Herbata pikantna nie zostanie jej ulubioną, ale dostała po niej spory zastrzyk energii, więc na twarzy pojawił się większy uśmiech. Przebierała przy tym nawet nogami już nie mogąc usiedzieć na miejscu. Gdy Trevor powiedział, że docenia jej towarzystwo poczuła się miło.

— Tak, więc dzisiejszy dzień spędzamy razem i już nie sugeruj, że mam szukać innego towarzystwa. Jest jeszcze sporo rzeczy do zobaczenia i wygrania. – zatarła dłonie, a gdy mężczyzna dotykając poraził ją prądem cicho się zaśmiała. Było to dziwne uczucie.

— Oh, chętnie zagram w gargulki! – podniosła się, a gdy zobaczyła, że jej koc został zalany herbatą chciała to posprzątać, ale Trevor już ruszył więc w podskokach ruszyła za nim. Nałożyła przy tym znowu maskę na twarz, bo polubiła bycie anonimową w tym tłumie bardziej niż była zwykle.

Przyglądała się temu jak Trevor gra z duchami. Gdy przegrał znowu się zaśmiała, a widząc, że dostał ciasteczka wiedziała, że poczuje się bardziej wygrany. Zajęła jego miejsce i teraz rozpoczęła się jej gra. Duchy wydawały się jej dosyć zabawne i nawet to, że powstrzymywały się przed byciem nie miłym było w jej oczach nawet urocze.

Sauriel poszedł jeszcze przed docelową imprezą na herbatkę. Taką z prądem. Czarnowłosy przez chwilę najpierw przyglądał się, jak jedni wygrywają, a drudzy dostają po dupsku w ramach gargulków i sam nie miał jakoś many na to, żeby się dosiadać i bawić tym paskudztwem. Przede wszystkim nastrój mu też siadał. I całkowicie mu się nie chciało. Tym nie mniej przystanął w wozie, przez moment obserwując, tak w cieniu, tak z boku, żeby czasem nikomu nie przeszkadzać i niekoniecznie miał ochotę wdawać się w jakieś rozmowy na temat życia i śmierci albo tego, co tam zamierzasz robić na Beltane czy jak ci święto mija.

Ale już pouśmiechać się do ślicznej Sary nie zaszkodzi.

Wampir nie był wielkim fanem pikanterii ani za życia, ani po śmierci, to i po pierwszym łyku zakrztusił się herbatą i czuł, jak napój elektryzuje go jak... nie wiedział, jak. Po prostu go naelektryzowało. Wzdrygnął się od tego, ale choć pierwsze odczucie było nieprzyjemne, alee już zaraz... miał wrażenie, że jest naładowany energią od czubka paluszków po krańce czarnych włosów. To było dziwne. Like w pizdu dziwne. Zostawił herbatę niedopitą i poszedł zająć się swoją pracą, mamrocząc pod nosem przekleństwa.

Nie zależało mu na tym, aby otrzymywać zaproszenia i pojawiać się na różnego rodzaju wydarzeniach towarzyskich. Postrzegał je jako wyjątkowo nudne, drętwe imprezy, na których w dodatku należało się pilnować. Człowiek niekoniecznie mógł być sobą.

Tym prawdziwym sobą.

- No to postaramy się, żeby to się nie zmieniło. - zdecydował. Skoro już byli razem, skoro chciał poprawić swoje nie najlepsze pierwsze wrażenie (a nawet wrażenia dwa), to mógł się trochę postarać. Bądź co bądź co mu w tym przypadku szkodziło?

Trochę nie za bardzo rozumiał skąd wzięło się całe to gadanie o wrażliwości, zdecydował się ten temat taktycznie pominąć. Za długo się przy tym nie zatrzymywać. Może nawet zachować tak, jakby niczego takiego nie usłyszał ze strony Stelli?

- Gryzienie się w język nie będzie potrzebne. - zapewnił ją jedynie. Pewnie za jakiś czas Stella sama się zorientuje w tym, kiedy Theon żartował, a kiedy był więcej niż poważny. Te drugie nie trafiało się zbyt często. Yaxley już lata temu zdołał odkryć, że z powagą jest mu zwyczajnie nie do twarzy. Wolał więc sobie na tym polu w znacznym stopniu odpuścić.

- Jasne. Jakieś konkretne życzenia? Czy idziemy w standardowe zaskocz mnie? - dopytał. Nie zamierzał na siłę jej ciągnąć w kierunku stoiska, zwłaszcza że przy tym zebrało się całkiem sporo ludzi. Nie było sensu się męczyć, przeciskać przez tłum.

Chwilę poczekał na odpowiedź, po czym ruszył we właściwym kierunku. Ustawił się w kolejce. Swoje odczekał. Kiedy znalazł się przed Norą, przywitał się z nią, poprosił o pączki. Zdecydował się na pięć, wybrał różne nadzienia. Na odchodnym sięgnął również do koszyków, losując z nich imiona oraz do wora z kwiatowymi ciastkami. Może trochę przy tym oszukiwał, ale chciał, żeby Stella również miała możliwość sprawdzenia, co przyniesie jej los.

- Ciastko, kartka z imieniem i pączek. Truskawka, malina, róża, wieloowocowy, a ten to ponoć coś specjalnego. - wracając do Stelli, wręczył jej kolejno ciastko, wylosowane dla niej imię, pozwolił wybrać pączka. Kiedy już się z tym uporał, sprawdził co trafił dla samego siebie.

chryzantema

Alanna