Zmiany pierwszokwartałowe oraz przy wprowadzeniu nowych mechanik

Kod:

[Przewaga="Pisanie kreatywne I"]Henry to prawdziwy miłośnik literatury, czyta wszystko, co mu wpadnie w ręce, najchętniej jednak horrory. To zamiłowanie łączy się z tym, że hobbystycznie pisuje nie tylko artykuły, lecz i wiersze, a czasem nawet opowiadania do szuflady.[/Przewaga]

Kod:

[Zawada="Uzależnienie: papierosy I"]Życie dało Henry'emu w kość, a fajki pomagają mu przejść przez te najtrudniejsze momenty. Stara się je ograniczać do jednej dziennie, ze względów finansowych. Czasem jednak musi zapalić awaryjnego papierosa, by poradzić sobie z jakimś większym problemem.[/Zawada]

Kod:

[Krew] Czysta, aurowidz

Kod:

[Pochodzenie] Urodził się w Londynie. Matka - Isalene Lovegood, ojciec - Timothy Williams, mugol. Małżeństwo rodziców rozpadło się kilka lat po wyjeździe Lazarusa do Hogwartu. Isalene nie chciała porzucić  świata czarodziejów, a Timothy nie odnajdował się wśród nich. Lazarus był wychowywany przez matkę, ale utrzymywał regularne kontakty z ojcem i jego rodziną.

Kod:

Od 14 czerwca 1972 roku Philomena zarządza również majątkiem rodzinnym głównej gałęzi rodu Mulciber.

Kod:

Zamieszkanie: Londyn, Surrey

Kod:

Cechy szczególne: Brak

Kod:

Jego rozpoznawalność opiera się przede wszystkim na nazwisku, ekscentrycznym stylu bycia, badaniach naukowych oraz fakcie, że bardzo chce wprowadzić w obieg lek na Insomnie Fatum, którego jest autorem. Sam William nie rzuca się w oczy, niektórzy pewnie nawet nie zdają sobie sprawy jak wygląda.

Kod:

Edukacja: Hogwart, Ravenclaw. Był dobrym uczniem i wybitnym z eliksirów. Przede wszystkim przejawiał zainteresowanie magią leczniczą, więc spędzał czas w Skrzydle Szpitalnym, nawet jeżeli nic mu nie dolegało. Nie był nieśmiały, ale definitywnie też nie zaliczał się do osób popularnych. Dręczenie ominęło go prawdopodobnie tylko dlatego, że wzbudzał swoimi wypowiedziami konsternacje i niepewność - od zawsze był bezpośredni. Nie ulegał presji i nie uważał swojego zainteresowania edukacją za coś ubliżającego, trudno było sprawić, aby czuł się onieśmielony czy zażenowany również w innych dziedzinach życia. Spędzał czas z tymi, którzy chcieli wysłuchiwać monologów o eliksirach i przeróżnych, amatorskich eksperymentach, zadawał się z osobami, które mogły coś 'wnieść' do jego życia. Nie był dzieckiem, które sprawiałoby problemy, ale mógł być upierdliwy, jeżeli zafiksował się na jakiejś teorii bądź zadaniu domowym. Ukończenie szkoły z dobrymi notami pozwoliło mu na dostanie się na kurs w instytucie badawczym przy znanym francuskim szpitalu.



Doświadczenie: Pięcioletni kurs w instytucie badawczym we Francji (magisterium uzdrowicielskie), konferencje naukowe oraz wykłady. William posiłkował swoją decyzję wyjazdu do Francji faktem, że sam Nicholas Flamel kształcił się we w tym kraju, a Alchemia jest dziedziną, którą wybrał za specjalizację. W samym instytucie zaczął zwracać swe zainteresowania ku badaniom mózgu i jak przeróżne substancje są w stanie wpłynąć na jego witalność; nie tylko bystrość, ale też na ogólną funkcjonalność, życie tego organu. Jego nauka zaczęła się od podstawowych terminów, dlatego posiada również umiejętności lecznicze, mógłby spokojnie zostać uzdrowicielem. Od trzeciego roku zaczął pisać artykuły oparte na przeprowadzonych w trakcie kursu eksperymentach, rok później towarzyszył profesorowi na międzynarodowej konferencji organizowanej w Paryżu, dotyczącej nowych odkryć w dziedzinach leczniczych. Jego prezentacja była wtedy traktowana bardziej jako ciekawostka, a dotyczyła potrzeby wynalezienia eliksiru działającego przeciwko Insomnii Fatum; chłopak skupił swoje zagadnienie na badaniu witalności i żywotności mózgu, uważając, że to właśnie tam gromadzi się problem tej choroby genetycznej. Ostatnie lata w instytucie spędził na tworzeniu koneksji oraz pracy nad projektem leku na Insomnie Fatum, a po powrocie do rodzimej Anglii był już na językach niektórych osób ze środowisk naukowych. Otrzymał wiele listów od profesorów, z którymi kontaktował się już podczas pobytu we Francji. Zaproponowali mu współpracę w projektach skupionych na tematach uzdrowicielstwa, eliksirotwórstwa, czy diagnozowania chorób. Od tamtego momentu zaczął też zajmować się wystąpieniami. W przeciągu tych 8 lat, odkąd wrócił z Francji, coraz częściej wykłada. Pracę Antropologa dostał drogą znajomości, a raczej on robi Koronerowi 'przysługę' przeprowadzając sekcję i badając różne substancje, robi to od paru lat, ale wciąż skupia się najbardziej na swoich własnych badaniach i wykładach.

Kod:

Mam cały plan morderstw, którymi William może zajmował się w pracy jako antropolog, rozpisane ładnie, tym chciałbym w sumie się zająć i, aby ktoś to poprowadził.



Chciałbym też, aby udało mu się na fabule wprowadzić w obieg ten lek na Insomnię Fatum, może nie od razu, bo to jednak duży projekt jest, którym zajmuje się od wielu lat.

Kod:

Zamieszkanie: Pub „Rejwach”, Nokturn

Kod:

Cechy Szczególne: Blizny na dłoniach i okolicy nadgarstków - skóra w tych miejscach jest bledsza, prawie biała. Wyróżniają się uszkodzenia po dwóch większych oparzeniach, jedno na wierzchu prawej dłoni, wypukłe, przypominające zastygły, stopiony materiał i drugie, idące od wnętrza lewej dłoni aż za nadgarstek, w dotyku przypominające grube nici gobelinów.

Kod:

Krew: Zdrajca krwi

Kod:

Zdrajca Krwi | 0: nie zgadza się z rodzinnymi poglądami na ten temat, choć przed zmianą twarzy starał się 'nie wychylać' aż tak bardzo, głównie po to, aby zostać blisko brata. Ostatecznie żałuje, że nie ujawnił swoich poglądów wcześniej, bo tak czy siak musi się ukrywać, ale Finneas i Christie przypłacili za to życiem. Jeżeli wróciłby do swoich wcześniejszych danych i wyglądu, nie byłoby miłych rodzinnych reunions, a fakt, że zniknął i jest uważany za martwego, to jedyne powody, dla których nie widnieje na drzewie rodzinnym jako wydziedziczony.

Kod:

Szlamojebca | III: z powodu swoich wykształtowanych przez szkolne lata promugolskich poglądów i upodobań nie był dobrze postrzegany przez rodzinę, a znaczna jej większość zapewne życzy mu śmierci. Przez 'spoufalanie' się z Mugolakami życie stracił jego brat oraz dziewczyna mugolskiego pochodzenia. Sam młody Rookwood zdołał uciec i pomimo zmiany twarzy, wciąż pozostaje przy swoich poglądach.