Drogi Basiliusie,

nie będę ukrywać, że bardzo zaskoczyło mnie Twoje ogłoszenie w "Czarownicy". Do tej pory nigdy nie wyrażałeś zainteresowania, kiedy proponowałam ci spotkanie z jakąś miłą panną (twierdziłeś, że jesteś zbyt zajęty pracą). Jestem w stanie zrozumieć, że wolałbyś sam wybrać sobie partnerkę, zamiast korzystać z moich prób swatania, jednak nie jestem fanką szukania przyszłej żony w taki sposób. Ogłoszenie matrymonialne może przecież zwrócić na Ciebie uwagę nieodpowiednich osób, a tego wolelibyśmy uniknąć. Sama dostaję od paru dni listy od koleżanek, które proszą mnie bym zapoznała Cię z ich córkami (uwierz, że niestety nie widzę większości z nich w roli przyszłej synowej). Musiałam więc grzecznie odmówić, zapewniając je, że jeśli któraś panna wpadnie Ci w oko, to sam do niej napiszesz (do czego jednak bym Cię zniechęcała).
Jeśli zamieściłeś to ogłoszenie, ponieważ boisz się, że ze względu na chorobę nie poznasz nikogo w tradycyjny sposób, to mam dla Ciebie dobrą radę; jeśli ktoś nie jest gotowy zaakceptować Cię takiego jakim jesteś, to ta osoba nie nadaje się na partnera życiowego. Ukrywanie Twojej przypadłości może tylko doprowadzić do tego, że ta druga osoba w przyszłości będzie nieprzyjemnie zaskoczona. Zasługujesz na kogoś, kto będzie Cię wspierał w zdrowiu i w chorobie.
A skoro już mowa o stanie zdrowia, to jak się czujesz? Pamiętasz o tym, żeby się nie przemęczać?
Jeśli potrzebujesz jakiejkolwiek pomocy czy to z szukaniem partnerki czy też z prowadzeniem domu to wiedz, że zawsze jestem do Twojej dyspozycji.


PS Pamiętaj, że mieliście przyjechać z Electrą by zabrać sezonowe dekoracje. Już przygotowałam wam pudełko z jesiennymi skrzatami!

Szanowny Panie Prewett,

nie znamy się, ale Millie poleciła mi do Pana napisać. Czy moglibyśmy się spotkać? Mam pewien problem medyczny, ale jest dość trudny dla mnie i wolałabym nie poruszać go w listach. Millie mówiła, że jest Pan cudotwórcą. Oczywiście dostosuję się co do daty spotkania.

Drogi Basiliusie,

mam do Ciebie ogromną prośbę. Lub może najpierw - zapytanie.

Mam do czynienia z osobą, którą codziennie męczą straszne kaszle. Nie jest skłonna wybrać się do medyka, więc może zrobiłbyś mi tę przyjemność i odwiedził mnie, by na niego zerknąć? Przebadać go? Aż w końcu - pomóc mu. Dodam, że mężczyzna naprawdę dużo pali oraz miał trudną przeszłość, która z pewnością wpłynęła na jego stan zdrowia. To jedna z tych osób wymagających dyskrecji.

Być może 24 lub ranek 25 by Ci odpowiadał?

Drogi Basiliusie,

to dość... trudny pacjent. Wątpię, żebym miał możliwość zagonienia go do Munga, stąd moja prośba. Chyba zresztą Mung nie byłby na to gotowy.

Przygotować, powiadasz... cóż, z całą pewnością przygotuj się na to, że to człowiek z przeszłością trudną, który potrafi być wulgarny, uparty i jak to mężczyźni potrafią - zachowywać się jak dziecko. Trudny - jak wspomniałem na początku listu. Tym nie mniej nie jestem pewien, czego się dokładnie spodziewać.

W takim razie będę Cię oczekiwał rankiem 25. Dziękuję, Basiliusie

Panie Prewett,

6 września brzmi idealnie. Bardzo Panu dziękuję za znalezienie czasu, będę punktualnie!

Myślałam, że już nie gniewasz się za zorganizowanie wieczorku singli, ale najwyraźniej jest inaczej. Szczerze mówiąc, nie jest to twój najlepszy żart (ten z fałszywym ogłoszeniem matrymonialnym Atreusa był zdecydowanie lepszy). Randka z psami? O ósmej rano?? Z Jessiem???
Chociaż wiesz co, może nawet pójdę na tę randkę. Skoro już zapłaciłeś za rezerwację stolika w kawiarni, to aż szkoda nie skorzystać.

jajco
Wiem, że to twoja sprawka. Serio, czy dziewczyna i chłopak nie mogą się po prostu przyjaźnić? Ale przynajmniej nie był to ten typ z Nowej Zelandii, o którym mówiła mama.

20.08.72
Drogi Basiliusie,
Nigdy nie spisałam testamentu – przyznaję, wydawało mi się i wciąż się wydaje, że w naszej rodzinie to nie mnie myśli na temat ostatniej woli powinny wcześnie przychodzić do głowy. Podczas Lammas doświadczyłam jednak wizji pełnej ognia i ciemności, która sprawiła, że postanowiłam nakreślić kilka słów. Na wszelki wypadek i by choć częściowo uspokoić własne myśli.
Żywię nadzieję, że to bezpodstawne obawy, podsycane tym, co dzieje się w Anglii po Beltane, nie przeczucie jasnowidza. Nie zwykłam ulegać bezpodstawnym obawom: ale przyznaję, poddałam się nim tej bezsennej nocy, gdy koszmary o ogniu nie chciały odejść.
Nie sądzę, abym mogła napisać tu wiele ponad to, co już wiesz i co dawno powiedziałam. Mam nadzieję, że będziesz szczęśliwy. Że praca uzdrowiciela i klątwołamacza przyniesie Ci wiele satysfakcji. Że spotkasz kobietę, która będzie potrafiła sprawić, że będziesz się śmiał. Że pewnego dnia stworzysz rodzinę, jakiej nie potrafił stworzyć Twój ojciec – choć bez wątpienia udało mu się jedno, swoim dzieciom przekazał te lepsze geny, nie przekazując im swojego samolubstwa i krótkowzroczności. Zasługujesz na to i na jeszcze więcej. Nigdy w to nie wątp, mój drogi.
Jeżeli cokolwiek by mnie spotkało, wszystkie moje notatki na temat klątw, w tym zebrane przeze mnie materiały o klątwie żywiołów – zawarłam w nich informacje zdobyte podczas poszukiwań w archiwach z Isaaciem Bagshotem, rezultaty badań przeprowadzonych z Cameronem Lupinem oraz badań, na kilku osobach obarczonych klątwą – należą do Ciebie. Znajdują się w kufrze w moim pokoju, za kodem, który zapisuję na odwrocie strony.
Nie wiem, czy będą Ci przydatne, ale niezależnie od nich wierzę, że zdołasz wiele osiągnąć.
Dziwnie brzmi ta rada w moich ustach – czy raczej spływająca z mojego pióra – ale chwytaj dzień. Życie jest krótkie. Ciesz się nim.
Ucałuj ode mnie Electrę i Icarusa.

Z pozdrowieniami i miłością dla Was wszystkich
Florence

Basiliusie,

Mam nadzieję, że Spalona Noc oszczędziła Ciebie i bliskich.
Jakie są możliwości umówienia się do Ciebie na wizytę w najbliższych dniach?
Po Spalonej Nocy dokucza mi kaszel i chrypa, a głos potrzebny na premierę.
Zależy mi na czasie. Jestem gotów zapłacić za wizytę prywatną.