Pewne wyuczone cechy wynosiło się ze swojego domu. Biorąc pod uwagę rodziny czystokrwiste czarodziejów, każda z nich wymagała czegoś od swoich potomków. Wiele innych, każdy sam uczył się latami, czy to w szkole czy w zawodzie. Wielu też szlifowało swój charakter. Nicholas też do pewnych swoich zachowań, ukrywania emocji, nie okazywania ich i reagowania na większość rzeczy z obojętnością, szkolił w sobie latami. Co teraz pomaga w wielu sytuacjach i dzięki temu, wie się jak zachować w danych sytuacjach. Jak do nich odnieść.

Można było wpatrywać się w oczy Yaxleya długo i wyczytać tylko opanowanie, obojętność, chłód i nic więcej godnego uwagi, jego niebieskich, chłodnych tęczówek. W których spojrzenia nie było miejsca na ciepło i przyjacielskich uśmiechów. Zwyczajny czarodziej, ceniący sobie obowiązek, odpowiedzialność i porządek, jeżeli chodziło o pracę zawodową. Mniej mówił, więcej słuchał i obserwował. Być może też dlatego, bardzo dobrze dogadywał się z Robertem, kiedy jeszcze ten kierował swoim biurem badania mózgu, a w którym teraz pracuje młody Lestrange.

Aby nie tracić czasu, kiedy Rodolphus udał się do siebie, w celu dokonania ręcznej kopii dokumentów, wyszukując to co potrzebował, Nicholas po odprowadzeniu go wzrokiem do wyjścia, zamknął szafę i zabezpieczył zaklęciem. Ta magiczna szafa, miała w sobie naprawdę cenne źródło informacji z badań dokonanych przez pracowników Komnaty Śmierci na przestrzeni lat pracy w Departamencie Tajemnic. Udostępniana nielicznym. Jedynie osobom w tym Departamencie pod ich nadzorem. Musieli wiedzieć, komu co przekazują.

Kawa się skończyła, ale nowej nie podejmował się zrobić. Biorąc pod uwagę swoją chorobę genetyczną, musiał trochę z nimi przyhamować. W zamian skorzystał z ziół, jakie otrzymał od panny Flint, przygotowując sobie herbatę na pobudzenie i odporność. Nie spał ostatniej nocy, przez bezsenność. To teraz męczył się w pracy, czytając ostatnie raporty, aby zapoznać z zebranymi informacjami na temat wydarzeń i dokonanych oględzin Kniei Godryka. Martwych ciał, pozostawionych w dziwnym stanie. Co zaś później mogło stać się z duszą. Sam był na rozmownie z jedną duszą kobiety, poszukującej swojego męża. Ale o ile miał wiele możliwości na wytłumaczenie sytuacji, coś umykało. Czegoś brakowało.
Usiadł ponownie do czytania ostatnich raportów, mając nadzieję, że tym razem uda mu się skupić i odłożyć na bok sprawę misji od Czarnego Pana.

Godziny upływały, ostatnie notatki zrobione, a kubek na powrót był pusty. Nie zrobił sobie nawet przerwy na jedzenie. A powinien. Jeszcze straci na wadze. Przetarł dłońmi twarz ze zmęczenia, a wtedy otworzyły się drzwi do komnaty, w których kierunku spojrzał. Rodolphus. Uwinął się w narzuconym terminie? Godne podziwu.
Na biurku Nicholasa można było zauważyć, że jego dokumenty miały już inne położenie, że także pracował intensywniej, a z pustego kubka nie unosił się już zapach kawy, ale dla odmiany, ziołowej herbaty.

Na słowa kolegi, uniósł brew ku górze, zastanawiając się, o co mu chodzi. Przeniósł wzrok na teczkę, którą Lestrange położył przed nim na papierach. Otworzył i na pierwszy rzut oka, dostrzegł małą notatkę z rysunkiem. Wzrok Nicholasa powędrował z notatki na kolegę, po czym znów na notatkę i ponownie na Rodolphusa. Zastanawiał się, choć wyczytał z jego twarzy, że o ile ta informacja nie była dla Nicholasa niczym nowym, bowiem możliwe, że zaobserwował takie zjawisko, to kolega nie bez powodu o tym wspomina, dodając, iż dobrze jest poczekać na publikację pracy.

Wyjął wszystkie kartki z teczki, zawierające badania nad martwym mózgiem i notatkę od Rodolphusa, wsadził na sam jej koniec, zakrywając tymi dokumentami. O kontynuacji tych badań, wiedzieć będą na razie tylko oni. A i tak w najbliższym czasie Nicholas wątpił, aby ktoś z Komnaty Śmierci zaprzątać chciałby sobie teraz tym głowę, kiedy badali martwe ciała strawione przez jakieś substancje i jak zachowuje się pod tym względem ludzka skóra.
Zamknąwszy teczkę ze wszystkim, co powinna mieć w sobie, spojrzał na Lestrange. Być może z oczekiwaniu, czy chciał o coś zapytać, powiedzieć, dodać do swojej pracy, notatki, czy poruszyć inny temat.