Czuła się bardzo lekko, tak lekko jak nigdy wcześniej. Wszystko wydawało jej się znajdować w odpowiednim miejscu, nie spodziewała się, że może się tak czuć. Nie zamierzała nad tym rozmyślać, bo chyba po prostu tak miało być. Nie zastanawiała się nad tym, czy to może jebnąć, wręcz przeciwnie pojawiła się dziwna myśl, że może im być razem jeszcze lepiej. Skąd, dlaczego? Nie miała pojęcia, po prostu wiedziała, że w końcu wszystko jest jak należy. Towarzyszył jej prawdziwy spokój ducha, w końcu niczym się nie przejmowała, nie musiała, bo wreszcie wprost określili tego, czego chcą od siebie nawzajem.

Nie oczekiwała od niego żadnych, niepotrzebnych, pięknych, wymuszonych słów. To nie było w ich stylu, nie należeli do osób, które wyrażały co czują w ten sposób, jasne, może to było nowe, ale wiedziała, w jaki sposób zachowuje się Roise, w końcu dlatego postanowiła wybrać właśnie jego. Nie było jej to niczego potrzebne, nie oczekiwała, że nagle zacznie być poetą, ba wspominała mu nawet o tym, że na niej to nie robiło wrażenia, bardziej ją irytowały takie zachowania. Ceniła sobie prostotę, bo sama była nieszczególnie skomplikowanym człowiekiem.

- Skoro tak mówisz, to doskonale. - Nie zamierzała negować tego, co wydawało mu się, że widział, w sumie mógł dostrzegać więcej niż ona. Miała świadomość, że patrzył na nią zupełnie inaczej od wszystkich innych i naprawdę jej się to podobało. Nie zdarzyło jej się jeszcze nigdy coś podobnego, mogła wiele wyczytać z jego spojrzenia, wiedziała, że wszystko co mówi i robi było szczere, tylko to się liczyło.

Nie spodziewała się, że będzie w stanie usidlić jednego z najbardziej rozchwytywanych kawalerów, jak widać jednak było ją na to stać, z czego była zadowolona, bo nie wyobrażała go sobie spotykać u boku kogoś innego niż ona sama. Dobrze, że dosyć szybko to do niej dotarło.

Przyjemnie było czuć bliskość ciepłego ciała Roisa tuż przy swoim. W końcu jeszcze o poranku w ogóle nie zakładała, że może dojść między nimi do takiej zmiany. Teraz mogli pozwalać sobie na wszystkie gesty, na jakie tylko mieli ochotę sobie pozwolić, nie było żadnych granic, mogli właściwie wszystko. To był początek zupełnie innej drogi, tej najbardziej właściwej z właściwych.

Czuła przyjemne ciepło pod skórą w miejscach, które muskał swoimi ustami. Czekał ich teraz wspaniały czas, w którym mieli poznać się jak najdoładniej, wierzyła, że ani on, ani ona nie opuszczą najdrobniejszego szczegółu, wreszcie należeli do siebie.

Tym jednak będą zajmowali się później, bo aktualnie, aktualnie unosiła się w powietrzu, wiedziała, że nieuchronnie zbliża się moment, w którym wejdą do wody. Nie spodziewała się cudów, raczej wiedziała, że nie będzie to do końca przyjemne, bo był maj, woda nie zdążyła się nagrzać i powinna być lodowata, jakoś to przeżyją, powinni, zresztą nikt ich do tego nie zmuszał, sami tego chcieli.

Roise nie miał problemu z tym, aby przenieść ją ku tafli wody na swoich rękach, cóż, może nie było to nic takiego, chociaż dla niej tak. Mało któy facet byłby w stanie sobie z nią poradzić w ten sposób, nie ma co się oszukiwać, Yaxleyówna nie była zbudowana fizycznie jak typowa kobieta, była sporą kupką, bardzo ciężkich mięśni.

Zamknęła oczy i zacisnęła zęby, gdy znaleźli się tuż przy morzu. Czy faktycznie była na to gotowa? Chyba nie, ale nie miała już teraz innego wyjścia, nie zamierzała zmieniać zdania i wycofać się z tego. Jakoś sobie poradzi z tym chłodem, który miał ich pochłonąć.

Starała się nie piszczeć, gdy poczuła pierwsze fale, które zaczęły dotykać jej nagie ciało, niestety nie potrafiła nad tym zapanować, pisk wyrwał się z jej ust, bo to nie należało do niczego przyjemnego.

Nadszedł moment w którym Ambroise wypuścił ją z rąk i wtedy znalazła się pod wodą, całkowicie. Musiała przyzwyczaić się do temperatury, chociaż nie sądziła, że da się do tego przywyknąć, bo było kurewsko zimno, nie wydawało jej się, że możnaby to tego przywyknąć kiedykolwiek.

Skoro jednak już cała była zamoczona, nie zamierzała teraz wychodzić z wody, bo to ten pierwszy moment był najgorszy, później powinno być nieco lepiej. Wynurzyła się więc na powierzchnię i odetchnęła głęboko, przesunęła rękoma po swoich mokrych włosach, żeby kosmyki nie wchodziły jej do oczu.

- Kurewsko rześko. - Mruknęła w sumie chyba bardziej do siebie, niż do mężczyzny. Nie chciała wychodzić na jakiegoś słabeusza, no ale nie potrafiła za bardzo ukrywać tego, co czuje.

Przeniosła wzrok w stronę niebieskiego światła, w sumie przez nie się tutaj znaleźli, zamierzała więc popłynąć w tamtym kierunku, aby przyjrzeć się bliżej tym stworzeniom. Nie powinny być szczególnie szkodliwe, przynajmniej tak jej się wydawało na pierwszy rzut oka.

Ruch powinien nieco rozgrzać jej ciało, więc to wydawało się być najlepszym rozwiązaniem na ten moment, rozejrzała się jeszcze, żeby zobaczyć, czy Ambroise przypadkiem gdzieś nie utonął, ale dostrzegła jego sylwetkę w mroku, więc nie było tak źle. Liczyła na to, że domyśli się w którym kierunku płynęła.

Faktycznie było wyśmienicie. W swoich najskrytszych snach nie wyobrażała sobie tego, że właśnie tak może wyglądać ich pierwszy, wspólny wieczór w nowej rzeczywistości. Czuła, że dzieje się coś niezwykłego, potwierdzała to nawet natura, która stworzyła dla nich dzisiaj całkiem malownicze tło. Inne niż wszystkie. Był to bardzo wyjątkowy wieczór i na pewno będzie pamiętać go do końca swoich dni - tak była tego pewna. W końcu takich momentów się nie zapomina.

Zasłużyli na wszystko, co najlepsze. Cierpliwe czekali na odpowiednią chwilę, aby zaoferować sobie coś więcej, sporo ich to kosztowało, ale czuła, że to co dostaną w zamian było warte tej nienaturalnej dla nich wytrwałości. Mieli w zwyczaju sięgać bardzo szybko po to, na czym i zależało, tym razem jednak pojawiła się ostrożność, która do nich nie pasowała. Jak widać nawet osoby z ich temperamentem potrafiły się powstrzymywać. No, może niezupełnie, ale za każdym razem, gdy zbliżali się do siebie za bardzo jakoś udawało im się wrócić do tego co mieli, do tej ich jakże wspaniałej przyjaźni. To nie tak, że zawsze było między nimi kolorowo, w końcu mieli i ten gorszy okres, kiedy wszystko się skomplikowało, mimo wszystko nawet i wtedy Geraldine w jakiś sposób do niego ciągnęło, nawet po to by doprowadzić do jakiejś głupiej konfrontacji, sprowokować go, żeby wzbudzić w mężczyźnie jakiekolwiek emocje. Być może i wtedy już mogli przewidzieć, że kiedyś będą ze sobą blisko. W końcu żarliwe kłótnie pewnie też będą częścią ich życia. Co do tego nie miała żadnych wątpliwości, przy takich charakterach... zapewne będą musieli do tego przywyknąć.

Mimo wszystko była skłonna stwierdzić, że dla niego jest w stanie schować swoje pazurki, a przynajmniej nie wyciągać ich zbyt często (no, chyba, że w sypialni). Wiedziała, że powinna nieco spasować, bo na tym też polegało tworzenie z kimś stabilnych relacji, a przynajmniej tak się jej wydawało, bo póki co jeszcze w żadną nie weszła, więc mogła jedynie to podejrzewać. Nie była mistrzem sztuki znajdowania kompromisów i to zapewne będzie musiało się zmienić. Nie przeszkadzało jej to jednak zupełnie, była gotowa wprowadzić pewne zmiany w swoim życiu wyłącznie po to, aby razem było im lepiej. Czuła, że tak będzie, w końcu idealnie do siebie pasowali, a przynajmniej miała takie wrażenie. Nigdy nie zdarzyło jej się marzyć o tym, że mogłaby się budzić przy kimś każdego ranka, to świadczyło samo o sobie. Z początku nieco ją to nawet przerażało, bo ona nigdy nie miewała podobnych marzeń, zawsze powtarzała, że pragnie wolności i niezależności. Zresztą miała dopiero dwadzieścia trzy lata, czy to w ogóle możliwe, że była, aż tak pewna, że chce spędzić z kimś resztę życia? Być może nie, ale ona naprawdę czuła, że jest to coś wyjątkowego, co zdarza się raz w życiu. Właściwie miała sporo szczęścia, że trafili na siebie już teraz, że nie musieli siebie szukać na tym świecie. Dzięki temu mieli szansę przeżyć razem wiele, wspaniałych lat. Czuła nadzieję, ogromną nadzieję z tym, co przygotował dla nich los, wiedziała, że wszystko co przyniesie będzie czymś niesamowitym, u boku Roisa w końcu najbardziej typowe czynności zaczynały nabierać kolorów.

Nie zamierzała udawać, że nic ich nie łączy, zresztą ustalili już, że przekażą tę informację swoim rodzinom, nie mogła się doczekać miny matki, jak dowie się tego, że znalazł się ktoś, kto faktycznie byłby nią zainteresowany. Nie wymuszenie, sam z siebie, widział w niej osobę, z którą chciał stworzyć coś wspólnego, stabilnego. Sama nie mogła w to uwierzyć, więc Jen pewnie też będzie miała z tym problem. Ich sytuacja klarowała się naprawdę wyśmienicie, bo jej rodzice znali Roisa, wiedziała, że się dogadują, przynajmniej na ścieżce zawodowej, zresztą to on zajmował się nią wtedy, kiedy omalże nie wyzionęła ducha, nie sądziła, żeby jej rodzina mogła zareagować w jakikolwiek negatywny sposób, gdy opowie im o tym, że pojawiło się między nimi coś poważnego. Yaxleyówna nigdy dotąd nie przyprowadziła do domu żadnego chłopaka, więc pewnie to będzie dosyć spore wydarzenie.

Zapewne niektózy mogli się domyślić, że ostatnio się do siebie zbliżyli, przecież bywali na tych samych wydarzeniach towarzyskich i zawsze kończyli je w swoim towarzystwie, bez względu na to z kim się tam pojawiali, szkoda jednak, że dla nich to nie było takie oczywiste, na szczęście jakoś udało im się dostrzec, że to co ich łączyło nie było zwyczajną przyjaźnią.

Narzuciła mu ręce na kark, dosyć delikatnie, żeby nie zrobić mu krzywdy swoim dość silnym chwytem, na szczęście potrafiła panować nad swoją siłą. Zresztą dosyć szybko rozluźniła ten uścisk, bo niemalże od razu, gdy znalezli się w wodzie.

Trudno nie było doznać szoku lądując od razu pod zimną wodą, jednak może to było lepszą opcją, gdyby miała w nią wejść powoli, zastanawiając się nad tym, czy faktycznie chce to zrobić, to pewnie by tego nie zrobiła. Nie, że należała do miękkich osób, ale nawet ona miała pewne granice.

W tym wypadku jednak jakoś próbowała dostosować się do panujących wokół warunków, to wcale nie było takie proste, dlatego też po prostu płynęła, to wydawało się jej być w tej chwili najlepszą opcją na rozgrzanie ciała.

Nie umknął jej komentarz Ambroisa, nie krył się z tym, co sądził o tej wodzie, wspaniale, przynajmniej nie ona jedna wyraziła całkiem zgrabną opinię na temat temperatury morza w którym się znaleźli, dobrze było wiedzieć, że nie tylko na niej zrobiło to spore wrażenie.

Fale były dosyć spore, właściwie z brzegu nie wyglądało na to, że woda jest taka niespokojna, cóż, tego nigdy nie można było przewidzieć, był to żywioł, a one lubiły zaskakiwać. Nie poddawała się jednak, płynęła przed siebie całkiem szybkim tempem - lubiła wodę, od dziecka jedną z jej ulubionych aktywności było pływanie. Moczyła się w tej sadzawce niedaleko domu, właściwie to w jeziorze, w którym też kiedyś nieomal umarła. Nie zraziła się jednak, typowo dla siebie kilka miesięcy później wróciła tam, aby nie mieć z tym miejscem związanych nieprzyjemnych wspomnień.

Nie miała pojęcia, czy Ambroise ruszył za nią, po krótkiej chwili jednak domyśliła się, że tak, bo to coś wielkiego, co płynęło obok niej nie było rybą, prędzej jakimś ssakiem, tyle, że dosyć szybko zauważyła, że jednak była to sylwetka jej chłopaka. Chyba planował ją wyprzedzić, właściwie to nie miała nic przeciwko temu, nie dzisiaj. To miał być przyjemny wieczór.

Większość poglądów można było zmienić, nawet te najbardziej niezachwiane. Pewnie jeszcze jakiś czas temu nie byłaby się w stanie z tym zgodzić, ale teraz, teraz w sumie wszystko było możliwe. Jej światopogląd naprawdę mocno ewoluował, pojawiły się myśli, których nigdy w życiu by się po sobie nie spodziewała i nie było to wcale wyolbrzymiane. Powtarzała to jak mantrę, walczyła z rodzicami, w sumie to przede wszystkim z matką, mówiła jej, ze musi odpuścić, a teraz, teraz sama z nieprzymuszonej woli postanowiła się z kimś związać. Los bywał przewrotny, czasem przynosił sytuacje, których nie dało się przewidzieć. Nie zakładała, że spotka ją takie szczęście, to nigdy nie była ta część życia, w której by na nie liczyła. Zresztą nawet nie próbowała, bo nie widziała w tym najmniejszego sensu. Jak widać, wiele się mogło zmienić, kiedy na drodze pojawił się odpowiedni wybranek.

Od samego początku ciągnęło ją do Roisa, już wtedy gdy się poznali wiedziała, że jest na swój sposób wyjątkowy, nie uciekła wtedy z Munga w podskokach, nie opierdoliła go z góry na dół, jakoś udało jej się z nim dogadać. Później bywało różnie, nie zapomniała nigdy o tym Yule, które razem spędzili, wtedy nieco się do siebie zbliżyli, a później, cóż później też próbowała, ale nie do końca wyszło, co zakończyło się tą niechęcią między nimi, w sumie wynikającą tak naprawdę z dobrych intencji. Nigdy nie był jej obojętny, nie kiedy już się poznali, wzbudzał w niej może i całą gamę najróżniejszych emocji, ale to było lepsze od neutralności, czyż nie? Teraz w końcu sięgnęli po to, o czym myślała od wielu tygodni. Wydawało jej się, że to była najodpowiedniejsza wersja ich razem. Niczego więcej nie potrzebowała, bo czy właściwie mogli mieć coś więcej? Chyba nie.

Podążali za głosem serca, póki co nie do końca przejmowali się tradycją, zresztą nie było to nic zadziwiającego. Mieli tendencje do tego, że zawsze stawiali na swoim i kroczyli swoją własną ścieżką, pomimo tego, że pochodzili z czystokrwistego środowiska. To ich wyróżniało. Nie przejmowali się konwenansami, liczyli się tylko oni. To też było wyjątkowe. Chciała najpierw się nim nacieszyć, a dopiero później poinformować swoją rodzinę o tym, że coś zmieniło się w jej życiu. Stawiała ich ponad wszystko inne i nie widziała w tym niczego niewłaściwego.

Zwlekali z tym sporo czasu, więc nic dziwnego, że najpierw postanowili zająć się sobą, nigdzie się nie spieszyli z całą resztą, zresztą to nie miało im uciec, w końcu będą musieli poinformować swoje rodziny o tym, że postanowili zacząć tworzyć coś wspólnie. To na pewno wiele ułatwiało, mogli ominąć te niewygodne sytuacje, które chcąc nie chcąc im się przytrafiały, wiadomo, że wśród czystokrywistych bardzo istotne było to, aby znaleźć odpowiedniego partnera dla swojego dziecka. Właściwie chyba po to mieli potomstwo, dla kolejnych koneksji. Nigdy tego nie akceptowała, wydawało się jej dość okrutne, że rodziny uważały, że mają prawo do tego, aby decydować z kim ich potomstwo ma spędzić resztę życia. W sumie znaleźli się w idealnej sytuacji, mieli odpowiednie statusy, w ich związku nie powinno być niczego kontrowersyjnego (no, może poza opinią na temat tego, jak prowadzali się wcześniej).

Bardzo łatwo przyszła im ta zmiana sposobu w jaki się traktowali. Zresztą nie wydawało jej się, aby to stało się dzisiaj. To trwało, uczucie rodziło się w nich od kilku miesięcy, tyle, że nie tak łatwo potrafili zmienić stopę tej znajomości. Nie było w tym niczego dziwnego. Przyzwyczaili się do swojej obecności, spędzali ze sobą naprawdę wiele czasu jako przyjaciele, szkoda byłoby to stracić. Na szczęście jakoś udało im się dojść do tego momentu.

Mogła w końcu zatracać się w jego oczach i nie bać się tego, że ją na tym przyłapie, dotykać jego dłoni, gdy tylko miała na to ochotę, nie niby przypadkiem, zbliżyć swoja twarz do jego i kraść mu pocałunki, czego pragnęła od kilku miesięcy. W końcu było to odpowiednie, teraz nie musiała się w żaden sposób hamować.

Momenty jak te nie zdarzały się zbyt często, otoczenie sprzyjało temu, aby ta chwila była wyjątkowa. Nie odmówiła mu kąpieli w morzu, warto było bowiem skorzystać z okazji, która mogła się szybko nie powtórzyć, no na pewno nie w takich warunkach. Bez chwili zawahania więc ściągnęła z siebie te ubrania, po to, aby mogli zanurzyć się w wodzie, cóż pozbyłaby się ich pewnie również gdyby nie wchodzili do wody, ale podejrzewała, że zajęłoby to im więcej czasu.

Spontaniczność w tym przypadku była ich przyjacielem, dzięki temu łatwiej mogli się dostosować do temperatury wody, chociaż wcale nie było to takie przyjemne. Morze nie zdążyło się jeszcze nagrzać, szczególnie nocą, gdy temperatura spadała było raczej nieprzyjemnie chłodne. Nie żałowała jednak tej decyzji, bo dzięki temu ten wieczór stał się jeszcze bardziej wyjątkowy.

Ruch pomagał się rozgrzać, a przynajmniej tak się jej wydawało, była pewna, że nie mogła stać w miejscu, bo to nie przyniosłoby niczego dobrego, dlatego też zdecydowała się na to, aby płynąć w stronę tych fluoroscencyjnych stworzeń, to było chyba najlepszą opcją, zresztą przez nie znaleźli się w wodzie.

Wokół nich było ciemno, gwiazdy i te istoty były jedynymi źródłami światła, ale to chyba dodawało temu magicznej atmosfery. Nie martwiła się, że może im się coś stać, najwyraźniej oboje dobrze radzili sobie w wodzie, Roise chyba nawet trochę lepiej od niej, dosyć szybko bowiem ją dogonił.

Nie spodziewała się tego trącenia nosa, bo miała zamknięte oczy, odruchowo wynurzyła się na powierzchnię, chociaż wiedziała kto to zrobił. Została nieco z tyłu przez to, że znalazła się nad wodą. Pokiwała jedynie przecząco głową, bo nie mogła pozwolić sobie na to, aby zostać w tyle. Jej chęć rywalizacji była zbyt silna.

Płynęła więc za Ambroisem, jednak szło jej to raczej jakotako, nie była w stanie go wyprzedzić. W końcu dopłynęli do miejsca, w którym morze świeciło się na niebiesko. Przystanęła wtedy na nogach, znajdowała się bowiem blisko od brzegu, tak, że bez mniejszego problemu mogła wyczuć dno. - Przepięknie. - Mruknęła cicho, wpatrując się w okolicę, ten widok naprawdę robił wrażenie.

Wiele się zmieniło podczas tego jednego dnia. Nie, żeby jej to szczególnie przeszkadzało, bo przecież tego właśnie chciała, zależało jej na tej zmianie, której pewnie kiedyś w ogóle nie wzięłaby pod uwagę. Ona taka nie była, nie miała takich marzeń... ta jasne. Wszystko mogło się zmienić, najwyraźniej i Geraldine w końcu stwierdziła, że czas najwyższy spróbować tego, co wydawało jej się być takie obce i nienaturalne. Miała spore nadzieje związane z tą dosyć sporą zmianą, którą wprowadziła do swojego życia, tak właściwie to teraz było ich wspólne życie? Chyba tak, zresztą już od jakiegoś czasu myślała o nich raczej jak o tandemie, a nie osobnych bytach, co było całkiem zabawne, zważając na to, że przecież byli tylko przyjaciółmi. Nie myślało się jednak o przyjaciołach w ten sposób, nie szukało się pretekstów do tego, aby widywać się codziennie, przyjaciele nie zostawali u siebie na noc, gdy tylko nadarzyła się ku temu okazja. Teraz już wiedziała, że to nigdy nie miała być tylko i wyłącznie przyjaźń. Cóż, jakby te wszystkie znaki nie mówiły same za siebie.

Nawet przez moment nie brała pod uwagę opcji, w której mogłaby mu odmówić tej wspólnej kąpieli w morzu. Od razu stwierdziła, że nie ma innej możliwości, zresztą nigdy nie trzeba było jej długo namawiać do robienia czegoś niekoniecznie odpowiedniego. Miała świadomość, że to może okazać się nie do końca przyjemnym doświadczeniem, w końcu woda nie miała szansy się jeszcze nagrzać, ale czy ją to obchodziło? Nieszczególnie, chociaż właściwie przez chwilę, ten krótki moment, kiedy wpadli razem do morza pożałowała tej decyzji. Na szczęście dosyć szybko jakoś przyzwyczaiła się do tej nie do końca przyjemnej temperatury, no na tyle, o ile dało się do niej przyzwyczaić.

Pływanie pomagało, przynajmniej na chwilę. Nie czuła już tego chłodu, który ogarnął całe jej ciało, gdy znalazła się pod falami, mogło być tylko lepiej, tak, na pewno... miała nadzieję, że mózg jej nie zamarznie, chociaż, czy właściwie coś by to zmieniło, chyba nie bardzo.

Często podejmowała spontaniczne decyzje, to nie było dla niej raczej nowością, ale chyba nie zdecydowałaby się nigdy na coś takiego, przekonało ją tylko i wyłącznie towarzystwo Roisa. Ten wieczór dzięki temu stawał się jeszcze bardziej wyjątkowy, zresztą nie wiedzieć czemu miała wrażenie, że wszystko co razem robią takie jest. Każda, nawet najbardziej zwyczajna czynność zdawała się być przy nim zupełnie inna. Może naprawdę ją opętał, nie przeszkadzało jej to jednak wcale, tak właściwie czuła, że to było odpowiednie, że w końcu wszystko znajdowało się na swoimi miejscu.

Wierzyła, że czeka ich teraz bardzo dużo podobnych, idealnych chwil. Nie sądziła, że może być inaczej. Więź, która ich połączyła była bardzo silna, czuła to, zresztą od dawna wydawało jej się, że jest między nimi coś wyjątkowego i niespotykanego. Nie sądziła, że to minie, w tej chwili czuła, że są dla siebie stworzeni, i potwierdzało to wszystko to, co aktualnie działo się wokół nich.

Ten świecący plankton, rozgwieżdżone niebo praktycznie bez ani jednej chmurki, księżyc, który świecił zdecydowanie intensywniej niż każdego innego dnia, jakby naprawdę cały wszechświat im kibicował, i tej myśli zamierzała się trzymać.

W końcu udało im się dopłynąć do miejsca, przez które właściwie znaleźli się w wodzie. Stała na nogach, fale jednak co chwile uderzały w jej ciało przez co nie czuła chłodu, który przynosił wiatr, mimo, że woda była lodowata, to wiatr mógł tylko i wyłącznie wzmóc ten ziąb, który ogarniał ciało po wynurzeniu się, więc może nawet to i lepiej, że fale były takie wysokie.

Przeniosła wzrok na Roisa, który się z nią zgodził, tyle, że miała wrażenie, że patrzył zupełnie gdzie indziej, właściwie to wpatrywał się w nią... Uśmiechnęła się mimowolnie, była naprawdę szczęśliwa, chyba tak, jak jeszcze nigdy wcześniej.

Nie zastanawiała się zbyt długo nad swoim kolejnym gestem, przesunęła dłonią po wodzie tak, aby go nią ochlapać. - Wcale tam nie patrzyłeś. - Rzuciła nieco rozbawiona, bo była pewna, że spoglądał zupełnie gdzie indziej, niż ona.

- Spodziewałam się, że ten spektakl nie do końca cię interesuje. - To był całkiem niezły powód do tego, aby znaleźli się w wodzie, przynajmniej ją przekonywał, najwyraźniej Roise miał w tym zupełnie inny cel.