Był zadowolony z tego, że udało im się wygrać. Nie okazał się jedynym zwycięcom, Dani też rozegrała świetną partię. To zdecydowanie był ich dzień. - Świetne to było! Jesteś niesamowita! - Ekscytował się tym zwycięstwem tak samo jak jego kompanka. Przybił jej piątkę. Oby tak dalej.

- Dziękujemy. - Powiedział jeszcze do Sary. Nie zamierzał wyjaśniać tego, że nie są parą, przynajmniej jak na razie. - Wspaniałe są, widać, że zadbałaś o każdy szczegół, kiedy je robiłaś, świetna robota. - Powiedział jeszcze do Sary kiedy mógł się przyjrzeć dokładniej kotylionom. Cenił sobie rzemieślinków i twórców.

Samuel skorzystał z propozycji i również poczęstował się herbatą. - Musimy to uczcić! Oczywiście, że toast za zwycięstwo!- Uniósł swoją filiżankę. Gdyby nie to, że był tu z Dani pewnie by się połasił na herbatkę z prądem, tak to jednak wolał się pilnować i poczęstował się tą korzenną. Wystarczająco się przed nią błaźnił bez żadnych wspomagaczy.

Uśmiechnął się, kiedy Danielle wspomniała, że jest jej amuletem, może dzięki temu będzie chciała częściej z nim wychodzić? Kiwnął jeszcze Gio na przywitanie, nie odezwał się jednak ani słowem.

- Obiecuję, że będę dbać, jak tylko będe mógł. - Odezwał się jeszcze do Sary gdy usłyszał jej słowa. - Jeśli mamy taką możliwość, to czemu nie, historie zawsze są warte wysłuchania. - Samuel należał do tych osób, które bardzo chętnie wysłuchiwały różnych historii.

Duchy zaczęły opowiadać, kiedy Macmillan je o to poprosiła. Samuel słuchał opowieści z ogromnym zainteresowaniem popijając przy tym swoją herbatę, nie mrugnął ani razu. Niesamowite to było. Jedyne co z tego zapamiętał, to statek, skarb - tam też musiało być złoto. Bardzo dokładnie zapamiętał współrzędne, które podały duchy - teraz to będzie musiał to sprawdzić. Może uda mu się znaleźć skarb? Będzie to niezła rozgrzewka przed poszukiwaniami El Dorado, o którym pisała matka. Musiał jednak wrócić do rzeczywistości, choć w głowie już układał plan wyprawy.

- Gdzie masz ochotę się wybrać teraz Dani?- Zapytał swojej towarzyszki, w końcu wypadałoby, aby teraz ona wybrała jakieś stoisko. - Dziękujemy za gościnę! - Powiedział jeszcze na odchodne do Sary.

Geraldine wpatrywała się w Sarę niezbyt przyjemnym spojrzeniem. Wszystko się jednak zmieniło, kiedy zaczęła instruować ich, gdzie powinni pójść, aby znaleźć się w ustronnym miejscu. Jaka miła dziewczyna! - Za twój stragan, ścieżka, ukryta polanka na uboczu i co? - Była ciekawa, bo Macmillan przerwała swoją instrukcję, kiedy zobaczyła kogoś znajomego. - i co? - Czy się dowie, a może będą musieli sprawdzić. Nie było to wcale takie złe rozwiązanie, szczególnie, że bardzo chciała teraz znaleźć się z Gio bez gapiów, a tutaj było wiele ludzi, musiała jakoś się stąd ewakuować.

Yaxley nie zauważyła, że Gio zniknął, a władzę nad ciałem przejął jej drugi przyjaciel. Właściwie to znała ich obu i każdego lubiła, choć bardzo się różnili. Zamurowało ją jednak, kiedy zobaczyła, w jaki sposób zwraca się do Macmillan. To z nią miał pójść do lasu, a nie jeszcze z jakąś dziewczyną.

t-tak pszy żonie?. Te słowa ją tknęły. Ta Sara to jednak była mądra dziewczyna. Uśmiechnęła się do niej promiennie. - Ależ Ty jesteś niesamowita, G-E-N-I-A-L-N-A. - Powiedziała przyjemnym tonem.

Zacisnęła mocno rękę pod ramieniem swojego towarzysza. - Weźmy ślub, to idealny moment, przecież to najlepszy dzień w roku, żeby zrobić coś takiego! - Pomysł wydawał jej się być wspaniały, nic lepszego nie mogło ją dzisiaj spotkać. - Później pójdziemy obejrzeć tę polanę, chyba, że wolisz zmienić kolejność najdroższy. - Zapytała Jo o to, jak on to widzi.

Samuel bardzo się pilnował, kiedy spożywał trunki alkoholowe. Widmo tego, że skończy, jak swój ojciec, skutecznie do do tego zniechęciło. Czasem zdarzyło mu się wypić szklankę, jednak nigdy nie przesadzał z alkoholem. Za bardzo się bał, że jest to w jego genach.

Samuel wpatrywał się w Danielle jak zaczarowany. Nie spodziewał się, że zainteresuje ją ta opowieść. Był w szoku. Bardzo pozytywnym szoku. Co to była za niesamowita dziewczyna!

- Tak, przeklęte wody mogą być zapiezpieczeniem, ale myślę, że można to obejść. Trzeba by to było jednak wszystko rozpisać, pomyśleć nad jakimiś ulepszeniami, ale nie mam łodzi, musiałbym kupić łódź. - Pewnie szybko się to nie zdarzy, bo z pieniędzmi było u niego krucho. - Albo sam jakąś zbudować, tylko czy byłbym w stanie. - Musiał poszukać jakiejś literatury z tym związanej, zagłębić się w temat jeszcze bardziej. Wpatrywał się w Danielle, naprawdę sądziła, że jest w stanie to zrobić? Jej słowa, czy one faktycznie zdradzały to, co o nim myśli? Nie miała go jednak za kompletnego niedorajdę? Zrobiło mu się naprawdę miło. - Wiesz, że mi nie trzeba powtarzać dwa razy? - Był skłonny się tym zająć, w końcu poszukiwanie skarbu, kiedy miał jego prawdopodobne współrzędne wydawały się być prostsze do zrealizowania niżeli poszukiwanie El Dorado.

Zatrzymał się na moment, wpatrywał się w nią bardzo intensywnie. - Naprawdę chciałabyś mi towarzyszyć? - Nie mógł w to uwierzyć. Raczej wszyscy mieli w nosie jego pomysły, a ta tutaj stojąca przed nim kobieta, sama zaproponowała, że może się z nim wybrać na taką wyprawę. Niesamowite! - Rozpiszę plan, zacznę pracować nad łodzią, na pewno zabiorę Cię ze sobą Dani. - Mogła zauważyć jego ogromny entuzjazm.

Loteria przykuła uwagę Longbottom. Czekał więc, aż wylosuje swój los. Niestety okazało się, że nie był to statek, jednak zestaw który wylosowała wydawał się być równie interesujący. - Jeździsz konno? - Zapytał, jakby nie miał pojęcia, do czego może jeszcze to służyć. Następnie sam sięgnął po swój los.