- Niby skąd miałam wiedzieć, że rozpęta się piekło, co? - Kot zaczął ją wkurzać, powoli zaczynało do niej, że to wszystko nie jest prawdziwe, jednak wcale nie powodowało, że wspomnienia były mniej bolesne. Ją wtedy też porwał wiatr, odfrunęła nie wiadomo gdzie i myślała, że umarła. Przynajmniej przez chwilę, później trafiła się ta opętana czarownica i Grimes, którego zabiła nakładając mu na głowę wianek... Niby nie do końca żył, ale jednak go dobiła. Nikomu się tym nie pochwaliła...

Przeniosła wzrok na wnętrze pomieszczenia i zauważyła dwóch Alastorów, jakby jeden nie był wystarczającym wrzodem na tyłku ich wszystkich. To nie tak, że go nie lubiła, jednak czasami przesadzał z tą swoją stałą czujnością.

Nie zdążyła mrugnąć, a pojawił się trzeci Alastor, ile ich jeszcze czaiło się w tych wszystkich kątach? Co to w ogóle miało być, znaczy miała świadomość, że musiały to być boginy, dotarło to do niej chwilę wcześniej.

Och, i Brenna. Matka chrzestna jej córki, kochana Brenna, w zupełnie innej odsłonie. To tylko utwierdziło ją w tym, że nie jest to prawdziwe, bo Longbottom nigdy w życiu by się do niej nie odezwała w ten sposób, co by się nie wydarzyło, to zawsze była dla niej ciepła, nie potraktowałaby jej tak okropnie.

Poczuła na swym ramieniu palce Millie, dała jej się pociągnąć do drzwi, ale ona się nie śmiała. Złapała mocniej różdżkę, bo musiały się pozbyć tych okropnych istot, które żywiły się ich strachem, a była bardzo zdeterminowana, żeby to zrobić, przez to, co zobaczyła.

Norka rzadko się irytowała, widać było jednak w tej chwili złość w jej oczach.

- Jest ich tutaj całe stado. - Odpowiedziała Moody, wiedziała jednak, że z nią przy boku sobie poradzą.

- Jak sobie życzysz Kwiatuszku, będą tańczyć, wszyscy będą tańczyć kankana. - Poza Alastorami zamierzała do tego zmusić również te boginy, które przyjęły postać jej najbliższych.

- Ilu? Myślę, że żaden, Alek nie wygląda, jakby potrafił wkręcić żarówkę. - Rzuciła jeszcze do swej towarzyszki.

Dziewczyna dobrze podeszła do tematu, zepchnięcie boginów było niezłym pomysłem, łatwiej będzie się ich pozbyć w grupie. Zawtórowała Millie, machnęła różdżką i mruknęła pod nosem Riddikulus. Niech wszyscy zaczną tańczyć tego cholernego kankana. Jej pierwszymi obiektami, które chciała potraktować zaklęciami był Salem i Brenna.

Nie wyszło jej. Westchnęła rozczarowana, może faktycznie do niczego się nadawała i boginowa Brenna miała rację? Nie, nie mogła tak myśleć, wiedziała, że coś tam potrafi, musiała pozbyć się tych okropnych myśli. Musiała się skupić i pomóc Millie, w końcu były w tym razem.

Coraz więcej Alastorów pojawiało się obok nich, nawet Salem zmienił się w jednego, z dwojga złego wolała patrzeć na Moody'ego niżeli na swojego zdechłego kota. Najwyraźniej boginy zaczęły już się gubić i dobrze, może wreszcie uda się ich wszystkich pozbyć.

No i wtedy jednego z Alastorów połączył się z Erikiem, była to naprawdę obrzydliwa hybryda, Norka odwróciła na chwilę wzrok, bo nie chciała na to patrzeć, obrzydliwe.

- Mam nadzieję, że nie zobaczymy to dziesięciu, bo jeden Alastor to wystarczający wrzód na dupie, a co dopiero taka ich ilość. - Powiedziała w głos, to co wcześniej pomyślała, jednak najwyraźniej Moody miał zamiar przejąć to miejsce nie będąc tutaj nawet osobiście. Ten to dopiero był atencjuszem.

Millie się śmiała, coś było w tym śmiechu przerażającego, ale sytuacja mimo wszystko robiła się coraz bardziej zabawna. Wiedziała, że są blisko tego, żeby załatwić te okropne boginy.

Skup się Figg, powtarzała sobie w głowie. Jeśli jej również uda się rzucić zaklęcie, to za kilka sekund powinny mieć te wszystkie stwory z głowy. Złapała różdżkę pewnie, bo Norka się nie poddawała, jeśli jej coś nie wychodziło, to do skutku próbowała się angażować, żeby pokazać sobie i innym, że wcale nie jest taką kaleką.

Mruknęła pod nosem Riddikulusa, jej celem była ta wspaniała hybryda Alastora i Erika, która chyba najbardziej ze wszystkiego ją tutaj obrzydziła. Chciała ją zamienić w wielki tort, bo torty to było coś, co umiała najbardziej, no i czy widział ktoś tort tańczący kankana? Nora jeszcze nie, wydawało jej się to być całkiem niezłym dopełnieniem reszty tancerzy. Jeśli udało jej się w miarę szybko trafić w tego Alastoro- Erika, to kontynuowała rzucanie zaklęć w kolejne boginy, aby wszystkie zmusić do tańca.

Kończymy powoli, pora po prostu na sprzątanie, chyba że będziecie chciały zostać na sesji same, by sobie pogadać.