Można by powiedzieć, że to co teraz robili, było odskocznią codzienności, nie tylko uznane za rozrywkę, ale i zapomnienie o problemach? Lepsze to oddanie się przyjemności, pożądaniu, niż oddawaniu się dosłownie alkoholowi. Tutaj nie było zasad. Tutaj mogli być w sumie sobą. Mogli robić co chcieli. Nie musieli patrzeć na innych. Jedynie ukrywać to przed murami tego mieszkania. Co się tutaj dzieje, zostaje między nimi. Nicholas poza zabezpieczeniami podstawowymi jak ochronne, to dodatkowo wyciszył. Nie wiadomo co się może zadziać. A nie chciał też, żeby sąsiedzi cokolwiek słyszeli. Lepiej dmuchać na zimne.

Jeżeli mowa o związkach, Nicholas nie wiązał się z nikim. Dawało to pełnię swobody, braku ograniczeń, bez uczuć i zazdrości. Zbliżenie się do drugiej zaufanej osoby, miało wiązać się ze zrozumieniem, zaspokojeniem potrzeb. Niektórym wystarczy samo przytulenie. Jeden buziak. Okrycie kocem. A innym choćby seks, czy nawet bójka. Raz, czy nawet dwa. Jak w relacjach znajomych. Co ich łączyło? Służba u Czarnego Pana. Współpraca z Mulciberem. Praca w Departamencie Tajemnic. Teraz mogliby doliczyć to łóżko.

Z kobietami Nicholas nie współżył. Od dawna wiedział, że nie pociągały go. Bardziej uwagę zwracał na mężczyzn. Jeżeli miałby zaspokajać swoje potrzeby, to z nimi. Uczuciami też żadnego z nich nie darzył. Mógł jedynie odczuwać do kogoś przywiązanie. Fascynację. Ale nic poza tym. Mógł przejąć w tym momencie inicjatywę, jeżeli Lestrange nie miał jeszcze możliwości doświadczyć tego z facetem. Pozwalał mu na drapanie swojego ciała. Uwielbiał to uczucie. Ten ból. Im mocniej, tym lepiej. Rany mogłyby krwawić, nic by sobie z tego nie zrobił. Im brutalniej, tym bardziej wzmacniało odporność organizmu. Nie zapominał nawet dnia, w którym to wypalono mu mroczny znak. Bolało jak diabli, ale też było niesamowitym doświadczeniem.

Wstęp był badawczy. Zapoznawczy z partnerem. Cierpliwość też miała tutaj swoją rolę. Mieli przecież na to całą noc. Tylko jedna osoba może im przeszkodzić, gdyby okazało się, że nagle są gdzie indziej potrzebni. A tak, mogli tę chwilę wydłużać.
Z pocałunku na ustach, Nicholas przesunął się na szyję, gdzie nie tylko składał pocałunki, ale także podgryzał mu skórę, jakby chciał poudawać trochę wampira.

Czując, że jedna z dłoni Rodolphusa zaplątała się w okolicach jego spodni, wchodząc do środka, przerwał swoją czynność spojrzawszy mu w oczy, z lekkim tajemniczym uśmiechem. Już taki niecierpliwy, że tam próbuje dosięgnąć? Niegrzeczna łapka Niewymownego kolegi. Mógłby coś powiedzieć. Ale po co? Słowa tutaj były zbędne. Liczyły się czyny. Oni mogli to robić w milczeniu, co najwyżej wydając z siebie inne dźwięki.

Skoro tak, Nicholas nie był dłużnikiem. Wolną ręką, sięgnął do jego spodni i próbował rozpiąć mu pasek, guzik, zamek, a potem już tylko zostanie je ściągnąć. Zbędna dolna część odzieży, która może zaraz znaleźć się także na podłodze, co ich koszule.

Tak. Uczucia były zdradliwe. Dlatego Nicholas wyzbył się ich już od czasów kończenia szkoły Magii i Czarodziejstwa. Doświadczał wielu zachowań, emocji i sam stwierdził, że to do niczego nie prowadzi. Kiedy w sumie miał w swoim życiu inny cel. Inne zainteresowania. Inne pasje i niezbyt bezpieczne, legalne? Kierowało go do zakazanego. Niebezpiecznego. Czegoś, o czym nie mógł swobodnie z innymi rozmawiać. Poza zwyczajnym zawodem, wykonywanym w Ministerstwie Magii. Przez to też stawał się dla wszystkich chodzącą zagadką, tajemniczą postacią, nie dzielącą się niczym. Niewymowny może nawet z urodzenia?

Nicholas umiał odczytywać znaki, zachowania i emocje u innych ludzi. Jak choćby teraz, przy tym westchnięciu Rodolphusa. Chciał tego. Chciał doświadczyć czegoś nowego. Czegoś, co też pozwoli mu zapomnieć o swoich problemach w tej chwili. Wynieść go w inny wymiar przyjemności i rozkoszy. Nie będący delikatnym, ale nieco brutalnym?

Nicholas poczuł ten stanowczy dotyk na swoich biodrach, lecz nie przejmował się tym. Pozwalał mu także działać. Byli tutaj tylko oni dwaj. Mógł także dać coś od siebie. To zawahanie. Gdyby nastąpiło, gdyby Nicolas poczuł jego dłoń na swojej, z zamiarem protestu, spojrzałby na niego pytająco. Nie miało to jednak miejsca. Lestrange mimo swojego zawahania, pozwolił kontynuować. Spodnie zostały rozpięte i z pomocą Rodolphusa, Nicholas pozbył się ich z jego ciała, włącznie z jego dolną bielizną. Specjalnie chwycił jedno z drugim. Miał go przed sobą całego nagiego. Odrzucił jego dolną odzież na bok, która wylądowała na podłodze. Ze swoją dolną odzieżą, postąpił tak samo. Mogli teraz przejść do najważniejszej części zaspokojenia swoich potrzeb, pragnień, rozkoszy z domieszką bólu. Jak daleko poniesie ich wyobraźnia.

Mogłoby się niektórym wydawać, że doznanie takiej przyjemności trwała wieczność. Wspomnienie niezapomniane. Nicholas mając w tym doświadczenie, naprowadził kolegę, dał mu to, czego mógłby w tej chwili potrzebować. Chcąc wierzyć, że to co zrobili, pozostanie między nimi. Czy tak wyglądało budowanie zaufania, między nimi? Żaden najpewniej nie myślał, że to tego w ogóle dojdzie.

- Niech to zostanie między nami.
Rzekł w końcu, leżąc obok, starając się uspokoić swój oddech. Patrząc w sufit. Chciał zapewnienia. Chciał pewności, że Lestrange doskonale wiedział o co chodzi. Obaj przecież pochodzili z rodzin, które mogły ich za ten czyn w najgorszym wypadku wydziedziczyć, albo siłą do ślubu z kobietą przymusić, nakazując milczenie. Dlatego Nicholas unikał kontaktu ze swoją rodziną. Mniej czepiali się o jego życie prywatne.