Czcigodni Kapłani,

list piszę i ślę z sercem ciężkim jak głaz, prosząc o modlitwę w sprawie duszy naszego młodego brata, Leo O'Dwyera. Serce, choć pełne energii i potencjału, zeszło na ścieżkę, która prowadzi go ku zatraceniu. Tyle możemy zrobić w intencji jego powrotu do światłości Matki. Dzisiejszego dnia spotkałem tego młodego mężczyznę i ośmielił się przy mnie porównać naszą Matkę stworzycielkę z mugolskimi bogami. Uznawszy to za świadectwo zagubienia, chciałbym ułatwić mu powrót na właściwą drogę. Brat nasz oddaje się pokusie kradzieży, zatracił granicę między tym co właściwe i tym, co zgubne. Dusza jego plami się zainteresowaniem innymi mężczyznami, w sprzeczności z zasadami natury - wiem oczywiście, że miłość jest darem Pani Księżyca, uznaję jednak to zainteresowanie za niezgodne z jej wolą.

Do listu załączam datek na utrzymanie świątyni. W najbliższym czasie odwiedzę Kowen, aby przekazać wam więcej książek, jakie nabyłem w trakcie moich podróży.