Łatwo było wywnioskować, że tutejsze dziecko, to najwyraźniej jedna z byłych dziewczyn albo znajomych Rodolphusa. Sama jego reakcja na jej obecność, jasno dawała znać, że Lestrange, nie chce z nią mieć nic wspólnego. Nie wtrącał się, nie odzywał, a Traversa miał jako chodzący strach na upierdliwych ludzi, prawie jak strach na wróble.

Nicholas był odporny na większość uroków, więc i na niego nie działały wszelkie próby podrywu ze strony lampiryndy. Dała mu przy okazji do zrozumienia, że lubiła wysokich i niedostępnych. W dodatku liczyła na kolejne spotkanie. ”Chyba już tylko na cmentarzu.” – pomyślał, ale odpuścił sobie mówienia tego na głos.

Cierpliwie poczekał, aż dziewczynka od bolących oczu ich wyminie, oddali na wieki wieków. Dla pewności, Travers obejrzał się, co pewnie sprawiło, że jego spojrzenie z jej znów się spotkały. W końcu jednak zniknęła z zasięgu wzroku, aż Rodolphus skomentował to spotkanie dwoma słowami. Nicholas spojrzał na niego.

- Skoro jest tak upierdliwa, to dlaczego jeszcze żyje?
Rzekł, jakby chciał mu przypomnieć, że przecież może się jej pozbyć w każdej chwili. Od jakiej cholery jest śmierciożercą? Nie umie jej trochę nastraszyć? Odebrać życia? Niewygodnych się usuwa.
Jego słowa można było odebrać jakkolwiek się chciało. Bo przecież, do czynów nie dochodziło.
- Idziemy.
Nicholas zgodził się bez dwóch zdań i wraz z Rodolphusem ruszyli dalej ulicami, po drodze może jeszcze kupując kilka rzeczy. Docierając do mieszkania, zjedli przygotowany posiłek, zaś na sam wieczór Travers musiał opuścić mieszkanie. Zaznaczył jednak współlokatorowi, że może nie być go na noc, więc niech nie czeka na niego z kolacją lub czymkolwiek innym.