Co by nie działo to jednak dobrze było uniknąć czołowego zderzenia z lecącą ku nim z zawrotną szybkością skałą, która ostatecznie zniknęła prawie tak szybko, jak się pojawiła. Widok leżącej nieruchomo na ziemi solidnie parzonej kobiety nie poruszył jego serca i nie skłonił go do oszczędzenia tej czarownicy. Nie zamierzał pozwolić jej stąd uciec.

Wycelował ponownie różdżkę w stronę funkcjonariuszki, chcąc wytworzyć po raz kolejny potężną błyskawicę, która dosięgnie czarownicy. Chciał ją wykończyć. Nie zapomniał również o stojącej bliżej nich Harper Moody, w której stronę również skierował swoją różdżkę, z zamiarem stworzenia kolejnego pioruna. Miała podzielić los tamtej czarownicy.

Na całe szczęście skała, która zagrażała ich życiu, zmieniła swój tor lotu dzięki Corvusowi. Harper Moody nie przestawała jednak w swoich próbach pozbawienia Chestera kilku zębów. Wyprowadziła serię ciosów, które na całe szczęście minęły jego maskę, a tym samym twarz.

Widząc, że jego kompan, nie przestaje i raz za razem stara się unicestwić obie kobiety, zrobił to samo - kontynuował ich dzieło zniszczenia.

- Crucio! - wypowiedział inkantację, kierując swoją różdzkę w stronę szefowej Aurorów. Cel miał jeden i prosty - ostatecznie pozbawić jej życia.

Nadal mieli jedną nie rozwiązaną kwestię, która nazywała się Eshter Moss. Od początku tego starcia była jedyną osobą jaka doznała obrażeń. Nie licząc maski Rookwooda. Teraz przyszedł jednak czas się z nią pożegnać.

- Crucio! - wycedził przez zęby spod swojej maski, sprawnym ruchem wskazując na swoją ofiarę. To powinno pomóc jej zapomnieć o bólu, który teraz ją trapił.

Dobrze widział, że Moss jeszcze trzymała się życia i była w stanie czarować oraz była w stanie czołgać się, co było formą ucieczki. Wolał aby pozostała nieruchomo już na zawsze. Nie mogła dopełznąć do innych Brygadzistów lub Aurorów, ściągając im na głowę posiłki. Co postawi ich w konieczności ucieczki, którą musieliby rozpatrywać w kategoriach zdrowego rozsądku albo tchórzostwa i lojalności względem Czarnego Pana. Nie bez znaczenia były jego osobiste motywy i ambicje, które mógłby zaspokoić wraz ze śmiercią pieprzonej Moody.

Szala zwycięstwa przechylała się się na korzyść wroga. Zwłaszcza po odebraniu mu różdżki, która spadła gdzieś na ziemię za plecami jego szefowej. Szlag. Na chwilę obecną stracił możliwość czarowania. Nie był to jedyny problem, bo musiał się mierzyć z atakującą go bez użycia magii kobietą, której uzbrojona w kastet pięść sięgała jego zamaskowanej twarzy i chcąc tego uniknąć oraz ochronić swoją tożsamość spróbował zrobić unik poprzez usunięcie z trajektorii ciosu.

Mimo swojego zapału aby Moss również pożegnała się w dniu dzisiejszym ze swoim życiem, musieli odpuścić. Nie mogli upiec dwóch pieczeni na jednym ogniu - zwłaszcza kiedy Esther była już podpieczona, a ich główna przeciwniczka nadal stała w najlepsze przed nimi i właśnie zbierała się do ocieplenia relacji z Chesterem.

Corvus utracił różdżkę i wszystko wyglądało, że zaraz utraci również i maskę. Trzeba było coś zadziałać, aby Harper nie poznała swojego przeciwnika - to byłby najgorszy ze wszystkich możliwych scenariuszy. Borgin utracił jakiekolwiek zainteresowanie brygadzistką Moss - teraz miał ważniejsze zadanie. Musiał pomóc swojemu towarzyszowi.

Stanley skierował swoją różdżkę w stronę Moody i za wszelką cenę postarał się wykreować wystarczająco duże ciśnienie, które byłoby w stanie odepchnąć Moody od biednego Rookwooda.

To była chyba ich jedyna szansa na to, aby starszy z dwójki Śmierciożerców odzyskał swoją zgubę, bez której był raczej bezużyteczny w dalszej walce. Nie on jedyny zresztą opierał całą swoją moc i potęgę na kawałku wyżłobionego drewna - Vulturis robił dokładnie to samo. Bez swojej różdżki był również bezużyteczny, o ile jeszcze nie bardziej niż jego kompan.

- CRUCIO! - wycedził przez zęby pełen gniewu na to, że do tej pory nie udało mu się ani razu skrzywdzić Harper tym właśnie zaklęciem. Zgiń Ty kurwa wreszcie... Ta myśl pojawiła się w jego głowie niemal tak szybko jak inkantacja zaklęcia, które zostało wycelowane w szefową Aurorów.

Na razie mógł odetchnąć z pewną ulgą, bo miał tę świadomość, że ten unik mógł okazać się nie wystarczający. Nie takiego wysportowania spodziewał się po czarownicy spędzającej całe dnie za biurkiem i prawdziwej pracoholiczki. Gdyby nie to, że Stanley przybył mu z odsieczą i odepchnął od niego Harper, to nie tylko mógłby zbierać zęby z ziemi i jego tożsamość mogłaby wyjść na jaw. Do tego utrata różdżki, która go dotknęła. Pokrzyżowała jego plany na ten moment. Dotyczyły zakończenia żywota Moss i dalszego atakowania pieprzonej Moody. Tym bardziej, że najwyraźniej zamiarem tej czarownicy było zapewnienie Moss szansy na względnie bezpieczną ucieczkę. Spostrzegł też, że przymierza się do odwrotu, podczas którego użyła zaklęć jako zasłony. To była taktyka, którą sam stosowałby w podobnej sytuacji. Zwłaszcza przy bezbronnym przeciwniku.
Nie uszło też jego uwadze, że Harper nabawiła się niespodziewanych problemów z rzucaniem czarów, o czym świadczył wykonany przez nią gest. Dostrzegł tę jasną poświatę wokół kobiety.

— Vulturis, osłaniaj mnie — Corvus wydał swojemu towarzyszowi krótkie polecenie. Teraz był kolejny dogodny moment do ataku. Puścił się biegiem do przodu, w kierunku w którym poleciała należąca do niego różdżka. Wypatrywał charakterystycznego kształtu na ziemi. Jeśli udało mu się znaleźć swoją różdżkę to zamierzał odwrócić się w stronę Moody i Stanleya, aby po zmniejszeniu dzielącego ich dystansu, stanąć z różdżką dłoni. Wycelował ją w plecy czarownicy.

— Crucio!

Z każdą kolejną sekundą miał dość ich przeciwniczki, która zdawała sobie nie robić nic z zaklęć kierowanych w jej stronę. Pomijając fakt, że po prostu inktantacje skierowanej w jej stronię nie szły albo po ich myśli albo były rozpraszanie. Co nie mniej jednak powodowało, że Stanley czuł zażenowanie zaistaniała sytuacją i postanowił zrezygnować z kolejnych prób wykorzystania cruciatusa przeciwko szefowej Aurorów. Nie czekając ani sekundy dłużej zacząć wykorzystywać kształtowanie, które spełniło swoje zdania przeciwko Esther Moss - brygadzistce, która za wszelką cenę próbowała w tym momencie odczołgać się na bezpieczną odległość.

Komenda, rozkaz lub zalecenie, w zależności jak kto wolał to nazywać, od Corvusa były bardzo proste. Gdyby Chester był w stanie pochwycić swoją różdzkę, sytuacja obróciłaby się diametralnie - w końcy znaleźli by się w sytuacji 2 na 1 i mogli wykorzystać taki obrót spraw na ich korzyść.

Borgin nie zamierzał czekał ani sekundy dłużej. Musiał współpracować z Rookwoodem jeżeli chcieli wyjść z tego pojedynku zwycięsko - gdyby nie jego prośba zapewne próbowałby po raz kolejny cisnąć w nią cruciatusem ale tym razem zmienił taktykę.

Stanley skierował swoją różdżkę, po raz kolejny tego dnia, w kierunku Harper Moody aby za wszelką cenę spróbować pozbawić ją dłoni. Udana "amputacja" kupiłaby im wystarczająco dużo czasu aby Corvus odnalazł swoją różdżkę, a pracownica Ministerstwa Magii nie ulotniłaby się z miejsca zdarzenia.