[20.04.72] Do serca Mglistych Mokradeł

Heather wierzyła w to, że uda im się znaleźć źródło problemów na tych mokradłach. W końcu pojawili się z nią tutaj naprawdę doświadczeni czarodzieje, spoglądała na nich z podziwem, jak będzie duża chciałaby być do nich podobna.

Wood przyglądała się bardzo dokładnie otoczeniu. W końcu miała szukać jakichś znaków, także wykonywała to polecenie bardzo pilnie. Udało jej się zauważyć bąbelki na powirzchni mokradeł, obserwowała przy tym różdżkę, lumos gasło, kiedy się one pojawiały, to musiało być powiązane. Heather powiedziała o tym, co zauważyła Brennie, wypadało się bowiem podzielić tym, co udało jej się zauważyć. Informacje dotarły również do pozostałej dwójki czarodziejów.

- Bulgocze tak, jakby się wszystko pod spodem gotowało.- Pozwoliła sobie na komentarz dotyczący swojego znaleziska.

Szli dalej w kierunku sadzawki. Wood nie była specjalistą, nie znała się na procesach geologicznych, nie miała zielonego pojęcia dlaczego te mokradła w niektórych miejscach pulsowały. Może powinni to skonsultować z kimś, kto znał się na geologii?

Szła jednak nadal przed siebie, może znajdą coś, co da im odpowiedź na temat tego, dlaczego mokradła zachowywały się w ten, a nie w inny sposób. Trochę nie podobało jej się to, że magia tutaj nie działała. W końcu będzie musiała się jakoś obronić, Brenna miała chociaż kij, a ona? Ona nie miała nic. Nie wzięła ze sobą nawet miotły, której nigdy nie zostawiała, gdy czarowanie nie wychodziło to zawsze mogła kogoś pizgnąć trzonkiem, ciekawe, czy gdyby spróbowała ją wezwać to by się tu pojawiła, chociaż magia niby tu nie działała, więc może i jej miotła nie dałaby rady do niej dolecieć. Ciekawiło ją również, co by się stało, gdyby się zdenerwowała, czy jej klątwa mogła się aktywować w tym miejscu, czy raczej nie? Jak na razie była całkiem spokojna, także nawet nie miała możliwości, aby zobaczyć, co się wydarzy, też wolałaby, aby większość osób nie wiedziała o jej przypadłości, a poza Brenną która znała jej sekret, były tu jeszcze dwie osoby, które znała raczej średnio.

Z rozmyślań wyrwała ją soczysta kurwa Patricka. Podniosła wzrok, żeby zobaczyć, co spowodowało jego zdenerwowanie. - OJA CIE PIERDOLE- Dostrzegła w oddali dwie wysmarowane szlamem istoty, nie wyglądały jakby chciały ich przywitać tutaj herbatką, wręcz przeciwnie. Cameron i Charlie mi nie uwierzą, jak im opowiem. Oczywiście musiała pomyśleć o tym, że trzeba będzie opowiedzieć wszystko przyjaciołom.

Podniosła do góry rękę i bez mniejszego problemu złapała plecak, który rzucił jej Patrick. Lina. Powinna ją pewnie wyciągnąć, wsadziła więc rękę do środka i wymacała linę.

- Mogę zrobić za przynętę.- Odparła kiedy cofała się do miejsca, gdzie była magia. - Bardzo szybko biegam, a oni nie wyglądają na specjalnie sprawnych fizycznie.- Zaproponowała. - Wiecie podbiegnę do nich, powyzywam, sprowokuje, rach ciach ruszą za mną, wy przygotujecie linę, oni się o nią potkną i wpadną do dziury.- Plan wydawał się jej być całkiem prosty, nie wiedziała tylko, czy inni będą mieli podobne zdanie.

Tak naprawdę Patrick nie miał jakiegoś genialnego planu w głowie. W głównej mierze kierował się intuicją a ta podpowiadała mu by najpierw salwować się ucieczką a dopiero po odzyskaniu magii (to ona stanowiła przecież o ich sile) szykować się do walki.
Całe szczęście, że rozkładające się zwłoki nie były szybkie a i wydostanie się z jeziora musiało im zabrać trochę czasu. Steward nie patrzył za nimi, najpierw starając się zyskać bezpieczną (choćby na chwilę) odległość a potem skupiając na zaklęciach i planowaniu dalszych działań. Nie oponował, gdy Brenna z Mavelle próbowały wyczarować dziury. Tej drugiej udało się fenomenalnie, tej pierwszej nie – i pewnie był to najlepszy dowód na to, że miejsca, w których magia nie działała były płynne.
Podniósł przelotnie wzrok na Heather, by wiedziała, że słowa kierował akurat do niej.
- Z tym robieniem za przynętę, jeszcze poczekaj – rzucił szybko, starał się by jego głos zabrzmiał na tyle przyjaźnie, na ile mógł w tych okolicznościach. – Mam wrażenie, że na razie będziemy wszyscy za nią robili. Możesz zrobić z liny lasso. Jeśli walka będzie nierówna, spróbuj zarzucić je na któregoś z żywych trupów i ściągnąć go do dołu. Tylko pamiętaj, że twoje bezpieczeństwo jest na pierwszym miejscu – podkreślił. Miał skromną nadzieję, że o tym ostatnim pamiętać będą również pozostałe brygadzistki. – Ustawiamy się za dziurą – podkreślił na wszelki wypadek.
Wszyscy byli przynętą czekającą na dwa oślizgłe, maszerujące na nich ciała. Korzystając z tego, że magia jeszcze działa, Steward wymamrotał ciche „Lacarnum Inflamari” by podpalić swoją gałąź.
Tymczasem przeciwnicy kroczyli ku nim. Po części, choć plan Brenny i Mavele z dziurami był błyskotliwie doskonały, Patrick nie wierzył by żywe trupy naprawdę w nią wlazły. I dzięki temu miał się przyjemnie rozczarować. Schował różdżkę (w tej chwili już nieprzydatną, kawał zwykłego drewna) do kieszeni spodni.
- Atak, cofnięcie. Heather wypatruj okazji – wymruczał jeszcze.
Pierwsze rozkładające się ciało wpadło do dziury i chwilowo przestało stwarzać zagrożenie. Jako czwórka wykwalifikowanych czarodziei powinni dać sobie radę z jednym trupem.
- Atakuję pierwszy – rzucił. – Mav, okrąż go od tyłu.

Odkryj wiadomość pozafabularną

[roll=N]

Ale jak się miało okazać, przynajmniej dla Patricka atak nie był tak prosty, jak miał nadzieję, że będzie. Żywy trup okazał się zaskakująco szybki i umknął przed ciosem płonącym kawałkiem drewna. Steward wycofał się pośpiesznie.
Krążył, obserwując przeciwnika. Starał się nie wchodzić w drogę pozostałym.

Tak właściwie to Patrick miał rację. W tej chwili owe stworzenia zainteresowały się nimi wszystkimi na równi. Nie musiała próbować ściągać ich uwagi, bo same wydawały się już to robić. Cóż, jej pomysł nie był taki wyśmienity, jakby się mogło wydawać, ale próbowała działać, żeby nie było. Nie była, aż tak doświadczona jak reszta towarzystwa, jednak starała się angażować w sprawę. W końcu też nie myślała jeszcze tak stereotypowo jak oni - starzy wyjadacze.

- Oczywiście panie Stewart, bezpieczeństwo najważniejsze! - Wbiła to sobie do głowy. Nie chciała zresztą skończyć, jako pokarm dla utopców. Dopiero rozpoczynała dorosłe życie i wiele miała jeszcze przed sobą.

Zrobiła tak, jak zasugerował jej mężczyzna. Zawiązała linę w ten sposób, żeby na końcu znajdował się okrąg, w który mogła złapać to niespecjalnie pozytywnie do nich stworzenie. Nie zastanawiała się jeszcze jednak, co zrobić, jeśli uda jej się to złapać - to będzie kolejne zmartwienie.

Ruszyła więc za tę piękną dziurę, którą udało się wyczarować Bones. Było to naprawdę piękne dzieło, bardzo imponujące. Widać było, że czarodziejka ma doświadczenie w rzucaniu takich zaklęć.

Trupy zbliżały się w ich stronę. Wood nie spuszczała z nich wzroku, musiała być czujna, gotowa wykorzystać okazję, jeśli w ogóle się taka pojawi. Trzymała linę mocno w dłoni, aby rzucić ją, gdy przyjdzie na to pora.

Jakimś cudem jeden z utopców wpadł do dziury, którą stworzyła Mavelle, ułatiwało to im zadanie, o ile zbyt szybko się z niej nie wydostanie, jednak dziura była na tyle głęboka, że powinna mu to uniemożliwić - naprawdę lepiej dla nich. Jeden utopiec nie wydawał się być tak wymagającym przeciwnikiem, szczególnie, że była tutaj ich czwórka.

- Jasne!- Odkrzyknęła do mężczyzny. Atak, cofnięcie. Patrzyła, jak Steward próbuje zaatakować stwora, nie udało mu się to jednak. Cofnął się, to był odpowiedni moemnt, żeby ona skorzystała z okazji.

Zamachnęła się liną w ręku, wyglądała jak lasso, tylko, że nie łapała zwierzyny, a potwora. Wood miała smykałkę do wszelkich aktywności. Poczuła się jak ryba w wodzie i udało jej się złapać stwora w stworzoną przez siebie pułapkę. Tylko co teraz? Zaparła się stopami o ziemię, żeby nie pociągnął jej za siebie. Był trochę jak wielki pies na smyczy... - Czy prowadzić go do tej dziury/ - Upewniła się jeszcze.

Steward obserwował uważnie jak dalej potoczyła się walka. A ta nie była specjalnie spektakularna, ale za to bardzo, bardzo skuteczna. Zagwizdał, gdy Heather Wood udało się zarzucić lasso na nieumarłego. Ściągnięcie go do dziury było już tylko kolejnym, całkiem naturalnym krokiem, który też się powiódł.
Sam zbliżył się do wyrwy w ziemi nieco i popatrzył w dół na miotające się w środku dwa, żywe trupy. Nie przeszkadzał, gdy Mavelle starała się wzniecić jeszcze większy pożar. Wreszcie i on dorzucił swój płonący patyk. W końcu im więcej ognia, tym więcej ognia a nic tak nie działało na nieumarłych jak pożar.
- Dopilnujmy, żeby padły – rzucił w stronę trzech kobiet. W pierwszej kolejności, Steward skupił się na szukaniu suchych gałęzi. Podpalał je i zrzucał do dołu, tak długo aż wreszcie ogień pochłonął czających się w dziurze nieumarłych. Jeśli trzy brygadzistki mu pomogły to całość pewnie nie zajęła im zbyt wiele czasu.
Dopiero po tym, jak minęło zagrożenie, wyprostował się. Wyciągnął różdżkę i z cichym lumos sprawdził, czy magia rzeczywiście wróciła na swoje miejsce. Cóż, pierwsza część zadania powinna zostać wykonana. Najprawdopodobniej kolejne ofiary przypadkowego teleportowania się na Mglistych Mokradłach, będą mogły przynajmniej się bezpiecznie odteleportować dalej.
– To było doskonałe, Heather – pochwalił brygadzistkę. – Mav, Brenno… Wy też dobrze się spisałyście – dodał jeszcze. Choć w ich przypadku raczej nie musiał tego mówić. Znali się już na tyle długo, że musiały wiedzieć, że doceniał ich umiejętności. – A teraz wracamy nad jezioro. One czegoś pilnowały – przypomniał.
Jeszcze nie wiedział w jaki sposób mogli to wyciągnąć. I czy wyciąganie tego w ogóle było bezpieczne, ale wychodził z założenia, że kiedy już zamordują żywe trupy (a właściwie odeślą je do krainy śmierci, w której nieszczęsne ciała już dawno powinny tkwić), magia wreszcie powróci na Mgliste Mokradła. A razem z nią, dużo łatwiej będzie sobie poradzić z podejrzanym czymś, co musiał umieścić w wodzie jakiś czarnoksiężnik.
- Może sieć? – zapytał, spoglądając na jezioro. Jakoś trzeba było wydostać to, co się znajdowało w środku. – Chyba, że zadziałałaby zwykła magia?

Mieli dzisiaj dużo szczęścia, a może wcale nie było to szczęście tylko doświadczenie. Pewne było jedynie to, że plan okazał się być strzałem w dziesiątkę. Heather poradziła sobie z liną. Brenna wepchnęła utopca do tego drugiego, który wcześniej sam tam wpadł do tej wielkiej dziury, którą stworzyła Mavelle. Patrick zwrócił ich uwagę, no wymarzona drużyna. Współpraca układała im się idealnie. Wood była zachwycona - wszystko poszło ekspresowo. Nie musieli już się martwić, że coś ich zje.

- Dziękuję! - Odparła z uśmiechem na twarzy, to było miłe, że ktoś ją pochwalił i docenił, to co zrobiła. Nie była przyzwyczajona do pochwał.

- Póki co nie zamierzam zmieniać ścieżki kariery, za często to robię. - Powiedziała jeszcze do Brenny. Wood było dobrze w BUMie - przynajmniej jak na razie. W końcu gdzie mogłaby przeżyć takie przygody, jak ta tutaj? Nie mogła narzekać na nudę, a było to bardzo istotnym elementem dla Heather.

Wood nie stała bezczynnie, również dołączyła się do zbierania liści, patyków, które miały spowodować, że ogień będzie większy. Z satysfakcją przyglądała się utopcom, które ginęły w ogniu. Udało im się. Może teraz Mokradła będą bezpieczne, nikt już się tutaj nie zgubi i magia powróci?

Była ciekawa, czy magia działa. Mruknęła pod nosem zaklęcie, aby wyczarować kilka motyli, które wzbiły się w powietrzu. Teraz to już miała pewność, że im się udało. Ucieszyło ją to niezmiernie.

- Magia działa, to może magią, można by to spróbować przetransportować jakimś zaklęciem, ale zawsze byłam nogą z translokacji, może ktoś z Was umie coś takiego? - Nie bała się przyznać, że się na czymś nie zna, tym bardziej, że była ich tutaj czwórka, więc pewnie ktoś wiedział coś więcej na ten temat.