– O! Super, to jakiś początek. Ja chyba miałam kontakt z jakimś zielarzem, ale musiałabym znajomości odnowić – wyjaśniła. – Też mam niewielkie sadzonki w domu. W Mungu mam przyjaciółkę, pewnie szepnęłaby coś dobrego o nas i może by się udało – zauważyła; nie sądziła, że to spotkanie przerodzi się w coś takiego. Czuła pierwszy raz od dawna przyjemne podekscytowanie. Nie było to tym uczuciem, które czuła, gdy myślała o Augustusie. Była zwykle wtedy mocno zdenerwowana i zmartwiona, a teraz czuła się odrobinę szczęśliwa i pozytywnie nastawiona.

– Możemy zacząć szukać jakiś lokal i mieszkanie na start. Ja bym spróbowała znaleźć zielarza, który by hodował dla nas zioła. Ty porozmawiasz z Geraldine. I na razie to na tyle. Jakieś meble w gazetach szukać, ale póki co odkładajmy więcej pieniędzy. Powinno być wtedy wszystko w porządku – usiadła wygodniej podsuwając nogę pod swoje udo. – Pod koniec sierpnia byłoby już fajnie mieć coś ugrane, co ty na to? – zapytała się dziewczyny zastanawiając się, czy nie będzie to dla niej za szybko, albo za późno – mam nadzieję, że ci nie zepsułam planów swoją propozycją, ani nie narzucam za bardzo – zagryzła z nerwów swoje usta tak jak miała w zwyczaju.

Pokiwała energicznie głową, a gdy dziewczyna zadała pytanie dotyczące kwot Avelina wzruszyła ramieniem.

– Nie jestem pewna, to zależy gdzie chcemy otworzyć naszą apteke i z kim będziemy współpracować – zauważyła i podniosła się, aby podejść w miejsce, gdzie był stosik gazet. – Przede wszystkim Prorok Codzienny – złapała tę gazetę i przeszła na stronę z ogłoszeniami. Zaczęła je przeglądać i złapała marker, który leżał obok. – Tu ktoś ogłasza, że sprzeda stare szafki i to nawet tanio – zaznaczyła, ale zapewne wtedy, gdy one będą potrzebować mebli to ogłoszenie będzie już dawno nieaktualne.

Avelina zaczęła przeczesywać gazetę w poszukiwaniu ogłoszeń o wynajmie, bądź sprzedaży lokali. Poprosiła Olivie o pióro i pergamin. Zapisała na nim kwotę za kupno lokalu oraz kwotę za wynajem. Na aktualny moment lepiej im wyjdzie wynająć, bo nie będą musiały tego od razu spłacać. Poinformowała ją, że można starać się też o pożyczkę w banku lub u jakichś znajomych, ale nie była pewna, czy to dobry pomysł. Fajnie jednak by było zakupić coś, co by już należało tylko do nich, a nie do osób pośrednich. Wpisała tam też przybliżone kwoty za umeblowanie, ściągnięcie zasobów do robienia eliksirów, a przede wszystkim sprzęt; dobrej jakości kociołek, fiolki, pojemniki na maści itd.

– Ugh… – podsunęła dziewczynie kartkę. – To jest mniej więcej, podałam kwotę wyższą, bo nigdy nie wiadomo na co trafimy – westchnęła ciężko – Mogłabym zapytać kogoś, czy ktoś nam w tym nie udzieli pomocy pieniężnej – zauważyła.

Avelina w zamyśleniu pokiwała głową. Wiedziała, że będą musiały dużo wydać na to pieniędzy, ale to ją jednak nie zdemotywowało. Stwierdziła, że będzie musiała tylko spiąć pasa, znaleźć więcej klientów poza swoim obecnym miejscem pracy, sprzedawać więcej eliksirów i odłożyć jeszcze więcej kasy. Miała nadzieję, że Olivia też się za szybko nie podda. Przez jakiś czas musiałyby mieszkać jeszcze u swoich rodziców, a jeśli Olivia nie wytrzyma z matką to u Aveliny w mieszkaniu jest jeszcze miejsce. Jej rodzice wracają do miasta raz na jakiś weekend, więc to też nie będzie kłopot, ale to jej zaproponuje następnym razem.

– W sumie masz rację. Damy radę. Nie możemy w siebie wątpić na samym starcie, to też nie jest za dobre. – zaśmiała się cicho i rozprostowała plecy. – Póki mamy jak zróbmy zapas eliksirów na start, schowajmy je na czarną godzinę. Jak będziemy mieli lokal i otwarcie to nie będziemy musiały na szalonego robić nagle zapas eliksirów na sprzedaż – zauważyła.

– O czymś jeszcze chciałaś porozmawiać? – zapytała opierając się tyłem o blat kuchennej szafki.