Piwniczka

Rzecz dzieje się w Londynie, w twoim miejscu zamieszkania, lub innej lokacji. Odkąd znalazłeś się w tym miejscu, niemożliwie męczy cię irytujące, przeszywające na wskroś dudnienie. Na początku próbujesz być ponad to - nie tylko ty żyjesz w tym miejscu i inni mają prawo do chwilowego hałasu, ale im dłużej to trwa, tym bardziej zestresowany i zmęczony się stajesz. Stuk, stuk, bam. Nieskończona pętla dźwięków pojawiających się o losowych porach dnia i nocy. Postanawiasz działać. Składasz wizyty sąsiadom, uderzasz miotłą w sufit, udajesz się na spacer ulicą i szukasz źródła, ale im dłużej drążysz, tym dobitniej utwierdzasz się w przekonaniu, że ten irytujący hałas dobiega z lokacji, w której się do tej pory znajdowałeś. Po udanym rzucie na Percepcję (nieskończona ilość prób, ale tylko jedna na post), twoja postać zauważa klapę prowadzącą do Piwniczki. Kiedy schodzi na dół, znajduje w niej zakrwawiony bęben i porzucony ołtarz pełen wypalonych świec. Po wyjściu nie jest w stanie tam wrócić. Poza tym... przecież ta Piwniczka nigdy nie istniała. Widziałeś ją pierwszy i ostatni raz.

Szalona miotła

Twoja (lub pożyczona) miotła oszalała i nie chce się zatrzymać. Jesteś bardzo wysoko nad ziemią i cały czas lecisz do przodu, nie mogąc kontrolować kierunku, w którym się przemieszczasz. Miotła leci w stronę mugolskiej wioski.

Poltergeist II

Stałeś się kolejną ofiarą natrętnego poltergeista, który nawiedza londyńskie ulice. Rechocząc jak opętany, rzucił na ciebie klątwę zamiany ciał, a przypadkową ofiarą stała się osoba stojąca najbliżej ciebie. Wprawiony klątwołamacz przekazał ci, że próba zdjęcia klątwy jest zbyt ryzykowna, a efekt i tak minie samoistnie w ciągu doby. Musisz więc spędzić jeden dzień w innym ciele. Jeżeli jesteś klątwołamaczem lub posiadasz ocenę Powyżej Oczekiwań z rozproszenia, domyśliłeś się wszystkiego sam - nie musiałeś się z nikim kontaktować.

Portrety Trumienne

Późną porą, kiedy przechadzałeś się alejką nieopodal Nokturnu, zauważyłeś jakieś zgromadzenie wokół maleńkiego baru. Grupa wampirów, najwyraźniej mocno wstawionych, zaczepiała przechodniów i prosiła ich o pomoc. Kiedy przecisnąłeś się na przód tłumu gapiów, sięgnęła cię taka historia: ta grupa przyjaciół nie widziała swoich odbić w lustrach ani kałużach, nie była widoczna na fotografiach. I po latach... nie pamiętali już, jak wyglądają. Wzajemnie pozbawieni talentu plastycznego poszukiwali śmiałka, który zechciałby ich namalować, żeby mogli utrwalić ten obraz w swojej pamięci.

Osoby z rzemiosłem na poziomie ○○○○○ - ◉◉○○○
Jeżeli podjąłeś się stworzenia portretu (a wampiry bardzo nalegają i są wyjątkowo przekonujące - oprze im się jedynie Oklumenta), wyszedł ci on okropnie. Wampir zdenerwował się, że z niego zadrwiłeś i nawet nie chciał zachować twojego dzieła - spalił je na twoich oczach i syknął, po czym odszedł.

Osoby z rzemiosłem na poziomie ◉◉◉○○ - ◉◉◉◉◉
Rzuć kością k100 dodając do wyniku +10 jeżeli posiadasz przewagę Sztuki Plastyczne. Jeżeli wynik wynosi mniej niż 50, nie udało ci się uchwycić podobieństwa. Wampir dziękuje ci za próbę, ale jest niezadowolony. Jeżeli wynik wynosi 50 lub więcej, udaje ci się uchwycić podobieństwo. Wampir jest szczęśliwy, płaci ci solidną sumę galeonów i zachowuje obrazek. Możesz rozliczyć sesję jako sesję pracowniczą niezależnie od wykonywanego zawodu (załącz opis Sumy przy zgłoszeniu).

Pan Mruczkens

Znajdowałeś się na Ulicy Pokątnej. W jednym z zaułków blisko Nokturnu zauważyłeś jakiś ruch, a następnie usłyszałeś pisk małego dziecka. Postanowiłeś zbadać sprawę. Kiedy znalazłeś się bliżej, twoim oczom ukazała się mała dziewczynka próbująca złapać naprawdę szybkiego kocura. Po chwili namysłu, zapłakana i spuchnięta, prosi cię o pomoc w schwytaniu swojego ukochanego przyjaciela.