-Nie, nie będzie. O to nie musisz się martwić - powiedział, ściągając swoją marynarkę, by okryć nią ramiona siostry.

Czy zdjęcie bariery oznaczało, że impreza dobiegała końca i goście mogli już równie dobrze wrócić do swoich domów? Jessie rozejrzał się, ale nie zauważył, by więcej, niż pojedyncze osoby, ulatniały się z wydarzenia. Na widok zbliżającego się do nich wuja trochę mu ulżyło - skoro Jonathan zdecydował się od niego oddalić, oznaczało to, że nic poważnego nie stało się Morpheusowi. Ale wciąż coś się stało.

-Czy wszystko z nim w porządku? Co tam się stało? - spytał, spoglądając na Morpheusa znad ramienia Jonathana. -Z tobą wszystko w porządku?

Jonathan nie wyglądał, jakby jemu coś dolegało, ale Jasper wolałby usłyszeć to z jego ust. Przytaknął na słowa wuja, bo chyba lepiej było trzymać się bliżej siebie, w razie, gdyby coś faktycznie miało się zdarzyć, niż rozdzielać się i potem zastanawiać się, kto gdzie jest i czy wszyscy są cali.

-Tak, mieliśmy właśnie do was iść - powiedział, zerkając na chwilę na siostrę.-Mhm… To może wy już do niego idźcie, a ja zaraz do was dołączę - powiedział i nie czekając na odpowiedź, podszedł do jednego ze stołów.

Za chwilę miał do nich wrócić, ale pomyślał, że może dobrze byłoby wziąć dla Morpheusa coś do picia. I, oczywiście, dla Rity.

Uśmiechnęła się do brata, kiedy narzucił jej marynarkę na ramiona. Od razu zrobiło jej się cieplej, to był drobny gest, a cieszył. Cóż, byli rodzeństwem, dbali o siebie, co właściwie nie było, aż takie oczywiste, jakby się mogło wydawać.

Rita poczuła zmianę nastroju, jaki panował wśród ludzi. Przestało być tak sielsko i przyjemnie, jakby coś miało się wydarzyć, tyle, że jeszcze sama nie do końca wiedziała co.

Podszedł do nich Jonathan, w sumie dobrze się stało, bo wujek na pewno wiedział więcej o tym, co właściwie się działo wokół nich. Był zdecydowanie bardziej doświadczony od bliźniaków.

- Dobrze wujku, na pewno tak zrobimy. - Pokiwała mu jeszcze głową, żeby miał pewność, że go zrozumiała. Nie do końca wiedziała, o czym właściwie mieliby powiedzieć matce, ale na pewno to zrobi.

Przeniosła spojrzenie, w stronę Morpheusa, żeby wiedzieć w którą stronę ma iść. Myślała, że pójdą tam z bratem, tyle, że Jessie postanowił podejść jeszcze do jednego ze stołów.

Póki co, więc stała w miejscu, nie do końca wiedząc, co powinna zrobić, czy pójść za bratem, czy podejść do Morpheusa.

Zaczęła więc rozglądać się po okolicy, być może coś zwróci jej uwagę i dowie się, co się właściwie tutaj działo.

Brenna, Rita

Rozglądając się po zebranych gościach mogłyście przede wszystkim zdać sobie sprawę z braku panny Avery oraz (w przypadku Rity), że nie ma jej w tym gronie od dłuższego czasu. I choć można było podejrzewać jakieś płomienne spotkanie na boku z panem Remingtonem, jego wysoka sylwetka odbijała się na tle jeziora, gdy samotnie wpatrywał się w dal, na przestrzał sceny, a potem zaczął rozmawiać z Bagshotem.

Baldwin

Mimo mdłości po teleportacji, przeczucie tknęło Cię by spojrzeć na stojącego niedaleko wuja, niejako podążając za pytającym spojrzeniem ciotki Eleonory w jego stronę. Ciotki, która najwidoczniej również zauważyła brak bariery. Mogłeś dostrzec ich niemą wymianę zdań: nieznaczne wzruszenie ramion i cień ściągniętych w zaskoczeniu brwi mężczyzny. Później jednak nastąpiła zmiana, gdy jego spojrzenie padło na coś za waszymi plecami i okrutny blask pojawił się w doświadczonych oczach. Wtedy też Fortinbras ruszył ku zaczarowanej harfie, porzucając swoich rozmówców.

Jonathan, Atreus

Ogólny rzut oka wystarczył, aury zebranych zafalowały wzajemnym echem. Część rozmów przycichła, zobaczyliście nerwowość ludzi. Część rozmawiała dalej, ale część rozglądała się niepewnie, szukając zewnętrznej informacji lub potwierdzenia własnych obaw. Na razie teleportowały się tylko dwie osoby: Camille Delacour i Morpheus Longbottom, Enzo i Isaac rozmawiali przy Scenie. Obaj mieliście świadomość narastającego pośród ludzi napięcia. Nigdzie również nie było kojącego śmiechu organizatorki - młodej Raphaeli Avery, która po wzniesionym toaście zniknęła z zasięgu wzroku i uszu choć powinna brylować wśród gości upajając się swoim sukcesem.

Atreus

Przez moment miałeś wrażenie, że Fortinbras Malfoy spojrzał przez tłum prosto na Ciebie, ale nie - on patrzył na rozmawiające obok rodzeństwo Longbottomów. Jego ogólne zaskoczenie przeszło przez drapieżne napięcie twarzy osoby, która dostrzegła swoją okazję, ku perfekcyjnie założonej masce zaniepokojenia, gdy całą uwagę skupił na Eugenii Jenkins, w której stronę ruszył zdecydowanym krokiem. Byliście mniej więcej w tej samej odległości od Ministry.