[10.08.72] Szaleństwo Windermere. Klątwa, która chroni

Uśmiechnęła się, jakby owe perfumy zawdzięczały jej swą recepturę. Oczywiście, że były zniewalające, ale jako wychowana dziewuszka, skinęła tylko głową dziękując. Była ciekawa, co taka Weasley może wiedzieć o perfumach Potterów. Nawet ona musiałaby potężnie oszczędzać, żeby kupić sobie oryginalny flakonik. Jedynie dzięki bezpośredniemu zaangażowaniu ojca w produkcję, dostawała fiolki z kosmetykami, chociaż często nawet nie wersjami trafiającymi na półki, tylko testowymi lub zlewkami ze zwrotów lub wadliwych opakowań.

Bibliotekarka nie miała powodów, dla których miałaby nie wierzyć dziewczynom. Szczególnie, gdy jedna z nich wspomniała o kartce z zapisanymi tytułami.

— Nic nie szkodzi, Penny, rozpoznam tytuły gdy je zobaczę... — odpowiedziała koleżance i zwróciła się znów do kobiety. — Czy mogłybyśmy zerknąć na kartę biblioteczną mojego wujka? To były książki o historii Carlisle.

Piękne czasy małych miasteczek i braku RODO. Bibliotekarka sięgnęła do woich zapisków i już po chwili dziewczęta mogły radować się stosem książek o poszukiwanym temacie. Pytanie, co teraz.

— Uhm, masz coś do pisania? Może spiszmy tytuły i... tyle? — Szepnęła, gdy były już same. Oczywiście nie miała zamiaru przeglądać teraz książek w poszukiwaniu czegoś o tajemnicy dżumy. Przecież w aż takiej przeszłości nie trzeba było grzebać, by znaleźć Bagshota. Nawet sam spis tytułów nie wydawał się Peppie potrzebny, ale skoro już dotarły tak daleko, to może warto.

Penny i Peppa

Basilius

Bibliotekarka nie zamierzała robić im problemów. Nie musiały się jakoś mocniej natrudzić, aby przekonać kobietę do współpracy. To dobrze. Penny przyjęła to ze sporym zadowoleniem. Kto wie? Może dzięki tej całej wizycie będzie jej dane czymś błysnąć? Pokazać się z dobrej strony?

- Oczywiście. - odszepnęła w kierunku Peppy. Miała przy sobie torebkę, miała więc i notes oraz coś do pisania. Umieściła je na ladzie bibliotecznej. - Sprawdźmy, z kiedy są ostatnie wpisy w karcie i czym Owen się interesował. - zasugerowała. Po cichu, starając się, żeby słowa nie dotarły do kobiety. Skoro Bagshot był obecnie poszukiwany, być może warto zainteresować się tym, kiedy ostatni raz odwiedził bibliotekę. O ile te ostatnie odwiedziny faktycznie zostały tutaj odnotowane...

Cokolwiek Peppa jej podyktowała, Penny starannie zanotowała, przenosząc informacje z karty bibliotecznej do swojego notesu. Podkreśliła, nadal pod wpływem pozostałości stosu napotkanego na placu, pozycje o tytule Stos, który musi płonąć każdego roku. Po chwili wahania, to samo zrobiła z legendami arturiańskimi, a także pozycją traktującą o zatargach miejscowych szlachciców ze Szkotami. Wydawały jej się całkiem interesujące.

- Mapę? Pewnie musiała to być jakaś ciekawa mapa? - zainteresowała się tematem. Spojrzała na Peppę. Może na to też powinny były rzucić okiem? - Gdzie ją znajdziemy?

Poinstruowane przez bibliotekarkę, mogły wszystko znaleźć, choć oczywiście - tak jak to już wygląda w przypadku bibliotek - zajęło im to dłuższą chwilę. Pomyśleć, że kiedy jeszcze uczyła się w Hogwarcie, narzekała na szkolną bibliotekę! Tam przynajmniej potrafiła wszystko znaleźć. A jak nie była w stanie, to mogła otwarcie rozmawiać z bibliotekarką. Ta tutejsza, o pewnych rzeczach niestety nie mogła się dowiedzieć...

- Rozumiesz o co mogło mu w tym chodzić? - wreszcie wskazała mapę Peppie. Sama miała problem, żeby się w tym zorientować. Rozczytać. Zapewne musiałaby posiedzieć przy tym znacznie dłużej, żeby wyciągnąć z tego jakiekolwiek wnioski.

Peppa przejrzała tytuły, jakimi zainteresowany był Bagshot. Średniowieczne historie nudziły ją niesamowicie. Dopiero co skończyła Hogwart, a życie znów ją chce zamknąć z książkami. Te o zamku w Carlisle już trochę wzbudziło zainteresowania w czarownicy. Co jak co, ale ładne budowle lubiła.

Poprosiła bibliotekarkę o kilka tytułów, przejrzała je sobie wraz z Penny i zapisały parę słów kluczy oraz być może istotnych informacji. Peppa nie zagłębiała się w temat. Szukali Bagshota, a nie tego, czego on szukał. Skupiała się więc na nazwach miejsc. Być może poszedł do jakiegoś opuszczonego pałacyku albo jaskini i coś zwaliło mu się na głowę? A może został napadnięty przez bezdomnych narkomanów? Któż wie!

— Bardzo mi przykro... — zareagowała na wieść bibliotekarki o zniszczonej mapie. — Ale z drugiej strony, teraz ta mapa zdradza jeszcze więcej informacji, więc jest bardziej wartościowa, czyż nie? I tak, jak najbardziej go pozdrowię.

Nie miała pamięci do map, ale przyjrzała się, czy Bagshot nie zaznaczył żadnych ważnych miejsc. Chciał zarysować obszar Carlisle tak na oko, czy celowo stawiał granice w konkretnych punktach? Na pewno zapamięta, że w kręgu znajdował się Ośrodek Wypoczynkowy i część jeziora. Starała się też określić środek obszaru. Może tam znajdował się ten stary zamek? A może plac ze stosem?

— Obszar, w który omijały klęski, jest ograniczony do tego miasta i najbliższych okolic. Ale nie wiem, czy rysował granice tutaj na oko, czy nie. Może sprawdźmy, gdzie są wszystkie miejsca, które zanotowałyśmy z książek i czy to ma jakiś sens — odpowiedziała Penny.

Niezależnie od tego jak długo przyglądała się mapie, ta nie dostarczała jej kolejnych informacji. Penny nie była w stanie wychwycić tu czegokolwiek, co mogłoby się okazać pomocne w tej sytuacji. Pozostawało więc zaufać temu, co dostrzegła Peppa. Wyciągniętym przez młodszą koleżankę wnioskom. Z jakiegoś względu ten konkretny obszar był chroniony. Omijały go klęski, zarazy, wojny. Jak to było możliwe?

- W takim razie pewnie warto byłoby zaznaczyć najistotniejsze punkty na obrzeżach tego… obszaru. I może określić, co znajduje się w samym środku. – nie była pewna czemu w zasadzie to robią. Jaki związek miało to z zaginięciem? Na ile mogło pomóc w odnalezieniu Bagshota? Chyba nie ukrywałby się tak po prostu w jakiejś ruinie czy inszym zabytku, podczas gdy wszyscy go tutaj poszukują? Tracą na to czas? Aż westchnęła z nagłej irytacji. – Uważaj czy nie patrzy, a ja spróbuje zaznaczyć istotne punkty i zanotuje. – dyskretnie wskazała głową na bibliotekarkę. I jeśli tylko Peppa zgodziła się na współpracę, na tę pomoc, przeszła do działania. Z długopisem w ręku zaczęła zaznaczać co bardziej istotne miejsca, próbowała je namierzyć na mapie. Następnie też z grubsza wyznaczyła środek obszaru, który wcześniej zaznaczył Owen. Tylko czy miało im to dostarczyć kolejnych informacji? A także czy były przy tym wystarczająco dyskretne?

Cofnęła się o krok, raz jeszcze spoglądając na efekty swojej pracy i wykonane przy okazji notatki. Udało jej się coś ustalić?

- To by było na tyle. – poinformowała Peppe. Zapewne byłoby lepiej gdyby czym prędzej się stąd teraz ewakuowały i omówiły wszystko w innym miejscu. Z daleka od bibliotekarki, którą mogłoby to nieco zirytować. – Zwijamy się? - zapytała, a w zasadzie to bardziej zasugerowała, żeby brały nogi za pas.

Peppa zgodziła się na plan Penny. Kątem oka obserwowała bibliotekarkę, która w zaufaniu dawała im czas na studiowanie wszelkich materiałów. Zapewne nie dostrzeże nowych zmian naniesionych na mapę.

— Tak, chodźmy. Już więcej nie wyciągniemy z tego — odpowiedziała. Prawda była taka, że te wszystkie książki już ją męczyły. Potrzebowała świeżego powietrza, a najlepiej kawy i dobrego ciastka. Na pewno znalazłaby kawiarnię w okolicy...

— Chodźmy na plac. Reszta pewnie będzie tam na nas czekać... albo my poczekamy.

I może znajdziemy jakąś kawiarnię — dodała w myślach. Miała przy sobie trochę mugolskiej waluty na takie okazje. Jeśli Penny się zgodziła, ruszyły w stronę miejsca, w którym się rozdzieliły z resztą grupy. Peppa zaczęła się rozglądać za Brenną i Basiliusem. Teraz tylko dadzą im wszelkie informacje, jakie znalazły i... może na tym będzie koniec? Przecież nie każą im przeczesywać całego tego terenu. Były dwoma przypadkowymi czarownicami. O ile mogły mieć umiejętności potrzebne do poszukiwania informacji w mieście, tak chodzenie po lesie i nieznanych lokacjach zdawało się wymagać nieco bardziej zaawansowanych kwalifikacji. I odpowiedniego stroju. Peppa nie zamierzała wchodzić w żadne knieje w swojej drogiej sukience z cienkiej bawełny.