Bardzo wąskie alejki

Znajdowałeś się w magicznych dzielnicach Londynu. Wszystko było takie jak zawsze, dopóki nie poczułeś dziwnego zapachu. Nie udało ci się znaleźć jego źródła, nie był też szczególnie irytujący. Dopiero po jakimś czasie zacząłeś odczuwać prawdziwe efekty rozpalonego tam kadzidła. Wszystkie alejki stały się nagle strasznie wąskie… a później zniknęli z nich wszyscy ludzie… Byłeś całkowicie odurzony, a znane ci miejsca stały się na kilkadziesiąt minut labiryntem, z którego nie mogłeś się wydostać. Kiedy się ocknąłeś, znajdowałeś się w ciemnym zaułku na Pokątnej.

Poltergeist II

Stałeś się kolejną ofiarą natrętnego poltergeista, który nawiedza londyńskie ulice. Rechocząc jak opętany, rzucił na ciebie klątwę zamiany ciał, a przypadkową ofiarą stała się osoba stojąca najbliżej ciebie. Wprawiony klątwołamacz przekazał ci, że próba zdjęcia klątwy jest zbyt ryzykowna, a efekt i tak minie samoistnie w ciągu doby. Musisz więc spędzić jeden dzień w innym ciele. Jeżeli jesteś klątwołamaczem lub posiadasz ocenę Powyżej Oczekiwań z rozproszenia, domyśliłeś się wszystkiego sam - nie musiałeś się z nikim kontaktować.

Świat po drugiej stronie lustra

Po drugiej stronie lustra znajduje się świat, w którym wszystko jest na opak. Przetarłeś już oczy? Cóż, na nic się to zdało - świat po drugiej stronie lustra nadal istnieje. Odkryłeś go w swoim życiu tylko raz i już nigdy nie udało ci się do niego powrócić - przyglądałeś się sobie tego felernego poranka i kichnąłeś tak mocno, że uderzyłeś czołem o szybę. Zanim zorientowałeś się, że ten świat był odbiciem lustrzanym twojego, minęło trochę czasu. Na szczęście udało ci się wrócić do prawdziwego świata tą samą drogą.

Wątek należy rozpoczać w dziale odpowiadającemu miejscu, w którym postać się tego dnia obudziła (w lustrze przegląda się rano). Postacie innych graczy mogą odgrywać swoje wersje ze świata na opak i rozliczyć to jak normalną rozgrywkę fabularną, jednakże muszą zakrzywić wasze relacje i swoje charaktery (w dowolny sposób).

Kwiaty Samotniczki

Samotniczka jest bardzo rzadkim krzewem rozsnącym w okolicach Little Hangleton. Kwitnie wyjątkowo rzadko, więc doświadczenie jakie cię spotkało należy do tych niezwykłych, rzadkich i niemożliwych do przewidzenia, jeżeli osoba, która cię bada, nie posiada wiedzy przyrodniczej na poziomie ◉◉◉◉○. Kiedy zbliżyłeś się do kwiatu lub przypadkowo otarłeś się o gałęzie, kwiaty Samotniczki wydzieliły z siebie swój magiczny pyłek, a ty poczułeś się tak bardzo samotny, tak potwornie samotny. Uczucie chłodu ogarniające twoje ciało stawało się coraz bardziej męczące. Potrzebowałeś czyjegoś ciepła, kubka gorącej herbaty i towarzystwa, w przeciwnym razie znajdziesz się tego dnia na skraju rozpaczy. Pod żadnym pozorem nie zostawaj tego dnia sam - wpadniesz w kompletną panikę.

Ulewa

Podczas twojej podróży pomiędzy Londynem i jedną z czarodziejskich wiosek, natrafiasz na wielką ulewę. Czymkolwiek się poruszałeś (włączając w to teleportację), przestało działać. Na jedną upiorną noc utknąłeś na z pozoru kompletnym bezludziu, ale wtedy w oddali dostrzegłeś światło. W środku starego dworku ugościł się pan Binns wraz z czterema pięknymi córkami. Spędziliście wieczór pełen żartów wraz z ich magicznym, mówiącym psem. Kiedy się obudziłeś, zauważyłeś, że nad tobą nie ma dachu! Łóżko, w którym tak wygodnie spałeś, było całkowicie mokre. Spałeś w starej, brudnej od ziemi pościeli. Wszystko, co działo się wczoraj, było złudzeniem, lub psotami dziwacznych duchów. Żaden to był dworek - to była rudera! Na szczęście magia znów działała (a jeżeli dotarłeś tu innym środkiem lokomocji niż teleportacja - został on magicznie naprawiony), więc mogłeś wrócić do domu.