A więc jednak miłość? Będąc szczerym, przeszło mi to przez myśl, zanim uciekliśmy ze wzgórz. Kto by pomyślał, że oprócz Śmierciożerców, za kryzysy w życiach ludzi będzie można też winić majowe rytuały kowenu... Czy to wtedy nastąpiła jakaś eskalacja?

Wiem, co czujesz. Przynajmniej tak mi się wydaje. Każda sytuacja jest inna, ludzie są specyficzni, ale pewne punkty zawsze pozostają wspólne. Może nie będą to najmilsze słowa z mojej strony, ale... Takie rzeczy nie odchodzą za pstryknięciem palca, Geraldine. Rozstania zawsze bolą, zwłaszcza niespodziewanie, gdy nawet nie wiesz, czemu do nich doszło. Tygodnie czy miesiące są niczym, jeśli faktycznie poświęcasz komuś serce, a druga strona nawet nie tyle to ignoruje, a wręcz zgniata na pył.

Możesz to w sobie zagrzebać, zamknąć drzwi i wyrzucić klucz, ale to i tak prześlizgnie się przez jakąś szparę, żeby do ciebie wrócić. I zawsze zrobi to w najmniej spodziewanym momencie. Prawdę mówiąc, nie jestem najlepszą osobą do udzielania porad związkowych, ale... Dalej jesteś wolna. I nie powinnaś mieć sobie nic do zarzucenia. Tak długo, jak nie zrobiłaś niczego wbrew sobie i czujesz, że zrobiłaś co mogłaś, aby zapewnić sobie szczęście, nie powinnaś mieć do siebie pretensji.

To nie w tobie jest problem.


PS. Moje usta będą milczeć jak grób.

A żebyś wiedziała, że uprzykrzyło... Beltane połączyło mnie z dwoma innymi osobami. Dasz wiarę? Nie sądziłem, że coś takiego w ogóle jest możliwe. Współczuję im, że trafili akurat na mnie. I to cholernie. Wtedy na Polanie Ognisk to była po prostu niewinna zabawa, a teraz doszły nam kolejne troski w życiu. Muszę się podwójnie pilnować i dwa razy zastanawiać, ilekroć przyjmuje wezwanie na kolejny patrol.

Przez rytuał jesteśmy w stanie wyczuwać chwile, gdy coś nam grozi. Możesz sobie wyobrazić, jak nieprzyjemnie jest dzielić taką więź z kimś, kto przez pracę i naturalne skłonności pcha się w samo serce ryzyka. Jak my na tym nawiedzonym statku. Twój przyjaciel pewnie też dostał pietra, gdy przeżywaliśmy tę małą ''przygodę''.

Pewnie niezbyt cię to pocieszy, ale mogłaś trafić dużo gorzej. Magia mogła połączyć cię z kimś obcym lub osobą, której kompletnie nie znosisz. To byłby dopiero powód do narzekań czy pretensji. Nie, żeby obecny nie był wystarczający. Z tego, co piszesz, wylądowałaś w bardzo nieprzyjemnym położeniu. Eh, kto by pomyślał, że zwykłe wianki i majowe pale aż taką nas udupią, co?

Nie bardzo wiem, co ci poradzić: sam dopiero niedawno doszedłem do wniosku, że wypadałoby to ukrócić, zanim magia zacznie jeszcze bardziej babrać się w moim życiu uczuciowym. Myślałaś o tym, żeby urwać rytuał? Wprawdzie po tych kilku miesiącach powinien osłabnąć, jednak ja wolę nie ryzykować i upewnić się, że zrobiłem, co w mojej mocy, żeby się tego pozbyć. Może też powinnaś to rozważyć?

To byłaby na swój sposób... czysta karta. Wyklarowanie pewnych rzeczy i spojrzenie na swoją sytuację bez efektów kilkumiesięcznego rytuału wiszącego nad twoją głową.


PS. Nic nie jest z tobą nie tak. Jestem przekonany, że znajdziesz swojego księcia z bajki, którego wyzwolisz z zaklętej wieży, a przy okazji utłuczesz też jakiegoś smoka, żeby mieć trofeum do swojego gabinetu.

To raczej nie kwestia bycia rozchwytywanym, a zwykłego przypadku... Gdybym wiedział, że to się tak skończy, to w ogóle nie przyjmowałbym od nikogo wianka. To zbyt duże brzemię, nawet jeśli - a może nawet zwłaszcza - jest podzielone na trzy osoby. Dwa razy większe zmartwienie, dwa razy większe wyrzuty sumienia i dwa razy więcej tłumaczeń z każdego małego zagrożenia, jakie pojawia się w twoim życiu.

Mówisz o perle? Tak, mnie również ona nie opuszcza. Za każdym razem jak odkładam ją do szufladki czy kieszeni, ta nagle ląduje w wewnętrznej kieszeni munduru lub marynarki. Ciekawy pokaz magii. Jak zresztą wszystko, co jest związane z tym przeklętym okrętem.

Oh... Rozumiem, to faktycznie nieco zmienia postać rzeczy. Przynajmniej wyciągnęłaś z tych doświadczeń jakąś naukę, prawda? Nie zawsze będzie idealnie, ale próbować trzeba. Nie jesteśmy mugolskimi maszynami, niektórych odruchów nie sposób oszukać, podobnie jak własnych emocji i potrzeb. Najwyraźniej podświadomie czegoś lub kogoś szukasz. Zasugerowałbym ci udział w randce w ciemno, ale obawiam się, że nie jestem zbyt dobrym doradcą w tej dziedzinie. Zwłaszcza w kwestii randek w ciemno organizowanych w Dziurawym Kotle.

Próbowałaś jakichś spotkań z psychologiem albo innym specjalistą? Z tego, co zauważyłem, dobrze znasz się z Bulstrode, a ona jest... Twardo stąpująca po ziemi. Trudno ją zignorować, więc może będzie w stanie coś poradzić albo po prostu wesprzeć kobiecą radą? Chociaż mam wiele zalet, tak może akurat w tej kwestii potrzebujesz kogoś bardziej stanowczego niż życzliwy dziedzic ze wsi.

Pomyśl o tym.


PS. Tylko proszę, zanim zaprosisz mnie na kolejny trening, najpierw wymień parę cięć ze swoim bratem. Tak będzie bezpieczniej dla nas obu.