– Nie chciałam was narażać, nie tak planowałam ten wyjazd – oh tak, Avelina zawsze lubiła mieć wszystko zaplanowane. W ostatnim czasie zrobiła parę spontanicznych wypadów i nie skończyły się za dobrze dla jej serca, teraz chciała zafundować przyjaciołom urlop bardzo wypoczynkowy i jednocześnie sprawiający, że człowiek będzie czuł się przydatny, bo pomogą jej dziadkom, ale nie planowała rozbijać ich na drzewie traktorem. Poczuła jednak ulgę, że Brenna nie była zła. Wręcz przeciwnie, traktowała to wydarzenie jakby było częścią jej życia i w pewnym sensie to tak naturalnie do niej pasowało, że Paxton nie czuła potrzeby zadawać pytań.

Jej wzrok spoczął na Eriku, który wspomniał, że maszyną nikt nie pojedzie. Nawet się uśmiechnęła, bo było to odrobinę zabawne i w punkt. Ten jednak szybko został oddelegowany do Nory. Przyjęła jego uścisk i odprowadziła wzrokiem między drzewa. Następnie jej wzrok znowu padł na chłopca.

– Czy dziadek miał problemy z traktorem? – zapytała Dana i przyglądała się mu uważnie. Nie wiedziała, czy jej podejrzenia były słuszne, ale kiedyś jak była w wieku kuzyna to przypadkiem też potraktowała traktor swoimi mocami. Wtedy nie wiedziała, że miała taką moc, ale jej ojciec skutecznie powstrzymał tragedię, która wtedy mogła się wydarzyć. Teraz jednak nikt nie zajął Dana, bo wszyscy byli w traktorze atakowanym przez niego lub kogoś innego. – Widziałeś tu kogoś oprócz nas? – chłopiec pokręcił głową.

– Czasami dziadek mi nie pozwala wsiadać to traktor nie chce odpalić – odpowiedział patrząc w bok i wciskając ręce w kieszenie swoich ogrodniczek.

Nie, to jej nie przyszło do głowy. Było jej po prostu przykro, że ich naraziła, że miało być miło, a wyszło tak, że Erik musiał ich opuścić. Słowa Brenny jednak trochę ją pocieszyły. Chciała ją jak najszybciej zabrać do pokoju, w którym spały, aby napoić ją eliksirami i spojrzeć na jej stare rany, czy przypadkiem coś się nie zepsuło.

– Nie, nie – zaprzeczyła szybko – Po prostu miało być miło – westchnęła nie chcąc już kontynuować tej rozmowy. Była dręczycielką swojego umysłu i raczej niewiele rzeczy to zmienić zważając, że podejmowała naprawdę głupie decyzję. Jedną z nich był prawdopodobnie Augustus Rookwood, ale tego Brenna raczej nie wiedziała. Nie chciała o tym nikomu mówić, ale nie mówienie o tym powodowało, że jeszcze gorzej się z tym czuła i koło się zamykało.

Skupiła się na teście, który Brenna przeprowadzała jej kuzynowi. Zacisnęła dłonie na swoim ubraniu, bo nie wiedziała, czego miała się spodziewać. Jej dziadek się załamie jak na jego farmie uchowa się kolejny czarodziej, ale Avelina była za to odrobinę zadowolona, bo to oznaczało, że w jej rodzinie jest więcej czarodziejów. Gdy z różdżki poszły iskry Ave rozdziawiła odrobinę usta. Jej własny kuzyn próbował zabić ją i Longbottomów. Pokręciła głową. Młody musiał naprawdę zrozumieć co się dzieje, bo jeszcze zabije jej dziadków, a potem to już w ogóle będzie miał wyrzuty sumienia.

– Ja tylko chciałem się z wami pobawić, pojechać. Nie chciałem zniszczyć traktora – powiedział odrobinę spanikowany i wystraszony – Ja nic nie zrobiłem, ja nie chciałem, jak to zatrzymać?

Avelina sama nie wiedziała jak mu wytłumaczyć jak ma panować nad tym. Miała nadzieję, że Brenna miała już takie przypadki. Miała też młodych Longbottomów na chacie pod postacią Franka, więc pewnie miała już doświadczenie w tym. Dan chyba miał urodziny w sierpniu, ale pewności nie miała. Rodzina jej ojca była duża i nie wszystkich znała. W dodatku nie było tu innego czarodzieja, który mógłby go pilnować, aby nie zrobił komuś krzywdy pod wpływem emocji.