- Nie robisz żadnego problemu. - Postanowiła się wtrącić. Nie mogła znieść tego, że podchodził do tego w ten sposób. Odczuwała potrzebę zaopiekowania się nim. Nie zamierzała nawet o tym dyskutować, bo już podjęła decyzję. Jak ona się na coś uparła - nie było odwrotu i tyle.

- To oczywiste. - Powiedziała jeszcze do Florence. Miała świadomość, że leki tego nie załatwią, jednak mogły pomóc. Poradzić sobie z tym w miarę łagodnie. Na pewno było to prostsze od całkowitego odstawienia. - Chodzi o to, żeby zrobić to w łagodny sposób. - Na tym przede wszystkim jej zależało.

- Tak zrobimy. - Odrzekła słysząc instrukcję Bulstrode związaną z paleniem kadzideł. Nie, żeby wierzyła specjalnie w ich moc sprawczą. Jakoś do niej nie docierało, że kadziła mogą być ogromną pomocą, ale warto było spróbować, jeśli miały pomóc chociaż trochę. Przejęła od Florence wszystkie potrzebne papierowe informacje. Będzie musiała na spokojnie to przeczytać i przetrawić. Zbyt wiele informacji do niej docierało w tej chwili i miała wrażenie, że jeszcze moment, a zupełnie się zgubi.

- Co Ty byś poleciła? - Zapytała jeszcze uzdrowicielki. Miała z tym na pewno większe doświadczenie od tej dwójki i liczyła na jakąś konkretną odpowiedź. Wierzyła w to, że im pomoże. Przecież zawsze jej pomagała, nie mogła teraz zachować się inaczej. Geraldine była trochę nerwowa, spowodowane było to tym, że czuła się bezradna. Tak naprawdę nie miała pojęcia, w jaki sposób mu pomóc. Potrzebowała konkretów, a to właśnie Flo była osobą, która znała się na rzeczy. Szpitalom Yaxley nie ufała, z tego, co rozmawiała z Mellvynem on również, wolałaby ich unikać jak ognia.

Musiała przyswoić dużo informacji, wcale nie ułatwiał tego fakt, że była nieco wstawiona. Powtarzała sobie w głowie po kolei wszystkie zalecenia Florence, aby zapamiętać jak najwięcej z jej instrukcji. Szło jej to jednak średnio. Miała nadzieję, że jakoś uda jej się później to wszystko ogarnąć. Musiała to zrobić, nie było innej możliwości. Trochę się bała, że nie podoła, że sobie nie poradzi. Czuła bowiem, że to ona jest tą bardziej odpowiedzialną w przypadku ich dwójki.

Słysząc słowa Ollivandera jedynie mrugnęła. Nie odezwała się wcale. Próbowała to przetrawić. W prawdzie po tych kilku godzinach ich dosyć intensywnej znajomości zdążyła go już nieco poznać, jednak czy była gotowa na takie wyzwania? Może jeszcze nie do końca. Starała się jednak nie dać tego po sobie poznać. Ona musiała być silna - jak zawsze, bez względu na to, co by się nie działo. Miała tego świadomość.

Gerry milczała nadal, gdy zaczęli rozmowę o chorobie, która go dręczyła. Przecież też jej wspomniał o tej przypadłości, skoro jednak nie chciał nazywać tego wprost przy uzdrowicielce nie zamierzała w to ingerować.

- Przepisz wszystko, co jest potrzebne. Proszę. - Spoglądała na Florence uważnie. Miała nadzieję, że to wszystko o czym wspominała faktycznie pomoże. Zresztą nie mieli nic lepszego. Musieli zastosować się do jej wskazań. Wierzyła, że jej doświadczenie będzie wystarczające.

Spojrzała na Bulstrode kiedy ta zaczęła wspominać o remendium na nocną marę. Próbowała odczytać, czy mówi prawdę, czy chce Mellvyna jedynie pocieszyć. Nie umiała jednak tego stwierdzić, wcale nie tak łatwo było z niej odczytać takie informacje. W głębi duszy jednak miała nadzieję, że jest to prawda i może faktycznie niedługo ktoś odkryje lekarstwo, byłaby to naprawdę dobra wiadomość. W końcu medycyna cały czas brnęła do przodu, może faktycznie miało się to wydarzyć? Powinna się zainteresować, kto zajmuje się tym tematem, nie zamierzała jednak męczyć tymi pytaniami Florence w tym momencie. Zdąży jeszcze zawrócić jej głowę.

Podniosła się z łóżka, aby zbliżyć się do uzdrowicielki. Wyciągnęła w jej stronę dłoń, chciała uścisnąć jej rękę i podziękować za owocną współpracę. - Dziękuję za pomoc Florence, Twoje wsparcie jest nieocenione. Będziemy pamiętać, proszę wystaw mi jeszcze rachunek za swoją usługę. - Przecież oczywiste było, że uzdrowicielka nie przyszła tu w ramach wolontariatu.

Uśmiechnęła się jedynie do Florence słysząc, że to piąta wizyta. Cóż, nazbierało się ich ostatnio. Jednak bycie stałym klientem miało swoje zalety, chociaż w przypadku Yaxley jeśli chodzi o pieniądze było to zupełnie obojętne - miała ich tyle, że mogła nimi szastać na prawo i lewo. Miłe było to, że czuła, że mimo wszystko łączy ją jakaś więź z uzdorowicielką, że przez lata współpracy połączyła je relacja. Doceniała każdy stały element w swoim życiu, bo nie miała ich zbyt wiele.

Odprowadziła jeszcze Bulstrode do kominka, pożegnała ją nim ta zniknęła w płomieniach. Ta wizyta nie przebiegła tak źle, jak się spodziewała. Florence nie oceniała, zachowała się profesjonalnie. Wytłumaczyła dokładnie, jak powinno przebiegać dalsze leczenie. Powinna sobie z tym poradzić. W końcu nie z takimi rzeczami już walczyła w swoim życiu.

Yaxley była silna, samodzielna, na pewno da radę z takim wyzwaniem. Może trochę na początku panikowała, jednak z każdą minutą czuła się pewniej. Wróciła do sypialni, przeczytała po cichu jeszcze raz zalecenia uzdrowicielki. Ułożyła je sobie wszystkie po kolei, sięgnęła po pióro, aby zrobić sobie swoją własną listę, żeby mieć wszystko dokładnie rozpisane, aby nic co istotne jej nie umknęło.

- Chodź się połóż, słyszałeś, co mówiła. - Powiedziała jeszcze do Ollivandera. Zresztą sama chciała odpocząć. Ten dzień zaczął się bardzo intensywnie, a noc wcale nie należała do mniej burzliwych. Potrzebowali snu. Przynajmniej tak się jej wydawało. Za dwie godziny i tak musiała mu dać kolejną dawkę leku, więc dobrze by było, aby wykorzystali je w pełni.