Zmiany pierwszokwartałowe oraz przy wprowadzeniu nowych mechanik

Kod:

[Zawada="Sierota I"] W dniu jego siedemnastych urodzin świat zatrzymał się w miejscu. Po trwającej lata chorobie Altair Black umarł, a matka obciążona klątwą Meldictusa przemieniła się w żałobie w swoją ptasią postać i odfrunęła w mrok zimowej Kniei. Samuel pochował ojca między korzeniami wiekowego dębu i czekał cierpliwie na powrót matki. Po pięciu latach pogodził się z faktem, że najprawdopodobniej kobieta nigdy nie wróci. Odcięty od dalszej rodziny niemal całe życie, został pozostawiony przez rodziców sam sobie.[/Zawada]

Kod:

[O zdolnościach]Mężczyzna jest wybitnym specjalistą w magii zauroczeń, specjalizującym się w dziedzinie hipnozy i magipsychiatri. Ponieważ przemiana w wampira zachowała jego ciało w niezmienionej formie - ma atletyczną budowę i sprawnie posługuje się bronią białą. Świetnie orientuje się we współczesnym świecie, zarówno czarodziejów, jak i mugoli, mając szansę poznawać historię przez doświadczenie a nie ze stron podręczników. Na [s]swoim pożywieniu[/s] ludziach zna się zarówno od strony psychicznej, ale też fizycznej - z wykształcenia uzdrowiciel, poszerzał swoją wiedzę o anatomii i leczeniu ran już jako wampir, w wątpliwy moralnie sposób testując różne nowinki medyczne na przetrzymywanych więźniach. Hobbistycznie - zapalony ogrodnik, jego wielką dumą był różany ogród otaczający francuską posesję. Z czasów dworskiej Francji pozostały mu umiejętności interpersonalne oraz pewna świadomość i podstawowa wiedza sztuk nekromantycznych, przed wiekami o wiele łatwiej dostępna niż obecnie. W pozostałych dziedzinach jest kiepski, żeby nie powiedzieć beznadziejny. Zwłaszcza kształtowanie przedmiotów czy transmutowanie jednego w drugi idzie mu wyjątkowo topornie.

Kod:

[Przewaga="Żywy Trup II"]Nie został przemieniony przez innego wampira, a pochwycony i wynaturzony nekromantycznym zaklęciem przez kultystów, których rozgromieniem miał się zająć w 1640 jego oddział. Choć Gabriel jako uzdrowiciel pozostawał zwykle na tylnej linii, jako jedeny przeżył krwawe starcie, by finalnie trafił na stół ofiarny wyznawców Bezskórego. Przebieg rytuału zdecydowanie nie poszedł po myśli odprawiających go ludzi - omyłkowo ożywili swoją ofiarę, stając się jej pierwszym wampirzym posiłkiem.[/Przewaga]

Kod:

[Przewaga="Leczenie III"]Jeszcze w czasach szkolnych wykazywał talent w kierunku uzdrowicielstwa. Odebrał w tym zakresie - jak na początek XVII wieku - zadowalające wykształcenie. Po przemianie w wampira kontynuował rozwijanie swojej wiedzy przez eksperymenty na więźniach. Z powodu wieloletniego uwięzienia, niestety przespał początki chirurgii, ale po opuszczeniu krypty w 1923 pospiesznie nadrabiał zaległości. Zafascynowany psychoanalizą wszedł w kontakt z szefem prywatnej kliniki magipsychiatrycznej i trybem [i]wieczorowym[/i] udało mu się uzyskać oficjalne uprawnienia. Przez lata pozostawał prywatnym psychoterapeutom ludzi z wyższych sfer, nie mając najmniejszych skrupułów w usuwaniu nieprzyjemnych wspomnień z życia tych, których potem mógł osuszyć nie tylko z gotówki.[/Przewaga]

Kod:

[Zawada="Światłowstręt II"]Nawet jeśli nie został przemieniony przez innego wampira, dotyka go ta sama alergia na słońce co wszystkich długozębych nieumarłych. Choć zawsze psioczył na Anglię, podoba mu się lokalny klimat, który zazwyczaj przewiduje bardzo duże zachmurzenie.[/Zawada]

Kod:

[Zawada="Łaknienie krwi I"]Nowe angielskie środowisko, wymaga powolnego ukorzenienia się. Nie posiada stałego i bezpiecznego dostępu do krwi, na szczęście jego urok osobisty lub przy cięższych przypadkach talent do uroków i wymazywania wspomnień, zapewniają mu w miarę komfortowe nieżycie. [/Zawada]

Kod:

[Zawada="Awersja do czosnku I"]Gabriel pyszni się faktem, że [i]nie jest jak inne wampiry[/i]. Widać go w lustrze, wchodzi sobie do budynków według własnej woli, a przed laty nosił srebrną biżuterię chętniej niż złotą. Jest tylko ta jedna przeklęta roślina, która momentalnie wzbudza w nim odruch wymiotny. W okolicy choćby czosnkowej woni zachowuje się jak kot wrzucony do wanny.[/Zawada]

Kod:

[Edukacja]Akademia Magii Beauxbatons

Uczniem był pilnym, jego naturalny talent do opieki nad roślinami ukierunkował go w stronę zawodu uzdrowicielstwa. Szybko nadrobił braki związane z brakiem kulturowego obycia, jako dziecko dał się poznać jako osoba sumienna, o nieco porywczym charakterze, jednak jego upór w dążeniu do celu był odbierany jako zaleta. Mimo specyfiki szkoły nie zdecydował się na rozwój w dziedzinach sztuki, stawiając przede wszystkim na praktyczne umiejętności.

Kod:

[Doświadczenie] Po ukończeniu szkoły został wcielony do oddziału pilnującego porządku na terenach podległych francuskiemu odpowiednikowi rady czarodziejów. Został przeszkolony pod kątem militarnym, ale pełnił tam funkcję uzdrowiciela na drugiej linii. Po przemianie w wampira, zaczął budować od zera swoją pozycję w zupełnie nowych okolicznościach. Zmienił imię na Jean-Baptiste, skupiając się na zemście i szukaniu leku na swoją przypadłość. Zawzięte dążenie do odzyskania kontroli nad swoim życiem doprowadziło go do pełnienia funkcji lidera wampirzej społeczności. Sprzyjało w tym zafałszowanie statusu krwi (wampir pozostaje nieświadomy swojego prawdziwego pochodzenia) dorobienia się sporego majątku i - dzięki manipulacjom w świecie mugoli - tytułu hrabiego de la Rochefoucauld. Finalnie pozycję tę stracił w przeddzień Rewolucji Francuskiej: za łamanie praw czarodziejów oraz wampirów spędził 150 lat zamknięty w swojej rodowej krypcie. Po odzyskaniu wolności, zafascynowany psychoanalizą zdobył uprawnienia magipsychiatry i funkcjonował we francuskiej socjecie, jako doradca i terapeuta. Starym nawykiem obraca się w kręgach czystokrwistych, choć nie operuje porównywalnym do swojego towarzystwa majątkiem, straconym dwa wieki wcześniej.

Kod:

[Przewaga]Atak natury III: Klątwa objawiła się Hether stosunkowo niedawno. Jakoś pod koniec nauki w Hogwarcie podczas lekcji eliksirów, zaczęło zalewać salę, kiedy nie mogła sobie poradzić z zadaniem. Nie wiedziała, że to przez nią. Powtarzało się coraz częściej. Nie umiała nad tym panować, apogeum wydarzyło się podczas meczu quidditcha, gdy grała już dla Harpii, zalało stadion. Niestety w ten sposób zakończyła się jej kariera szukającej.[/Przewaga]

Kod:

[Przewaga]Piętno okiełznane (I): Nauczyła się czerpać korzyści z klątwy, która z początku była dla niej problematyczna. Potrafi kształtować przy pomocy dłoni wodę, nadając jej różne formy - koty, ptaki i inne znajome kształty, które utrzymują swoją postać tak długo, jak długo skupia na nich swoją uwagę. Z czasem stało się to dla niej czymś naturalnym, niemal odruchem, nad którym nie musi się już głęboko zastanawiać. [/Przewaga]

Kod:

[Przewaga="Niezwykła uroda I"]Może i nie przemienia się w fokę, ale wciąż ma w sobie "to coś". Wystarczy że wejdzie do pomieszczenia i ściąga na siebie zainteresowany wzrok, jest uważana powszechnie za piękną kobietę. W połączeniu z naturalną charyzmą, staje się osobą, której bardzo trudno odmówić.[/Przewaga]

Kod:

[Zawada="Tęsknota za wodą II"]Tęskni za swoim domem, gdzie codziennie budził ją szum morza. Londyn jest śmierdzący i brzydki a Tamiza brudna. Z miłości do siostry jest przykuta do stolicy Anglii, rozpaczliwie więc ćwiczy teleportację, spędzając noce w wannie pełnej pachnącej olejkiem rozmarynowym i morską solą wody. [/Zawada]

adnotacja moderatora

Naniosłam te poprawki, ale masz teraz niejasny opis pola "O zdolnościach". Pojawił się nowy "wyjątek". W związku z tym dodaj w tym wątku nowy post wraz z nowym opisem pola "O zdolnościach" dostosowanym do tego jak teraz rozkłada się to wszystko u pani foki. @Urd Nordgesim

Nieaktualne

Kod:

Urd jest mistrzynią rozwijania swoich naturalnych predyspozycji. Jej uroda, wrodzony urok osobisty i umiejętność przegadania nawet zmarłego, nie ustępują zdolnościom obserwacyjnym, wspomożonym dostrzeganiem nici łączących otaczających ją ludzi. Przez swoje podróże dysponuje też szeroką wiedzą o otaczającym ją świecie, co czyni z niej towarzyszkę doskonałą. Jeśli chodzi umiejętności magiczne, stara się trzymać względnie przyzwoity poziom, choć od samego początku edukacji transmutacja była jej piętą achillesową. Ze względu na wykształcenie w Durmstrangu, dość swobodnie obraca się w podstawach nekromancji. Jeśliby szukać słabości u Urd, z pewnością nie jest siłaczką, bardzo rzadko brudzi swoje ręce rzemiosłem - wszelkie konflikty zwykła rozwiązywać polubownie, na siebie zarabia urodą i sprytem, a nie jakąkolwiek pracą fizyczną. Nie ma pojęcia na temat przyrody. Najprawdopodobniej gdyby nie jej przynależna pochodzeniu tęsknota za morzem, w ogóle nie opuszczałaby miasta.

Kod:

[Zawada="Tęsknota za wodą II:" Tęskni za swoim domem, gdzie codziennie budził ją szum morza. Tamiza jest nieodmiennie brudna, a Londyn po pożarach jest śmierdzący i brzydki. Z miłości do siostry jest przykuta do stolicy Anglii, rozpaczliwie więc ćwiczy teleportację, spędzając noce w wannie pełnej pachnącej olejkiem rozmarynowym i morską solą wody.[/Zawada]

Kod:

[a]Ginny jest zafascynowana legendami arturiańskimi (tak, podłożem do tego w dużej mierze było imię, jakie nosi). Między innymi to z tego powodu zdecydowała się na przyjazd do Wielkiej Brytanii. Ma nadzieję, że być może wykopaliska i poszukiwania na tych terenach, pozwolą się dowiedzieć na ten temat nieco więcej.[/a]

Zmiany pomniejsze

Zmiany mechaniczne