Brat twojej przyjaciółki poprosił cię o pomoc, a braciom przyjaciółek się przecież nie odmawia, prawda? No, z ciebie generalnie pomocny jest chłopak, ale Thoran to w ogóle inny temat - brat bliźniak, podobne wibracje co Geraldine. Może odrobinę ciemniejsze, ale wciąż podobne. Potrzebował twojego wsparcia w sprawie czysto osobistej - pewnego dnia odwiedził Warownię i przedstawił ci swój problem: chciał zorganizować swojej dziewczynie, Phyllis, coś naprawdę wyjątkowego. Taką randkę, która pomoże dziewczynie zapomnieć o stresie, jaki wiązał się z próbami uzyskania pracy w Wizangamocie. Co prawda samej Phyllis nie znałeś, ale dobrze znałeś Thorana (Jakże by inaczej?! Toż to twój stary druh! Byliście ostatnio w... Eeee... Nooo, przecież regularnie pijecie w Kotle, jak mogłeś o tym zapomnieć?!) i wiedziałeś, że sam nigdy nic dobrego nie ogarnie. Zasugerowałeś więc kilka rzeczy, mniej i bardziej do niego pasujących, a on pozapisywał to w notesie i podziękował ci żywo, nazywając cię czarusiem.

Kilka dni później mieliście się razem napić. Przyszedłeś na miejsce ciekaw tego, czy randka się udała, ale Thoran się spóźniał, a ty... powoli zauważałeś, że miejsce, w którym się umówiliście, do złudzenia przypominało to z twoich pomysłów. Wybrane przez ciebie wino, nakrycie stolika, bukiet kwiatów. Czy... czy to było jakieś wyznanie?

Nie. To był głupi i bardzo okrutny żart. Randka, jaką stworzyłeś nie była randką dla Thorana i Phyllis. Nie była też randką dla Thorana i ciebie. Zza kontuaru wyłoniła się twoja szalona eks dziewczyna, cała w skowronkach. Rzuciła ci się na szyję i dziękowała za tak piękną niespodziankę. Wszyscy wokół myśleli, że zrobiłeś to dla niej.