[25.08.1972] Jessie's mom has got it goin' on

Jeśli Electra postanowiłaby pojechać do Paryża, aby tańczyć i rozbierać się, Anthony byłby zaprawdę bardzo szczęśliwy, gdy jej więź z Jasperem była na tyle silna, aby pociągnąć go za nią. Kariera karierą, oczywiście dokładał wszelkich starań w swoim patronażu, skupiając się na własnej chrześnicy, ale swoją lekko apodyktyczną i nadopiekuńczą miłością otaczać całą trójkę dzieci swojej kuzynki. Wyjazd stał bardzo wysoko na liście możliwych rozwiązań, które mogłyby uchronić całą rodzinę przed agresywnymi zachowaniami śmierciożerców. Oczywiście wolałby, żeby Prewettówna celowała w elegancką sztukę Burlesque aniżeli dawała się angażować podrzędnym mugolskim klubom, ale coś mu mówiło, że jakiekolwiek sugerowanie rozwiązań mogłoby się skończyć dynamicznym buntem. Na razie jednak nikt nie wspomniał o Francji i prezentowaniu ubrań w bardziej... widowiskowy sposób niż zwykłe przechadzanie się między widzami, dlatego Shafiq skupiał się raczej na agencji w której pracowała obecnie.

Odprowadził dziewczynę wzrokiem, po czym z niezmienionym wyrazem twarzy przekierował swoją uwagę na Charlotte. W szarych oczach zalśniły iskry rozbawienia.
– Nie bądź dla niej zbyt surowa. Ma w sobie iskrę podobną do Twojej, nie dziwię się, że Jasper dobrze się czuje w jej towarzystwie. – Podniósł się niespiesznie i skrzywił momentalnie, ręka powędrowała na brzuch. Zdecydowanie wczoraj powinien leżeć i się nie ruszać. Może gdyby jego towarzysz nie wziął dnia wolnego, byłoby to bardziej wykonalne.

– Z mojej strony, chciałem go umówić z klątwołamaczem, z którym współpracuję od ponad dziesięciu lat. Może wspólne zainteresowania nakłonią go do... eksploracji tego tematu poza otoczeniem goblinów. Violet nawet nie proszę, szczerze mówiąc mam nadzieję, że pracują na różnych piętrach – dodał. – Dziękuję Ci Charlotte za przemiłe popołudnie, ale na mnie pora. Muszę się położyć i upewnić u swojego lekarza prowadzącego, że dawka nie może być zwiększona. – Tylko jak mu się przyznać do niedotrzymania warunków rekonwalescencji? Skrzywił się nieco zastanawiając się czy rozlanie podskórnych wybroczyn można byłoby zwalić na pracę biurową. – Uważajcie na siebie – dodał na pożegnanie, zajrzał jeszcze na moment do Jaspera, żeby się pożegnać, po czym teleportował się do Little Hangleton.

Łóżko, to było coś czego bardzo potrzebował. Plany maczania palców w żywot rodzeństwa Kellych mogły poczekać.

Jasper kochał Electrę jak drugą siostrę i dziewczyna mogłaby znaleźć w nim oparcie w niejednej sprawie, ale gdyby usłyszał, że jej planem byłaby przeprowadzka do Paryża, by zostać tancerką klubu go-go, na jego twarzy z całą pewnością mogłaby zobaczyć grymas, jakiego on sam nie widział do tej pory w lustrze (a patrzył w lustro dość często, chociaż nie tak często, jak jego mama). Chłopak doceniał zamysł artystyczny przyjaciółki i jej "elastyczność", która pozwalała jej wyrwać się z ciasnych ram Oczekiwań i otwierała przed nią możliwości, wśród których Electra mogła znaleźć to, czego naprawdę szukała i uważał, że z jej umiejętnościami stać ją było na więcej, niż rozbieranie się dla pieniędzy i rozrywki innych. I gdyby kiedyś ich przyjaźń pociągnęła go za nią, namawiałby ją albo do kontynuowania pracy w modelingu, albo promowania własnych projektów.

Przekąski dla psów faktycznie czekały w jego pokoju na test Benjiego i może faktycznie znalazłoby się tam coś, co mogłoby podbić pudelkowe serce pupila Electry, ale w głównej mierze była to wymówka, bo chociaż Jasper chciał, by jego mama i wujek lepiej poznali Electrę i polubili ją, chociaż w niewielkim stopniu tak, jak on ją lubił, tak podejrzewał, że po tej małej wpadce dziewczyna wolałaby na chwilkę zejść im z oczu. Na szczęście Anthony i Charlotte nie zwrócili uwagi na rzeczy, które wysypały się z torebki Electry.

-Później to wszystko sprzątnę, mamo - powiedział, podnosząc się z kanapy.

A kiedy zamknęły się za nimi drzwi jego pokoju, Jasper zasłonił usta dłonią, żeby nie zaśmiać się na głos.

- Daj spokój, to był tylko wypadek.- machnął ręką, rozbawiony. -I tak zapunktowałaś tym, że nie jesteś goblinem.

Torba z nowymi przekąskami leżała na łóżku i to tam właśnie podreptał Benji, z podniesionymi uszami machając radośnie ogonem, i wpakował nos do torby, przez co ta się przechyliła i parę opakowań spadło na podłogę.

-Benji - przewracając oczami, Jasper podszedł do psiaka i odciągnął go, niedbały ruchem różdżki zbierając opakowania na łóżko.

-Jeszcze ich nie testowałem, ale Benji cały czas próbuje się do nich dobrać, więc rzuć okiem, póki jest jeszcze na co - powiedział, siadając na krzesełku obok biurka i przytrzymując swojego psa.

-Do zobaczenia, wujku. Dbaj o siebie - powiedział, kiedy Anthony zajrzał do jego pokoju, żeby się pożegnać.

Czuł małe wyrzuty sumienia, że pozbawił wuja czasu, podczas którego powinien wypoczywać (tamten grymas nie wyglądał dobrze), ale naprawdę doceniał, że Anthony dał radę się pojawić i poznał Electrę. Nawet jeśli była to chwila.

-Swoją drogą, fajną masz zapalniczkę. Proszę, powiedz mi, że to nią odpalasz albo będziesz odpalać tę świeczkę od Charlesa.