- Cieszę się, że jesteśmy co do tego zgodni. - Już się bała, że brat może faktycznie mieć ochotę przerzucać te sadzonki, a wtedy to już nic by z nich nie wyrosło. W końcu teraz już im obojgu zależało na tym, aby te słoneczniki stały się ozdobą tego niewielkiego ogrodu.

Na szczęście dzisiaj to nie ona musiała zastanawiać się w jaki sposób kopać te dołki. To był pomysł Thomasa, więc do niego powinno należeć przygotowanie dziur w ziemi. Zresztą ona nie była w najlepszej formie, mimo spożycia eliksiru. Lepiej, aby faktycznie to on się tym zajął. Nie wiedziała, że brat ma taki dylemat moralny w jaki sposób powinien kopać dołki, praca u podstaw była ważna, no ale mieli magię, nie bez powodu byli czarodziejami, mogli korzystać ze swoich umiejętności, aby ułatwić sobie życie. Dzięki temu zaoszczędzili też sporo czasu, podejrzewała, że gdyby wybrał szpadel zeszłoby mu go na to zdecydowanie więcej.

- Wiesz, nie zamierzam cię zatrzymywać, jak masz chęć pomachać łopatą to droga wolna. - Kimże była, żeby ograniczać jego zapędy, może potrzebował trochę ruchu, czy coś. Namówiła go jednak do tej drobnej pomocy, świetnie, bo dzięki temu będzie mogła wrócić do swoich pozostałych obowiązków.

Norka stała za plecami Thomasa i obserwowała uważnie, jak wsadzał rośliny do ziemi. Instrukcje nie był trudne, powinien sobie poradzić bez mniejszego problemu. Nie był przecież szczególnie oporny na przyswajanie wiedzy.

- Tak, wystarczy podlać i czekać aż urosną wysokie do nieba. - Nie zwlekała, poszła po konewkę, która stała oparta o ścianę i napełniła ją wodą. Chciała przypisać sobie chociaż część zasług związanych z tą hodowlą słoneczników. Podlała każdą sadzonkę z osobna, odpowiednią ilością wody. - To chyba mamy wszystko załatwione, idź się umyj! - Rzuciła jeszcze do brata spoglądając na jego umorusane ziemią czoło.