Nie spieszyli się nigdzie, więc nie musieli przejmować się upływającym czasem, a ten mijał całkiem szybko, coraz szybciej wraz z wlewanym w siebie alkoholem. Nie, żeby szczególnie się tym przejmowała. Ten dzień był tak przyjemnie zwyczajny, że nawet nie sądziła, iż może jej brakować czegoś takiego. Na zewnątrz robiło się coraz ciemniej, chociaż Nokturn zawsze był raczej niezbyt słoneczny, jakby promienie słońca nie do końca mogły się tutaj przebijać. Taki już panował tu klimat.

Prue odwróciła się na krześle, mężczyźni, którzy stali przy barze faktycznie zaczęli śpiewać jakiś czas temu, mogliby już skończyć, zamiast tego miała wrażenie, że z każdą minutą jest to coraz głośniejsze. Próbowała zasugerować im swoim spojrzeniem, że wystarczy, tylko najwyraźniej żaden z nich nie zwracał na nią uwagi, może to i lepiej.

Odwróciła się ponownie, tym razem wbiła wzrok w swojego męża, wpatrywała się w niego przez chwilę. Wydawał jej się być, aż za bardzo spokojny, być może było to mylnym wrażeniem, może tak jak i ona zaczynał powoli odczuwać wypity alkohol, który powodował całkiem przyjemną lekkość. Zapewne tak było.

- Zarzucasz mi kłamstwo? - Mrugnęła, sięgnęła też odruchowo po szklankę, upiła z niej raczej skromny łyk alkoholu. No nie mogła w to uwierzyć, naprawdę sądził, że blefuje?

- Specjalnie będę Cię jeszcze dłużej trzymać w niepewności, wiem, jak to jest z Twoją cierpliwością... - Gdyby nie oskarżył jej o blef, pewnie zasugerowałaby, że był to odpowiedni moment na to, aby wymienili się tym, co przygotowali, jednak w takiej sytuacji... niech się jeszcze trochę pomęczy. Nie miała zamiaru mu tego ułatwiać, nie po tym, jak zasugerował, że go okłamywała.

Sama była ciekawa tego, w jaki sposób zareaguje na zawartość jej torby, no i interesowało ją to, co on postanowił wybrać dla niej, ale była gotowa jeszcze trochę poczekać, w przeciwieństwie do niego nie miała z tym większego problemu, chociaż chciałaby wiedzieć, które z nich wygra tę drobną potyczkę, szczególnie, że nie była do końca przekonana co do swojego wyboru.

Oparła się nieco wygodniej na krześle, odstawiła szklankę na drewniany stół, miała wrażenie, że usłyszała jakiś dźwięk, w sumie to nie byłoby dziwne, w końcu nie byli tutaj sami.

Była nieco rozproszona, chociaż pewnie by tego nie przyznała. Głosy dochodziły do niej z różnych stron, do tego alkohol powodował lekki szum w głowie, to nie tak, że świat zaczynał jej się już rozmywać, jednak traciła przed ognistą krążącą we krwi swoją zwyczajową precyzję. Musiała znowu zrobić się czujniejsza, bo wiedziała, że w tym towarzystwie ułamek sekundy mógł wystarczyć na uzyskanie bardzo znaczącej przewagi, a na to jeszcze nie chciała pozwolić.

Wpatrywała się w męża bardzo uważnie, przeczuwała, że coś knuje, nigdy nie grał czysto, akurat tego była pewna, na pewno miał jakiś sprytny plan w zanadrzu, tak właściwie to nawet nie plan, on nie planował, ale nie byłby sobą, gdyby jakiś pomysł nie pojawił się w jego głowie. Nie zamierzała pozwolić wyprowadzić się w pole, to jeszcze nie był ten poziom upojenia alkoholowego.

- Tak Ty, widzisz tu kogoś innego? - Pokręciła jeszcze głową, i sama rozejrzała się wokół nich, żeby mieć pewność, iż faktycznie byli tu tylko we dwójkę, niby wiedziała, że tak jest, ale czasem warto zweryfikować to, co się mówi.

Nie umknął jej ruch pod stołem, najpierw usłyszała ten dźwięk, później dostrzegła jego długie nogi i jej papierową torbę, nie dała jednak po sobie poznać, że widzi co robi. Oczywiście, że oszukiwał, bajerował ją i próbował przy tym przywłaszczyć sobie te rzeczy, znaczy i tak miały należeć do niego, jednak w swoim czasie, to jeszcze nie był odpowiedni moment, zamierzała jak najdłużej przeciągać sytuację.

Widziała co robił, nadal odwracał jej uwagę, nachylił się w jej kierunku, tym razem ona jednak nie zrobiła tego samego, siedziała jak wcześniej, bo jeśli zamierzała zareagować pod stołem... nie mogła tego zrobić, jej kończyny były na to zbyt krótkie.

Łatwo było jej się odnaleźć w tym dawnym rytmie, tak właściwie to nigdy z niego nie wypadli. To było dla nich typowe, zaczepiali się, sprawdzali swoje granice, patrzyli na ile mogą sobie pozwolić. Od zawsze tak mieli, tyle, że wreszcie robili to we właściwy sposób. Nie udawali już, że im na sobie nie zależy, nie musieli tego robić, dzięki temu to wszystko było w końcu bardzo miłym doświadczeniem, bo przecież przyjemność sprawiało im rozmawianie ze sobą w ten sposób.

- Próbuje Cię przekonać? Nie, nie, zdecydowanie ma wszystko pod kontrolą. - Pokręciła jeszcze głową, nadal starała się pokazywać, że faktycznie tak jest, że sobie tego nie wymyśliła. Wydawało się, że naprawdę w to wierzy. Musiała zakładać swój sukces, czyż nie? Inaczej od razu byłaby skazana na klęskę, a do tego nie mogła dopuścić.

Starała się wyczytać z jego twarzy jak najwięcej, znała go przecież, jeśli dojdzie do jakichś drobnych zmian, jeśli pojawi się w jego głowie jakiś pomysł powinna to zauważyć i bardzo szybko zareagować. Nie zamierzała pominąć niczego, nawet najbardziej delikatnego uniesienia ust, a te na dłuższą chwilę przykuły jej uwagę - złapała się na tym, że się w nie wpatrywała, bo znajdował się zbyt blisko, aby mogła to ignorować. Mrugnęła szybko, żeby przestać skupiać się na tym na czym nie powinna. Mieli tutaj rozgrywkę do wygrania i nie zamierzała oddać zwycięstwa walkowerem.

- Prawda, Ty jesteś wyjątkowy, bardzo wyjątkowy, ale z wyjątkami też sobie radzę. - Mrugnęła jeszcze do niego porozumiewawczo. Miała świadomość, że wyróżniał się na tle większości, działał zupełnie inaczej niż można byłoby przewidzieć, więc tak właściwie to powinna spodziewać się niespodziewanego, ale toczyła z nim podobne rozgrywki od lat, była gotowa na wszystko, wiedziała przecież, że w ich grach raczej trudno było doszukać się jakichkolwiek zasad - liczyło się tylko to, kto będzie miał ostatnie słowo, bez względu na wszystko.

Starała się skupiać na tym, co działo się pod stołem. Miała wrażenie, że jej stopa dotknęła papierowej torby. Doskonale, być może uda jej się ponownie przesunąć ją w swoim kierunku... to jednak nie mogło być zbyt proste. Nie dawała po sobie poznać, że czuła, że coś jest nie tak, zamierzała dyskretnie pociągnąć ją do siebie. Oczywiście, że jej się to nie udało. Benjy przecież był czujny, a do tego dużo bardziej zwinny od Prue.

Nie poddawała się jednak, nie, nie miała w zwyczaju, nawet jeśli zdawała sobie sprawę iż była na przegranej pozycji, zawsze można przecież odwrócić los, wyciągnąć jakąś dziką kartę, czy coś.

Miała wrażenie, że pod stołem działo się coś niedobrego, jej prawa noga nie mogła zahaczyć o torbę, jakby ta oddalała się gdzieś bardzo daleko. Spowodowało to, że nieco się wygięła, ale tylko odrobinę, starała się to robić niezauważalnie, chociaż to wcale nie było łatwe z nogami jej długości, cóż, robiła dobrą minę do średniej gry, ale nadal starała się, aby jej twarz wyglądała jak najbardziej naturalnie, chociaż miała ochotę zacisnąć usta i przesunąć się na krześle tak, żeby wyciągnąć nogę jak najdalej.

Nie mogło być zbyt kolorowo, czyż nie? Naprawdę myślała, że uda jej się jakoś sięgnąć po papierową torbę. Nie do końca jednak wszystko poszło tak, jak zaplanowała. Zsunęła się z krzesła odrobinę za bardzo, nie oszacowała odległości swojego tyłka od jego brzegu, okazało się być ono bardzo śliskie, okropnie śliskie. Gdy wyciągała swoją prawą nogę po raz kolejny tak, żeby jakoś uratować przed mężem swoje prezenty zsunęła się na ziemię.

Tak właściwie to nie zsunęła, spektakularnie z niego spadła, jebła, pierdolnęła - w zależności, jak kto wolał to określić. Udało jej się nie uderzyć póki co głową o stół, jednak to nieszczęsne krzesło zachwiało się do tyłu i przewróciło, gdy Prue sama wylądowała twarzą pod stołem, nie uderzyła głową o podłogę, bo jakimś cudem udało jej się zatrzymać na łokciach odpowiednią odległość od tego obrzydliwego i brudnego parkietu.

Zapewne zwróciło to uwagę kilku osób, sama w końcu jednak miała okazję przekonać się o tym, co działo się pod stołem i tak jak jej się wydawało - Benjy właśnie zdobywał jej pakunek. Powinna była wyjść, usiąść ponownie na krześle, jednak skoro już tam leżała, wszyscy to widzieli, to może był to odpowiedni moment na to by skoczyć na jego nogi i uniemożliwić mu to, co zamierzał zrobić. Póki co jednak się nad tym zastanawiała - nie byłaby sobą, gdyby nie zaczęła tego analizować.

Naprawdę starała się nadążyć za wszystkim, co właśnie teraz się działo, ale to wcale nie było takie proste. Musiała ciągnąć konwersację, przewidywać dalsze możliwości, a do tego przede wszystkim ogarniać to, co działo się pod stołem. To było dosyć wiele, ale nie odpuszczała, nie chciała na to pozwolić, nie poddawała się bez walki, nawet jeśli zdawała sobie sprawę z tego, że jest na przegranej pozycji. Nie ma co się oszukiwać - potrafiła oszacować swoje szanse, wiedziała, że Benjy był od niej zwinniejszy, szybszy - to było całkiem logiczne, aczkolwiek nie spowodowało tego, że się wycofała. Na pewno miała coś, czym mogła go zaskoczyć, tej myśli się trzymała, to było jedynym co mogło przechylić szalę na jej stronę. Lubiła rywalizować, lubiła rywalizować z nim, bo nigdy nie mogła mieć pewności, czego właściwie mogła się spodziewać i wzbudzało w niej to naprawdę wiele emocji.

- Cieszy mnie to, że to dostrzegasz, warto jest doceniać swojego towarzysza. - Nie musiała tego dodawać, bo doskonale wiedziała, że Benjy jej nie lekceważył, nigdy tego nie robił, nawet wtedy kiedy próbowali ziać w siebie nienawiścią, zawsze był czujny, nie dawał się podejść, bo wiedział, że stać ją na wiele. Zresztą ona również zawsze do ich drobnych sprzeczek podchodziła z należytym szacunkiem. Nie trafił się nigdy nikt inny, kto potrafiłby sobie z nią radzić równie dobrze, jak on. Miała świadomość na co go stać, jakie posiadał możliwości, właśnie dlatego bardzo mocno skupiała się na otoczeniu, tyle, że wypity alkohol wcale tego nie ułatwiał. Nie była być może jakoś mocno nawalona, ale czuła już lekki szum w głowie, a to powodowało, że robiła się coraz łatwiejszym celem, czego oczywiście starała się nie pokazywać. Robienie odpowiedniego wrażenia było pierwszym krokiem do tego, aby osiągnąć sukces.

Dostrzegła ten uśmieszek malujący się na jego ustach, kiedy wspomniała o jego wyjątkowości. Nie był to pierwszy raz, gdy nazwała go w ten sposób. Wcześniej też jej się to zdarzało, jednak niezupełnie brzmiało podobnie. Starała się go raczej ugodzić tymi słowami, jakby uważała, że było to coś złego, tym razem chodziło jej o coś zupełnie innego, na pewno dostrzegł różnicę, był bystry zresztą jego reakcja świadczyła o tym, że odpowiednio zrozumiał jej słowa.

- Wiesz, nadal jesteś kłopotem, ale sporo się zmieniło od kiedy stałeś się moim problemem. - Podkreśliła to, nie mogła się oprzeć temu, aby tego nie zrobić. Tak właściwie to od zawsze był tylko i wyłącznie jej problemem, zdążyli już też to ustalić, tylko od niedawna mogła się do tego tak oficjalnie przyznawać, chętnie korzystała z okazji, naprawdę lubiła zaznaczać to, że był jej. Kto by się spodziewał, że zrobi się taka terytorialna.

- Teraz doceniam tą wyjątkowość. - Tak właściwie to zawsze to robiła, zawsze zauważała pewne niuanse, chociaż udawała, że tego nie widzi. Sporo czasu zajęło jej ogarnięcie tego, co właściwie o nim myślała, zrozumienie tego wszystkiego, walka z uczuciami była całkiem drastyczna, ale potrzebna w tamtym momencie. Dobrze było w końcu wszystko naprowadzić na odpowiednią drogę. - Nie wątpię w to, zawsze tak miałeś, widać niektóre rzeczy nigdy się nie zmienią. Jesteś najbardziej wyjątkowym z wyjątków. - Dodała jeszcze, aktualnie nie miała problemu z tym, żeby łechtać jego ego, wręcz przeciwnie nawet lubiła to robić.

Już, prawie... tylko pogorszyło sytuację. Gdy się odezwał poczuła, że traci grunt pod nogami... nawet nie wiedziała jak bardzo dosłownie. To skłoniło ją do szybszej reakcji, ostatniej próby podczas której mogła odnieść sukces. Okropnie się przeliczyła, ale to przecież nie był pierwszy raz, zdarzało jej się już wcześniej, szkoda tylko, że upadek był dosyć bolesny. Nie spodziewała się, że krzesło się odsunie, ona się przechyli, to wszystko działo się bardzo szybko, na tyle szybko, że nie była w stanie zbytnio postawić się sile grawitacji, która postanowiła ją przyciągnąć do ziemi. No, o tyle dobrze, że udało jej się oprzeć o podłogę na łokciach, jeszcze tego brakowało, żeby dołączyła do klubu osób, które miały problemy z uzębieniem.

Póki co znajdowała się pod stołem, nie spieszyło jej się jakoś szczególnie na zewnątrz, właściwie może i dobrze, że się tutaj znalazła. Miała szansę zrobić pełną ekspertyzę tego, co się tam działo, a nie wyglądało to najlepiej. Benjy już prawie przejął jej papierową torbę.

Gdyby była zupełnie trzeźwa pewnie przejęłaby się tym w jakiej pozycji się znajdowała, ale, że wlała już w siebie kilka drinków to wcale nie było takie oczywiste. Zresztą znajdowali się na Nokturnie, tutaj raczej nic nie powinno nikogo dziwić, to miejsce było bardzo wyrozumiałe jeśli chodzi o osądy.

Nie miała pojęcia ile czasu minęło, bo na moment, krótką chwilę zamarła pod tym stołem i analizowała całą sytuację. Po pierwsze, widziała swoją torbę tuż przy bucie swojego męża, nie sądziła, że mogła z nią coś zrobić, jednak gdy nieco przesunęła wzrok zauważyła drugą z nich, tę jego, i wtedy wpadła na ten sprytny plan, żeby to właśnie ją się zająć.

Z rozmyślań nad tym, co powinna zrobić wyrwał ją widok głowy, która zupełnie niespodziewanie pojawiła się przed nią. Uśmiechnęła się, kiedy tylko ją zobaczyła, oczywiście, że musiał zajrzeć pod stół. Wpatrywała się w niego przez krótką chwilę, chciała coś powiedzieć, ale to chyba nie był odpowiedni moment, zamierzała zrealizować ten jakże sprytny plan, który przed momentem pojawił się w jej głowie. Rzuciła się przed siebie, aby złapać jego własność.