Gerry
Droga Ger

Gerry,

Przepraszam.
Wiem, że żadne wymówki nie usprawiedliwią tego, że zachowałem się jak dupek, po prostu mój ojciec nagle ciężko zachorował, wszystko w domu się posypało, musiałem trochę pomóc. Nie powinienem jednak tak milczeć. Naprawdę przepraszam. Wiem, że brzmi to strasznie płytko, wiem, że pewnie mi nie wybaczysz, chcę tylko byś wiedziała, że to nie twoja wina, a w stu procentach moja.
Nie liczę, że wybaczysz, mam tylko nadzieję, że wszystko u ciebie dobrze.

Droga Gerry,

Naprawdę nie spodziewałem się, że odpiszesz, bo kompletnie na to nie zasługuję. Nawet nie wiesz, jak się cieszę, że jednak dostałem ten list.
Z tatą już lepiej, choć musi się teraz oszczędzać, a to zaowocowało sporym zamieszaniem i kilkoma sporami, które ktoś musiał jakoś rozwiązać, miałem pełne ręce roboty, ale tak jak wspominałem, to kompletnie nie sprawia, że moje milczenie jest mniej niesprawiedliwe. Naprawdę nie chciałem wszystkiego zawalić, a jednak do tego dopuściłem. Naprawdę nie musisz mi wybaczać. Nie wiem, czy na twoim miejscu bym się na to zdobył, z drugiej strony trochę brakuje nam naszych rozmów.
Jeśli poczujesz się więc gotowa, chętnie do nich powrócę. Nie chcę stracić kompletnie kontaktu przez własną głupotę. Merlinie, to brzmi teraz pewnie kompletnie głupio i nieszczerze, prawda?
Mam po prostu nadzieję, że jesteś szczęśliwa. To w życiu najważniejsze, prawda?
Jeśli jednak znów chcesz się spotkać, albo chociaż dalej wymieniać się listami, obiecuję, że drugi raz już nie zniknę bez słowa. A jeśli jednak do tego dojdzie, masz prawo zmienić mnie w krowę i nakarmić tym kwiatkiem. Nie będę protestować.


PS.: Czy ten postscriptum oznacza, że jest jeszcze dla mnie nadzieja?
PS. PS.: Jeśli się spotkamy, zdecydowanie skopałbym mi na twoim miejscu dupę.

Droga Gerry,

Wcale nie marudzę
Miło wiedzieć, że ktoś się martwił

Będę czytał każde słowa, które do mnie napiszesz, nawet jeśli miałby, cóż, dość prawdziwie określać moją głupotę.
Cieszę się, że napisałaś.
Inaczej pewnie nie miałbym odwagi odezwać się po takim czasie. Myślałem, że mnie kompletnie nienawidzisz.
Trochę wątpię, że choć przez chwilę nie chciałaś wprowadzić swojego planu w życie, zresztą, byłbym prawdopodobnie bardzo dorodnym celem. Znaczy, jabłko by był. Oczywiście.
Pamiętam o wycieczce, mieliśmy ruszyć na łono natury, wiszę ci do tego grzane wino. Choć przy tej pogodzie może jakiegoś dobrego drinka? Cokolwiek będziesz chciała, muszę w końcu zacząć swoje próby udobruchania cię.
Daj znać, jeśli ta opcja nadal cię interesuje, a ja załatwię całą resztę. Tak w ramach przeprosin.

Gerry,

W sposób w jaki to piszesz sprawia, że chyba jednak spróbuję się przygotować na to, że nie wrócę z wycieczki cały. Podejrzewam, że będzie jednak warto.
Whisky w takim razie zapisuję na listę rzeczy do zabrania, podejrzewam w sumie, że się nam przyda. Podobno może pomóc w znoszeniu bólu.
I przepraszam, ale muszę zapytać. W jakim ty sensie chcesz mnie wykorzystać? I dlaczego potrzebujesz mnie do tego upić?
Dobra, słuchaj, znaczy czytaj, ja wiem, że to bardzo blisko, ale co ty na spotkanie za dwa dni? Wypada akurat wolna sobota i może jednak lepiej będzie, jak porozmawiamy w cztery oczy? Co ty na to? Oczywiście, jeśli nie jesteś gotowa na spotkanie i nie chcesz na razie jeszcze mnie widzieć, to wymyślę jakiś inny termin.

Droga Geraldine,

Najmocniej przepraszam Ciebie za wczorajszy incydent. Zupełnie nie spodziewałem się, że mój kolega wywinie mi taki żart. Rozmówię się z nim jeszcze dzisiaj.
Mam nadzieję, że opuściliście seans jak najszybciej. Jonathan tylko mi zostawił krótki liścik z informacją, że "przeżyliście" i poszliście do baru, więc nie wiem jak sytuacja się rozwinęła.
Proszę, nie miej mi za złe, że przed zaproszeniem Ciebie nie sprawdziłem, co to za film. Już nigdy nie dopuszczę do takiego uchybienia, obiecuję.

Serdecznie pozdrawiam,
Gio

Droga Geraldine,
piszę do Ciebie z prośbą, bo wiem że w swoim fachu jesteś nieoceniona. Potrzebuję pomocy w dość delikatnej sprawie, mianowicie zdobycia materiałów z magicznego zwierzęcia Buchorożca. Zleciłem to zadanie komuś zaufanemu, ma kontakty i jest w stanie określić gdzie takie można znaleźć. Jednak by określić ich autentyczność niezbędna jest wiedza eksperta takiego jak Ty. Byłbym bardzo zobowiązany, gdybyś zgodziła się pomóc mojemu znajomemu w tej robótce.

P.S Uprzedzam, że człowiek ten zdecydowanie wolałby unikać afiszów i brygadzistów...

Powiedz tylko gdzie, a się zjawię przed czasem.