Nie do końca wiem, czy oferowanie mi obrazu ojca, miało być pokazem pojednania przy rodzinnym stole, czy chciałeś mi przez ten gest coś innego przekazać. Mimo to, spoczął w kamienicy rodzinnej w Londynie. W miejscu, w którym mój ojciec założył rodzinę i w nim odszedł.

W ostatnich dniach odwiedziłem Sophie. Zakończyliśmy sprawy spadkowe. Sophie zostaje w rezydencji mojej matki w Szkocji, która została jej przepisana przez Roberta. Rozwija się zawodowo w krawiectwie i chce otworzyć swój butik. W umowie ze mną, zrezygnowała ze sprzedaży bimbru i jego produkcji.

Sophie nie jest jeszcze gotowa na rodzinne spotkania, więc proszę abyście to uszanowali. Będzie odpisywać na listy.

Nasza kamienica w Londynie, została mi w całości przepisana. Sophie zrzekła się praw do niej, woląc pozostać w Szkocji.

Informuję cię o tym, jako że pełnisz ważny status w naszym rodzie.
Nawet jeżeli brak Ci doświadczenia.

Podobno to, co dzieje się w rodzinie, zostaje w rodzinie. Nie wiem, z jakiego powodu miałbym przynosić Tobie wstyd przed kimś innym.

Choć przeprosiłem, to wciąż wracasz do sytuacji na kolacji rodzinnej. Możliwe, że poniosło mnie, gdyż nie byłem na to spotkanie odpowiednio przygotowany. Nie spodziewałem się prezentów, nie spodziewałem się obecności Lorien.

Nie polecisz mi nikogo, kto pomógłby mi z klątwą w kamienicy, ale za to oczekujesz, że po jej wyremontowaniu zaproszę Ciebie i Lorien?
To jest niemożliwe, bez zdjęcia klątwy.

Dziękuję Ci za to, że poświęciłeś czas na napisanie tego listu i przedstawienie mi swojego stanowiska. Dajesz mi do zrozumienia, że na nasze pojednanie chyba też jest za wcześnie. Idziesz drogą swojego ojca, gdy ja próbuję nie iść w ślady swojego.

Spróbuję sam kogoś znaleźć.

Co do Twojego tarota. Nie wierz we wszystko co pokazują Ci obrazki. Gapienie się w te karty daleko Cię nie zaprowadzi. Jeżeli gdzieś źle Ciebie zrozumiałem, to wyjaśnij. Bez patrzenia w karty. Doceń też to, że staram się pisać nawet  w grzecznym tonie.