Stanley,

Skoro już siedzisz na tym Nokturnie, przydaj się na coś, z łaski swojej. Sprawdź, co słychać w Antykwariacie Czarcie Oko. Opryskliwa dziewucha, która tam pracuje, Charlene Mulciber, pozostawała przez jakiś czas pod opieką mojego Ojca, ale nawet on nie potrafił się przebić przez jej gruby czerep, i przemówić temu dużemu dziecku do rozsądku. Potrzebuję, żebyś sprawdził, czy wszystko u niej w porządku. Nie mam czasu, żeby ruszyć się z Departamentu. Zresztą, może się zaprzyjaźnicie, jesteście chyba w podobnym wieku.

Ten podpis "B" to od "Burak"? Widzę, że ksywka się przyjęła, cudownie.

Wezmę kredki!

Stanleyu,

Wierzę, żeś odebrał stosowne wychowanie, wiem też, że potrafisz odnaleźć się w każdej sytuacji, więc również i zachować się przy świątecznym stole. Nie martw się na zapas. Sam wiesz zresztą, jakich tematu należy unikać przy wszystkich jak, hm, ognia. Nie najszczęśliwsze to porównanie, ale przecież bardzo wymowne w kontekście Spalonej Nocy. Prosiłabym, aby ograniczyć przy stole przekleństwa. A co do ulubionych kwiatów Fridy... Odpowiedź różni się w zależności od tego, jakie ostatnio pomagała mi układać w wiązance pogrzebowej. Lubi więc absolutnie wszystkie. Tylko chyba róże najmniej, bo tych mamy na pogrzebach najwięcej, więc zdążyły jej spowszednieć.


PS Dziękuję za osobny list dla "panienki Fridy". Poustawiała kartki od Was na kominku, żeby stały dumnie, na widoku... To jej pierwsze Mabon i wiem, że nie może się już doczekać Twojej wizyty. Ja również czekam niecierpliwie na wspólną kolację.

Stary, nie uwierzysz co znalazłem w śmietniku obok swojej chaty. MUSISZ to zobaczyć. Kiedy i gdzie możemy się spotkać?

Wesołego Mabon, stary.

Kochany Stanleyu,

Tak jak prosiłeś, przekazałam Twój list Atreusowi. Wpadnij do mnie niedługo na herbatkę, dostałam pyszny miód od Alhazreda.

Stachosławie,

jak wyszłam z Głębiny, to niemal od razu poszłam spać. Właśnie się obudziłam i uznałam, że muszę do Ciebie napisać. Śnił mi się śnieg, ale nie byle jaki, bo w kolorze srebra. Ludzie łapali go w kubki i miski, żeby go potem sprzedać, bo wydawał się cenny. Staliśmy we dwoje na wzgórzu i patrzyliśmy na nich, pijąc wino z gwinta. Nie mieliśmy jak go otworzyć, więc próbowaliśmy transmutować kijek w korkociąg. Dzieci lepiły srebrne bałwany, a my rzucaliśmy się srebrnymi śnieżkami. Wygrałam tę bitwę, tak swoją drogą.

I wiesz co? To srebro potem zmieniło się w popiół. Śmieszna sprawa, nie?

Jeżeli aspirujesz do mojego starego, to jesteś na to za młody. Tylko on mógł mi mówić co mogę robić, więc Twoje zakazy mam w nosie. Drugą osobą jest ciocia Lorien, a z całym szacunkiem do Ciebie - jesteś za brzydki żeby być nią.

Winię tę Twoją wódkę, którą piliśmy. Aczkolwiek z moją głową też nie zawsze w porządku.

Kiedy się spotkamy? Mam fajną książkę, którą chciałam Ci pokazać.

Przypominał mi Ciebie. Macie ten sam rozstaw oczu. Nie wyrzucaj go, bo będę Cię nawiedzać. To żywe stworzenie.

PS wpadnę później.