Szanowny Arcykapłanie,
Piszę ten list z prośbą o spotkanie w sprawie tak zwanych Zimnych. Zdaję sobie sprawę, że od samego Beltane i związanymi z nimi incydentu minęło już sporo czasu, jednak każdy kolejny dzień zdaje się przynosić nowe zagadnienia w ich kwestii. Mam nadzieję, że w związku z chwilowym niedysponowaniem Arcykapłanki, to Pan będzie mi w stanie udzielić odpowiedzi na nowe pytania, które dotyczą mnie, a także reszty pracowników Ministerstwa, którzy tamtego wieczora znaleźli się w Limbo.

Wasza Świętobliwość - Najwyższy Arcykapłanie kowenu Whitecroft!

Długi czas wstrzymywałem się przed napisaniem do Ojca tego listu z uwagi na problemy, jakie nawiedziły naszą społeczność w ostatnich miesiącach, począwszy od wydarzeń na Polanie Ognisk w Dolinie Godryka podczas obchodów Beltane aż po aż nazbyt dobrze znany nim incydent z udziałem arcykapłanki Isobell Macmillan, która obecnie przebywa na obserwacjach magipsychiatrycznych pod czujnym okiem specjalistów.

Sądziłem, że pokłosie pogwałcenia przez Czarnego Pana i jego Śmierciożerców naszych świętych tradycji nie okaże się aż taką katastrofą, jednak pogłębiające się z każdym dniem problemy kowenu Whitecroft, jak i ofiar wtargnięcia do Limbo podczas tej znamiennej majowej nocy dalej nas prześladują. Jako osoba głęboko zaangażowana w funkcjonowanie naszej społeczności wiernych oraz powiązana z naszymi Braćmi i Siostrami z uwagi na nazwsiko Macmillan, uważam jednak za stosowne wysunięcie pewnej propozycji, która może okazać się korzystna dla obu stron.

W ostatnich miesiącach powoli, acz systematycznie w moje ręce wpadały coraz to nowe informacje na temat Zimnych, jak i tego, co dokładnie miało miejsce podczas Beltane. Jestem w posiadaniu informacji na temat artefaktu, jaki został wykorzystany przez Czarnego Pana w celu przekroczenia granicy między światami, jak i tego, jak przebiegła wizyta pracowników Ministerstwa Magii w Limbo. Co więcej, nad czym głęboko ubolewam, jestem również świadomy śmiertelnego niebezpieczeństwa, w jakim zostali pozostawieni Zimni. Mam także pewne podejrzenia co do tego, co mogła planować Isobell podczas wydarzeń w Stonhenhe.

Nie mnie jest oceniać decyzje arcykapłanki Macmillan, jak i innych wysoko postawionych w hierarchii kapłanów, albowiem to Matka każdego z nas rozliczy z podjętych przez nas działań, a także bezczynności wobec toczących się obecnie na świecie zdarzeń. Jednakże... Jako Macmillan jestem głęboko zawiedziony postawą kowenu, który jak do tej pory nie wykazał się chęcią współpracy z Zimnymi celem udzielenia im odpowiedniej pomocy: czy to duchownego, czy realnej pomocy medycznej mającej na celu pozbycie się powikłań związanych z wizytą w Limbo. To odrażające, że osoby, które na co dzień narażają swoje zdrowie i życie dla obrony cywilów, wśród których są rzesze wiernych kowenowi czarodziejów i czarownic, zostały pozostawione same sobie wobec tego bezprecedensowego wydarzenia.

Zobowiązałem się do udzielenia wsparcia jednemu z Zimnych. Twierdzi on, że w miesiącach poprzedzających Beltane zostało mu przepowiedziane pokrzyżowanie planów Czarnego Pana dotyczących Limbo. Czy jest to zwykła przepowiednia wróżbitów korzystających z Trzeciego Oka, czy znak od Pani Księżyca... Tego nie jestem w stanie stwierdzić. Jednakże uważam, że nie powinniśmy tego ignorować. W związku z tym jest gotów pójść na układ. Pragnę uzyskać pełny dostęp do wszelkich informacji - bez względu na to, jak bardzo utajnionych - jakie znajdują się w rękach kowenu, a które mogą pomóc Zimnym w przezwyciężeniu wyroku wydanego na ich życie.

Być może uważa Ojciec, że z uwagi na niedopełnienie ostatecznych święceń nie jestem godzien dostąpienia zaszczytu związanego z poznaniem tajemnic kowenu, dlatego też jestem skłonny pójść na ugodę: jako Macmillan mam okazjonalnie możliwość zerknięcia do zaświatów wbrew swojej woli. Jestem również w stałym kontakcie z osobami zainteresowanymi pomocą Zimnym.

Sądzę, że oboje możemy zgodzić się z tym, że wydarzenia z Beltane sprawią, że wszelkie organizacje - czy to oficjalne, czy nieoficjalnie - prędzej czy później zainteresują się badaniem nad Limbo. Podejrzewam, że kowen chciałby wyjść z tego wyścigu obronną ręką, toteż jestem skłonny w pełni powrócić na łono kowenu i służyć wam informacjami, jak i radą w sprawach związanych z egzorcyzmami, zimnymi oraz Limbo na tyle, ile będę w stanie. Jeśli moja prośba zostanie rozpatrzona pozytywnie.

Każdego dnia będę modlił się o to, aby los Zimnych nie został przez Ojca zignorowany, a moje wołania o pomoc w ich imieniu nie zostały odrzucone. Będę z niecierpliwością oczekiwał na odpowiedź.

Szanowny Arcykapłanie,
Kwestie które mnie interesują, oscylują głównie wokół różnic co do sposobu w jaki ja i moi współpracownicy wróciliśmy do pełni świadomości. Według tego co ustaliliśmy do tej pory, jesteśmy zdania że reszta pracowników Ministerstwa, która trafiła do Limbo otrzymała w nim energię pochodzącą od ważnych dla nich osób, które już dawno opuściły ziemski padół. Właśnie dzięki temu udało im się obudzić tak szybko. Jestem w pełni świadomy, że to czego dokonała Arcykapłanka kiedy byłem nieprzytomny ocaliło mi życie, jednak chciałbym poznać szczegóły rytuału, który został odprawiony bym wrócił do świata żywych. Kluczowe są tu dla nas do ustalenia wszelkie ewentualne różnice, ale także punkty wspólne.
Inną kwestią, którą pragnąłbym poruszyć, są możliwości odtworzenia pierwotnego źródła energii. Nie mamy wątpliwości, że w tym momencie funkcjonujemy najprawdopodobniej na pożyczonym czasie i jeśli byłby Arcykapłan zdolny udzielić mi w tej kwestii wskazówek, byłbym niezmiernie wdzięczny.
Z zebranych do tej pory informacji wynika, że najlepszym terminem do podjęcia próby pozbycia się tego 'zimnego stanu' jest sabat Samhain. Aczkolwiek chętnie usłyszałbym Pańską opinię na temat tego, czy uważa Pan że większe niebezpieczeństwo grozi nam pozostając w tym zmienionym stanie czy może przy próbie pozbycia się go.

Dyrektor Kliniki Uzdrowicielskiej Szpitala im. św. Munga
Dorinda Lestrange

Szanowna Pani,

W związku z rosnącym zapotrzebowaniem na alternatywne składniki do eliksirów i maści, chcę wyjść tym oczekiwaniom na przeciw i zaproponować serię spotkań naszych specjalistów, mających na celu szczegółowe omówienie potrzeb i oczekiwań szpitala i kraju wraz z możliwościami naszego potencjalnego partnera handlowego.

Zapewne dotarły do Pani wieści o szykowanej przeze mnie umowie z Kambodżą. Moi tłumacze i urzędnicy pracują w pocie czoła by przygotować materiały do wglądu specjalistów w tej dziedzinie, aby oszacować potencjalny zakres substytutów, ich zapotrzebowanie. Nie inaczej niż przy wcześniejszych tego typu okazjach, jestem przekonany, że Pani wnikliwa ocena, oraz zespół złożony z wyselekcjonowanych pracowników Munga będą najlepszą możliwą grupą ekspercką, pomagającą nam ustalić ostateczne liczby. Wspólnie będziemy w stanie określić i sprocedurować efektywne i bezpieczne rozwiązania dla pacjentów Szpitala oraz potrzebujących na terenach Wielkiej Brytanii.

W celu zapewnienia płynności współpracy, chciałbym zaproponować Doktor Annę Dolohov z oddziału Zatruć eliksiralnych i roślinnych, jako koordynatorkę przedsięwzięcia ze strony Kliniki. Pani Dolohov jest cenioną specjalistką w dziedzinie medycyny magicznej i wierzę, że jej doświadczenie i kompetencje przyczynią się do sukcesu naszych wspólnych działań.

Dodatkowo, aby podnieść morale obywateli i zwiększyć świadomość na temat naszej współpracy, chciałbym zaproponować zorganizowanie wspólnej konferencji prasowej w połowie lipca. Taki publiczny występ pozwoliłby nam na przedstawienie korzyści płynących z naszych działań oraz podkreślenie zaangażowania obu instytucji w poprawę zdrowia i dobrobytu społeczności magicznej.

Jestem jak zawsze do Pani dyspozycji, chętnie odpowiem na wszystkie pytania w wyznaczonym terminie.

Z wyrazami szacunku,

Alexandrze,

wiem, że zaciskamy pasa i budżet na pracowników jest ograniczony. Potrzebuję jednak tej świeżej krwi, a nie chcę wymyślać przyspieszonej emerytury swoim doświadczonym skrzydłom. Wierzę w powodzenie tej umowy z Kambodżą, o której mówiłem Ci po moim powrocie z maju. Ona da nam tak zaplecze finansowe, ale też wizerunkowe - wiesz dobrze czemu uderzam w służbę zdrowia. Daj mi proszę pół roku, we wrześniu podpisujemy, jesienią powinny być pierwsze efekty. Kanclerza biorę na siebie.

Drogi przyjacielu,

dziękuję Ci za Twoje życzenia urodzinowe i dołączone do nich pióro memrotka albinosa. Jestem bardzo poruszony faktem, że jedyne drugie, znajdujące się w rękach ludzi należy do Ciebie. Tak ważne mieć w pamięci, że czas czy miejsce, nie są w stanie naruszyć pewnej nici porozumienia, którą wspólnie mamy, a która nawet niedoglądana pozostaje nieprzeminiona.

Długo myślałem, czy w ogóle jest sens pisać do Ciebie w tej sprawie, narzucać Ci się ze swoimi rozterkami, tym bardziej, że przez ostatnie pół roku temu nie było ode mnie wieści. Z pewnością wiesz co stało się z moim bratem... Cóż, z tego wyjazdu nie przywiozłem Ci kamienia, nie był on w końcu w żadnej mierze podróżniczy. Nawet bardziej to, aniżeli wydarzenia Beltane, dotknęło mnie poczuciem śmiertelności. Wiesz, że Thomas był ledwie kilka wiosen starszy ode mnie? Nie potrafię się odnaleźć w tym zaciskającym gardło poczuciu i... gnany impulsem piasku niknącego w klepsydrze naszych żyć zrobiłem coś nieroztropnego, raniąc się przy tym dotkliwie.

Anglia zaciska palce na moim gardle, duszę się myślą, że brakiem odwagi w przeszłości przekreśliłem jakąkolwiek dla siebie przyszłość. Nie mogę jeść, pić, wszystko smakuje mi błotem, po którym szoruję każdego ranka, poddając się reżimowi narzuconych treningów. Joga. Dałbyś wiarę? Ponoć pozwoli mi to odblokować czakry, abym mógł manipulować splotem bez pośrednictwa różdżki. Marzyłem o tym od lat, ale teraz gdy w końcu mam nauczycielkę, okoliczności sprawiają, że nic nie sprawia mi radości. Ćwiczę, męczę ciało, a dusza... proch rozsypany na wietrze.

Dawno już z taką mocą nie chciałem uciec od tego wszystkiego. Zaszyć się gdzieś, we Włoszech, Hiszpanii i udawać, że nigdy nie istniałem.

Masz czas żeby się spotkać? Tylko błagam, nie na Pokątnej. Z trudem radzę sobie patrząc na własny uśmiech zdobiący co drugi szyld.