli zostać tutaj na zawsze, nie byłoby to chyba najgorszym rozwiązaniem, miejsce było w końcu całkiem malownicze.