Czy ktoś znów igrał z czasem?

Znajdujesz swój pamiętnik z młodości (lub listy i notatki). Najnowsze wpisy nie wydają się być napisane przez ciebie... Są datowane na trzy kolejne dni i z najmniejszymi detalami opisują wszystko to, co się w te dni wydarzyło*. Udany rzut na widmowidzenie przy pierwszej próbie pozwala na użycie kości !igraniezwidmowidzeniem.

* - Nie możesz użyć tej Sumy do przewidywania przebiegu wydarzeń z Mistrzem Gry, ani budowania przewagi nad postaciami, które sobie tego nie życzą. Musisz wybrać datę, która nie koliduje z żadnym wydarzeniem.

Piwniczka

Rzecz dzieje się w Londynie, w twoim miejscu zamieszkania, lub innej lokacji. Odkąd znalazłeś się w tym miejscu, niemożliwie męczy cię irytujące, przeszywające na wskroś dudnienie. Na początku próbujesz być ponad to - nie tylko ty żyjesz w tym miejscu i inni mają prawo do chwilowego hałasu, ale im dłużej to trwa, tym bardziej zestresowany i zmęczony się stajesz. Stuk, stuk, bam. Nieskończona pętla dźwięków pojawiających się o losowych porach dnia i nocy. Postanawiasz działać. Składasz wizyty sąsiadom, uderzasz miotłą w sufit, udajesz się na spacer ulicą i szukasz źródła, ale im dłużej drążysz, tym dobitniej utwierdzasz się w przekonaniu, że ten irytujący hałas dobiega z lokacji, w której się do tej pory znajdowałeś. Po udanym rzucie na Percepcję (nieskończona ilość prób, ale tylko jedna na post), twoja postać zauważa klapę prowadzącą do Piwniczki. Kiedy schodzi na dół, znajduje w niej zakrwawiony bęben i porzucony ołtarz pełen wypalonych świec. Po wyjściu nie jest w stanie tam wrócić. Poza tym... przecież ta Piwniczka nigdy nie istniała. Widziałeś ją pierwszy i ostatni raz.

Piwniczka

Rzecz dzieje się w Londynie, w twoim miejscu zamieszkania, lub innej lokacji. Odkąd znalazłeś się w tym miejscu, niemożliwie męczy cię irytujące, przeszywające na wskroś dudnienie. Na początku próbujesz być ponad to - nie tylko ty żyjesz w tym miejscu i inni mają prawo do chwilowego hałasu, ale im dłużej to trwa, tym bardziej zestresowany i zmęczony się stajesz. Stuk, stuk, bam. Nieskończona pętla dźwięków pojawiających się o losowych porach dnia i nocy. Postanawiasz działać. Składasz wizyty sąsiadom, uderzasz miotłą w sufit, udajesz się na spacer ulicą i szukasz źródła, ale im dłużej drążysz, tym dobitniej utwierdzasz się w przekonaniu, że ten irytujący hałas dobiega z lokacji, w której się do tej pory znajdowałeś. Po udanym rzucie na Percepcję (nieskończona ilość prób, ale tylko jedna na post), twoja postać zauważa klapę prowadzącą do Piwniczki. Kiedy schodzi na dół, znajduje w niej zakrwawiony bęben i porzucony ołtarz pełen wypalonych świec. Po wyjściu nie jest w stanie tam wrócić. Poza tym... przecież ta Piwniczka nigdy nie istniała. Widziałeś ją pierwszy i ostatni raz.

Ulewa

Podczas twojej podróży pomiędzy Londynem i jedną z czarodziejskich wiosek, natrafiasz na wielką ulewę. Czymkolwiek się poruszałeś (włączając w to teleportację), przestało działać. Na jedną upiorną noc utknąłeś na z pozoru kompletnym bezludziu, ale wtedy w oddali dostrzegłeś światło. W środku starego dworku ugościł się pan Binns wraz z czterema pięknymi córkami. Spędziliście wieczór pełen żartów wraz z ich magicznym, mówiącym psem. Kiedy się obudziłeś, zauważyłeś, że nad tobą nie ma dachu! Łóżko, w którym tak wygodnie spałeś, było całkowicie mokre. Spałeś w starej, brudnej od ziemi pościeli. Wszystko, co działo się wczoraj, było złudzeniem, lub psotami dziwacznych duchów. Żaden to był dworek - to była rudera! Na szczęście magia znów działała (a jeżeli dotarłeś tu innym środkiem lokomocji niż teleportacja - został on magicznie naprawiony), więc mogłeś wrócić do domu.

Nie zamykaj oczu III

Okropny sen, z którego nie możesz się wybudzić. Jeden z gorszych, jakich doświadczyłeś w życiu. Ktoś cały czas cię obserwował. W domu. W pracy. W łóżku. Pod prysznicem. Wtedy, kiedy byłeś ze znajomymi i w samotności. Czułeś na sobie jego wzrok... przeszywający na wskroś, przerażający i tak realny, chociaż wszystko mówiło ci, że to tylko sen... Wreszcie obudziłeś się zlany potem i próbowałeś o wszystkim zapomnieć, ale następnego dnia twoja sowa dostarczyła ci list bez adresu zwrotnego. W środku znajdowało się twoje zdjęcie.