Stanley,

moja skrzatka, Selar, rozchorowała się po podróży świstoklikiem. Ledwie sobie biedactwo radzi. Proszę Ciebie, odwiedź czym prędzej Richarda i zabierz z kamienicy Belenosa. Wyślij go do nas, do Lourmarin.

Jeżeli to pilna sprawa, możesz zjawić się przed południem.
Wyślę dzieciaki gdzieś w teren.

Nie wydaje mi się, żeby to mogło zwlekać. Nie chciałabym zawieść naszych Przełożonych.
Cóż, najwyżej zajmę się sprawą sama.

Myśl Stanley, myśl! Wystarczy, że wydasz mu polecenie, dalej już sam sobie poradzi.
To przecież skrzat.

Ahoj, Stanleyu,

Pomysły masz piękniejsze niż hiszpańskie dziewczyny, a na pewno warte całego złota Karaibów, ale zanim odpowiem na Twoją propozycję, pozwól, że zadam Ci jedno, bardzo ważne pytanie.

Ty masz jacht?

Szanowny Panie Kapitanie,

Znamy się nie od dzisiaj, więc ponawiam pytanie: masz czy nie masz?

P.S. Porzuciłeś wizje o byciu chińskim Cesarzem na rzecz nowej fiksacji? Czy to kolejny miesiąc tematyczny? Powinniśmy ułożyć nowe menu do Głębiny z okazji miesiąca Hiszpańskiej Armady?

Szanowny Panie Kapitanie,

Ale proszę bez takiego języka: przeklinanie na pokładzie statku nie tylko przynosi pecha – syreny się wtedy złoszczą, bo to stworzenia równie wrażliwe, co wile – ale jest też, według kodeksu pirackiego, karane dodatkowym dyżurem w okrętowej kuchni. (Tak naprawdę to Oficer Chang zagląda mi przez ramię i dopytuje, czy ten tydzień Hiszpańskiej Armady to tak na serio, i czy będziesz robił taco).

Nie omieszkam zawitać tego dnia do portu, aby obejrzeć Twój nowy nabytek, skoroś taki zdeterminowany, żeby wyprawić się w rejs – rozumiem Cię, woda, rum, krzyk mew – czego chcieć więcej.

Chyba, że to jedno z wyzwań z twojej śmiesznej wykreślanki genewskiej. Złamanie konwencji o morzu pełnym sporządzonej w Genewie dnia 29 kwietnia 1958 r. to następny punkt na liście?

Krzyku radości na widok jedzenia. A co Ty sobie pomyślałeś????

Dziękujemy za zaproszenie. Już idziemy zarzucić kotwicę.

OK.