Być może, nie dało się tego w tym przypadku wykluczyć, w grę wchodziło stare jak świat porzekadło, mówiące o tym, że przeciwieństwa się przyciągają. Zdawało się to całkiem nieźle pasować do łączącej ich relacji i różnic, których nie można było tak po prostu przeoczyć. Gdyby w oparciu o to stworzyć obraz, braki jednego z nich najpewniej zostałyby wypełnione cechami typowymi dla tego drugiego. Osobowości Theona i Lycoris, zostałyby przedstawione w sposób zakładający wzajemne uzupełnianie się.

Interpretacja ta nie byłaby nazbyt odległa względem tego, jak to faktycznie wyglądało.
Kiwnął głową, kiedy usłyszał jej odpowiedź. Chociaż wszystko było w porządku, zwlekał z wypuszczeniem Lycoris ze swych ramion. Przez myśl mu nawet przeszło, że towarzyszące temu uczucie bliskości było całkiem przyjemne. Nie zatrzymał się na tym na dłużej. Tak samo jak ciemnowłosa, tak i Theon względnie szybko otrząsnął się z tego stanu.

Wrócił do siebie?

- O czym? Że prawie skręciłaś kostkę na nierównym chodniku? – zapytał w reakcji na jej słowa. Na tyle zgrabnie, na ile potrafił, próbował dać jej do zrozumienia, że przecież nic się nie stało. Nie wydarzyło się nic, do czego mieliby kiedykolwiek wracać, stawiając to drugie w mniej lub bardziej krępującej sytuacji. – Znów nie pozwalasz mi przedstawić siebie w roli bohatera i wybawcy. – dorzucił, starając się zmienić temat. Nieco rozładować atmosferę. Sięgnął po tym, co miał najlepsze.

Aktywność fizyczna nigdy nie była czymś, czego unikał. Choćby nawet w formie spaceru, który o tej porze – tak dnia jak i roku - przy tak przyjemnej pogodzie, zdawał się całkiem niezłym pomysłem. Z tego też względu nie próbował się od tego wymigać. Pozwolił by Lycoris wybrała trasę i zaprowadziła ich do miejsca, w którym chciała spędzić trochę czasu.

Cmentarz niekoniecznie budził pozytywne skojarzenia. Nie był też jednym z tych miejsc, gdzie ludzie chętnie przychodzili spędzać swój wolny czas. Nagrobki, specyficzna atmosfera, zapach... Nie każdemu musiało to odpowiadać. Niemniej, przynajmniej w tym konkretnym przypadku, nie dało się temu miejscu odmówić pewnego uroku.

Drzewa, krzewy, alejki, pomniki towarzyszące nagrobkom, przyozdobionym przez bukiety, wieńce... cmentarz połączony był z czymś na kształt parku. Nieco specyficzny, ale w żadnym razie wyjątkowy.

- Wina? Chciałabyś, żeby za tych, powiedzmy, 60 lat ktoś pił wino na Twoim nagrobku? – zapytał, pomysłu w żadnym razie nie krytykując ani nie skreślając. – Może jeszcze powinniśmy na nim zatańczyć? Albo, niczym para nas... – urwał, dochodząc do wniosku, że o tym, co właśnie przyszło mu do głowy, mówić być może nie powinien. Zwłaszcza w kontekście tego, co miało już miejsce w tym dniu.

Pomimo tego, że wszystko zostało stosunkowo szybko przerwane i obydwoje zdawali się wracać do siebie, to w głowie Theona jeszcze przez chwilę gościły myśli związane z tym, co się nie wydarzyło. Coś mu mówiło, że nie powinien zatrzymywać się przy tym na dłużej. Podpowiadał tak jakiś głosik wewnątrz głowy. I tak też zdecydował się postąpić.

- Przez takie kobiety jak Ty mężczyźni są regularnie pozbawiani jaj. I po jakimś czasie już faktycznie nie można na nich liczyć. - na ile poważne były słowa, które padły z ust Theona? Najpewniej w stopniu bliskim zera. Nadal miało to na celu odcięcie się od tego, co miało miejsce ledwie chwilę wcześniej. Lycoris zresztą, jako że Yaxleya znała naprawdę dobrze, musiała zdawać sobie sprawę z tego, na ile dalekie było to od tego, co Theon na temat kobiet myślał. Zwłaszcza tych silnych i niezależnych.

W jego otoczeniu takich bynajmniej nie brakowało.

O ile potrafił docenić nietypowe piękno tego miejsca, prezentującego się w sposób miły dla oka zwłaszcza w godzinach wieczornych, tak niekoniecznie byłby skłonny powiązać to w jakikolwiek sposób z romantyzmem. Pewne rzeczy mogą jednak ulec zmianie. Zwłaszcza, jeśli zaistnieją ku temu odpowiednie warunki.

- Brzmisz, jakbyś sobie z tego nie zdawała sprawy. Czy nie było to tym, co mi zarzuciłaś przy okazji naszego pierwszego spotkania? - odgryzł się, również jednak trzymając się lekkiego tonu. Sfery żartów. Przywołał przy tym jedno z pierwszych, a przy tych dość odległych wspomnień. Pochodzącego z czasów szkolnych. Związane było ono z jego przynależnością do drużyny quidditcha.

Nie do końca tego się spodziewał, kiedy podchwyciła pomysł z tańcem. Powinien jednak wiedzieć lepiej. Bądź co bądź był z Lycoris, a w jej przypadku wydarzyć może się... prawdopodobnie wszystko. Cholera jedna wie, co wpadnie do głowy kobiety. Na co zdecyduje się ledwie za chwilę.

Pozwolił na to, aby wspólnie przyjęli odpowiednią pozę do tańca. Jedna ręka objęła ją w pasie, druga wyciągnięta w bok, palce u dłoni ze sobą splecione. Nie do końca wyglądało to w sposób poprawny. Różnica wzrostu również robiła swoje, choć przecież Lycoris do niskich kobiet nigdy się nie zaliczała. Niejeden instruktor pewnie by teraz na nich wyklinał, krytykował postawę. Ale jakie to miało znaczenie?

- Powiedzmy. Nigdy nie byłem szczególnie pojętnym uczniem. - odpowiedział, pozwalając sobie skierować spojrzenie na jej twarz, oczy, zatrzymać przez moment na ustach. - I chyba powinienem Ciebie ostrzec, że zdaniem Geraldine, nadaje się szczególnie dobrze do deptania po stopach swoich partnerek. - dorzucił, wykrzywiając jeden z kącików ust. Przywołał tym samym na twarz coś na kształt uśmiechu. Wcale tutaj nie przesadzał. Lata temu matka chciała zadbać o ich edukacje w zakresie między innymi tańca i w efekcie tego siostra stosunkowo szybko zaprotestowała przeciwko wspólnej nauce. Nie szło im to zbyt dobrze, ale też ciężko powiedzieć, żeby Theon był tym zainteresowany i przykładał się do tego choćby w niewielkim stopniu...

On również wolał nie brnąć w tym kierunku, widząc w tym zbyt duże ryzyko. Nie chodziło o zwyczajne zaprzeczenie temu, co miało ledwie chwilę temu miejsce. Lycoris była na tyle istotnym elementem układanki, że bezpieczniejszą opcją było zatrzymanie się przy tym, co łączyło ich do tej pory. W innym wypadku, sprawy mogłyby się różnie potoczyć. Niekoniecznie w taki sposób, którego by oczekiwali. Obydwoje.

- Ej! - zareagował, kiedy uderzyła go łokciem gdzieś między żebra. - Mówił Ci ktoś, że jesteś wyjątkowo mało delikatna? To bolało. - poskarżył się, choć nie bolało praktycznie wcale. I chyba obydwoje byli tego faktu świadomi.

Z reguły nie zagłębiał się w tego rodzaju rozważania. Nie uważał, żeby miały one przynieść jakiekolwiek pozytywy. Cokolwiek dobrego. Odpowiedzi najpewniej również by nie otrzymał, nawet gdyby poświęcił na ich poszukiwanie resztę swojego życia. A lat miał przed sobą nadal całkiem sporo. Wciąż był młody. Czasami dało się go nawet odebrać za młodszego niż w rzeczywistości. Taki charakter. Taka osobowość.

- Teraz nie wiem czy nie powinienem uznać, że mnie obrażasz. - odpowiedział. Bo komu jak komu, ale jemu zarzucać, że mógłby z czegokolwiek wyrosnąć? Na pewno jeszcze nie teraz. Gdyby zaś dodatkowo spojrzeć na to, jakim człowiekiem był ojciec Theona, nasunąć mogłaby się myśl, że ten moment nie nastąpi nigdy. Gerardowi daleko było do roli odpowiedzialnego dorosłego człowieka.

- Ostrzegałem, ryzykujesz kontuzją stopy na własne życzenie. - podkreślił, zanim zaczęli się ruszać w takt nieistniejącej muzyki. Na początku dość niezgrabnie, ale z każdą chwilą szło im odrobinę lepiej. Kiedy na twarzy Lycoris wykwitł uśmiech, nie mógł nie odpowiedzieć tym samym. Zdecydowanie zbyt rzadko się pojawiał, żeby nie zareagować. Nie zwrócić uwagi na to, jak za jego sprawą zmieniało się jej oblicze. O ile zdawała się być nagle przystępniejszą.

Przesunął rękę, poprawiając jej ułożenie i przyciągając kobietę bliżej siebie.

- I jak? Test zdany? - zapytał, kiedy przez kilka kolejnych chwil, udało mu się nie nastąpić na jej stopę. Bynajmniej nie dlatego, że tancerzem był lepszym niż twierdził. Przez cały czas starał się kontrolować swoje kroki. Zachowywać odpowiednią ostrożność. Kiedy wreszcie się odezwał, na moment tę kontrolę zarzucając, niemalże natychmiast przydepnął palce Lycoris. - Nie było pytania. Nie patrz tak na mnie. - wypuścił Lycoris z objęć, zabierając swoje ręce, układając je w obronnym geście. Bo przecież ostrzegał. Był przy tym rozbawiony. Tym jak długo udało mu się poruszać względnie poprawnie.

Łatwo było burzyć te krótkie chwilę zagubienia, niby przypadkowo zmieniając temat; niby przypadkowo wykonując krok, który skutecznie odwracał uwagę. Obydwoje radzili sobie z tym aż za dobrze - utrzymując dystans, uparcie trzymając się układu, który stworzyli dawno temu; do którego przez lata przywykli. Towarzyszyło mu poczucie komfortu oraz bezpieczeństwa. Coś, z czego nie dało się zbyt łatwo zrezygnować.

- Będąc martwym, trochę ciężko jest protestować. - zgodził się z nią. - Całe szczęście, ja akurat nadal jestem żywy. Tak zaznaczę. Gdybyś przypadkiem mnie pomyliła, z którymś trupem, zalegającym w prosektorium.

Czas płynął, a w głowie Theona coraz mniej było myśli dotyczących tego, co kilka godzin wcześniej zdołało skutecznie wyprowadzić go z równowagi. Znajdywało się w niej głównie to, co wiązało się z tu i teraz. Z Lycoris i tym cmentarzem, na którym zdecydowali się spędzić nieco czasu.

- Komplementami z rękawa bynajmniej nie sypiesz. - odpowiedział w sposób raczej nie wskazujący na to, żeby miał większą ochotę się w to zagłębiać, na ten temat rozwodzić. Były to tylko kolejne słowa, drobne uszczypliwości, żarciki. Theon nie potrafił zbyt długo trzymać języka za zębami. Nie znaczy to oczywiście, że był wyjątkowym gadułą. Nic z tych rzeczy.

Może brak chęci kontynuowania tego tematu, wynikał z próby uniknięcia wpadki podczas tańca, na który się zdecydowali; na który dał się namówić. Kolejny raz, kiedy chodziło o Lycoris, Theon miał spore problemy, żeby przez jego gardło przecisnęło się jedno krótkie, zdecydowane - nie. Tyle dobrego, że chociaż nie żałował. Jeszcze.

- W takim razie nie miałaś zbyt wygórowanych oczekiwań. - zauważył, będąc jak najbardziej świadomym tego, że partnerem do tańca był raczej kiepskim. - To w sumie dobrze, przynajmniej nie mogłaś się rozczarować. - dorzucił, bynajmniej nie brzmiąc przy tym pochmurnie czy jakoś tak bardziej... sztywno? W jego słowach wciąż wyczuwalna była ta sama lekkość. Zniknąć miała dopiero za chwilę. W momencie, kiedy zadane przez Lycoris pytanie, poruszyło odpowiednie miejsca, przywołało zupełnie inne myśli. Zburzyło nastrój.

Chwilę jeszcze stał przed nią, przed nagrobkiem, na którym Black usiadła. Wreszcie jednak westchnął, zajmując miejsce obok niej. Nie śpieszył się z udzieleniem odpowiedzi. Wyjaśnieniem czegokolwiek kobiecie.

- Wino? - zapytał, zamiast przejść do wyjaśnień. Rozejrzał się w poszukiwaniu butelki. - Bo chyba jestem nadal zbyt trzeźwy. - co w zasadzie jest bzdurą; jest czymś dalekim od prawdy. Choć nadal wypowiadał się składnie, również po Theonie dawało się zaobserwować, że alkohol nie przeszedł bez echa. Miał wpływ na jego organizm. - No więc... - zaczął wreszcie. - miałem wcześniej spotkanie z szefem i ten... przeniósłmniedobiurałączników z Centaurami. - część słów się praktycznie ze sobą zlała, pojedyncze były jednak na tyle zrozumiałe, żeby nie mieć problemów z ogarnięciem tego, o czym Theon mówił. Dało się to wywnioskować z kontekstu.