Próba utworzenia barier ochronnych nie zakończyła się powodzeniem. Ciężko nawet było doszukać się jakichkolwiek oznak świadczących o chociaż połowicznym sukcesie tej inkantacji. Tarcza, która miała osłaniać Stanleya, była za słaba aby przetrwać wystarczająco długo w natłoku wydarzeń. Tego samego nie można było powiedzieć o osłonie Chestera, ponieważ tej po prostu nie udało się utworzyć. Dobitnie to ukazywała sznyta, która zagościła na jego masce.

Vulturis cieszył się, że chociaż jeden z ich dwójki zrobił na razie coś pożytecznego. Eksplozja, której przed chwilą dokonał była nie tylko efektowna ale przede wszystkim efektywna.

Nie musieli za długo czekać, aby poznać swoje kolejne zadanie. Te pojawiło się niemal tuż przed ich oczami. Stanowiły je dwie ministerialne funkcjonariuszki - Harper i Moss.

Corvus nie musiał mu dwa razy powtarzać. Stanley pokiwał głową, a następnie zerwał się do biegu zaraz za nim. Nie mieli ani chwili do stracenia. Musieli je powstrzymać za wszelką cenę.

Staruszek, mimo swojego wieku, nadal miał trochę siły w swoich nogach dlatego zagrodził im drogę jako pierwszy. Borgin dołączył do niego chwilę później, a następnie nie czekając na kolejne rozkazy lub polecenia, wycelował swoją różdżkę pod nogi obydwóch kobiet, w celu przyzwania ściany ognia pod ich stopami. Potrzebowali czegoś co je powstrzyma i sprawi, że zainteresują się ich dwójką, tym samym odpuszczając pogoń w kierunku głównego wydarzenia.

Otrzymany od Canisa komunikat za pośrednictwem Fal pozwolił mu na wstępne uznanie tej części planu za zwieńczoną sukcesem. Gdyby ten etap planu zaczął iść nie to w dalszym ciągu chciał zostać poinformowany. Nie mogli dać się zapędzić w kozi róg, choć zdawał sobie sprawę z tego, że odwrót nie wchodzi w grę. Jeśli chodzi o nich to nie wszystko poszło po ich myśli. Rzucone przez niego zaklęcia nie przyniosły pożądanego przez niego efektu. Pierwsze niepowodzenie było na razie niedogodnością, choć jego tożsamość pozostawała ukryta. Harper będzie trudną przeciwniczką, zwłaszcza kiedy napędzały ją spostrzeżone przez niego: gniew i gorycz, to pragnienie zemsty. Nie mógł się jednak zastanowić nad tym, co do tego doprowadziło. Miał jeden cel. Musiał ją zabić, skoro nadarzyła się już okazja ku temu.

Częściową utratę elementu zaskoczenia będzie musiał przeżyć. Nie spodziewał się nic innego. Moss nawet nie była ich celem i przez ich działania stała się przypadkową ofiarą, przed czym nie uchroniła jej nawet szefowa Biura Aurorów. Z pewnością o tym jeszcze usłyszy oficjalnymi kanałami. Po pieprzonej Moody spodziewał się więcej zaangażowania w ochronę pośrednich współpracowników. Nie było w nim ani krztyny współczucia dla Moss i jej cierpienia. Jego zamiarem było skrzywdzenie tych kobiet, na co teraz ukierunkowywał całą swoją wolę i zawierzył potędze czarnej magii.

Ogień okazał się nad wyraz skuteczny, jednak po niego nie sięgnął. Zamiast tego wykonał pierwszy zamaszysty ruch ręką pod skosem, przecinając w ten sposób powietrze i chcąc w ten sposób stworzyć wiązkę surowej magii i posłać ją w kierunku obu czarownic. Dążył do zadania kobietom wystarczająco poważnych obrażeń w postaci ran ciętych albo nawet odciętych części ciała. Niezwłocznie powtórzył tę czynność, dokładnie w ten sam sposób i oczekując zbliżonych efektów swoich działań.

Cel jaki został założony, został osiągnięty - częściowo. Harper miała jednak więcej szczęścia niż rozumu. Tego samego nie można było powiedzieć o Moss, która paradowała w samym środku ognia i przypłaciła wysoką cenę za swoją nieuwagę. Nie to żeby Stanley się tym specjalnie przejął - cel mieli prosty i im dobrze znany. Pozbyć się Moody.

Borgin nie dawał tej młodej brygadzistce zbyt dużych szans na przeżycie, dlatego zachęcony sukcesami swojego towarzysza, skupił się całkowicie na jego szefowej.

Zdawał sobie sprawę, że ich przeciwniczki nie będą tak po prostu stały i obrywały ich czarami, dlatego postarał się zadbać o ich bezpieczeństwo. Skierował różdżkę przed siebie i Corvusa, a następnie wypowiedział krótka inkantację aby stworzyć barierę ochronną przed nimi.

Sytuacja rozwijała się bardzo szybko, a im dłużej zwlekali tym istniała większa szansa na to, że ministerialne funkcjonariuszki otrzymają wsparcie. Trzeba było skończyć z nimi tu i teraz. A do tego nadawał się jeden, niewybaczalny czar.

- Crucio! - wypowiedział pewnie spod maski kierując różdżkę w stronę Harper Moody. Pozwolenie jej na przeżycie Beltane było za bardzo ryzykowne. Wiedziała za dużo i za bardzo zaczęła ostatnimi czasy węszyć. Była niczym rak na zdrowej tkance. Pozbawienie aurorów ich szefowej na pewno wpłynęłoby pozytywnie na nastroje panujące wśród jej podwładnych. A dodatkowo stworzyłoby ciekawy wakat, który można by obsadzić kimś bardziej oddanym ich kwestii.

Wola walki i kurczowe trzymanie się życia przez Moss mogły być postrzegane przez niektórych za godne podziwu. Dla Corvusa ona przypominała obmierzłego karalucha. Po wykończeniu tej kobiety będą mogli skupić się na Harper. Czarny Pan powiedział, że ona musi umrzeć i tak musiało się stać. Wyeliminowanie słabszego przeciwnika powinno nieco ułatwić im to zadanie, gdyż nie będą musieli dzielić swojej uwagi na dwoje wrogów. To powinno poprawić ich skuteczność pod względem skupienia się na głównym celu.

Wprawne rozproszenie przez Moody rzuconego przez niego zaklęcia nie potwierdziło niczego, czego sam nie wiedział na temat zdolności bojowych swojej obecnej szefowej. Porażka nie wchodziła w grę. Corvus zamierzał walczyć z tą czarownicą do momentu, w którym nie pozbawi jej życia albo sam nie polegnie w służbie Czarnemu Panu zgodnie ze swoim poczuciem lojalności względem tego czarnoksiężnika. Nie sposób przeoczyć lecącego w ich stronę głazu, z którym zderzenie nie należałoby do tych przyjemnych doświadczeń. Będzie starał się tego uniknąć. Tym bardziej, że do nich zbliżyła się uzbrojona w kastet Harper.

Wykonał kolejny zamaszysty ruch dłonią, przecinając powietrze różdżką w stronę skały i Moss, chcąc wytworzyć wystarczająco dużo siły do nie tyle spowolnienia tego głazu, co po prostu odepchnięcia go z całym swoim impetem w stronę Moss. Jeśli mu się udało tego dokonać to wykonał kolejny gest, ponownie celując w ten skalny obiekt z zamiarem wytworzenia ciśnienia wewnątrz skały, rozchodzące się od tego nacięcia, które wyżłobił w tym głazie jego poprzedni czar. To mogło posłużyć do zranienia poparzonej kobiety albo stanowić dla nich alternatywę na wypadek, gdyby podjęta przez niego próba uderzenia Moss się z jakiegoś powodu nie powiodła.

Pomimo ich początkowej przewagi nad dwoma kobietami, sytuacja wydawała się normować i wyrównywać. Zaczęli walczyć niczym równy z równym. W tym dokładnym momencie można było przyznać, że to Moody i Moss wysunęły się na prowadzenie w tym pojedynku.

Zarówno stworzenie tarczy jak i próba zakończenia żywota Harper, w cierpieniu, czyli w sposób na jaki zasługiwała, nie powiodła się. Sprawa zaczęła się komplikować, tym bardziej kiedy zauważył, że w ich kierunku nieubłagalnie nadciąga skała przyzwana przez ranną funkcjonariuszkę.

Musieli działać szybko jeżeli nie chcieli zakończyć swoich żywotów z rąk tej marnej poczwary, która towarzyszyła dzisiaj szefowej Aurorów. Próba Corvusa, mimo swoich dobrych intencji, nie wyglądała jakby się miała udać. Stanley postanowił wziąć sprawy w swoję ręce i dokończyć to, co zaczął jego wspólnik.

Vulturis skierował swoją różdżkę w kierunku w nadciągającego głazu i spróbował wyczarować eksplozję, która byłaby wstanie rozerwać nadlatujący kamień na drobne kawałki. A przynajmniej na takie, które nie spowodują unicestwienia ich dwójki kiedy dotrą do ich twarzy.

Nie mając ani chwili do stracenia, sprawnym ruchem skierował różdżkę przed siebie i swojego towarzysza, aby przyzwać tarczę ochronną przed nimi. To działanie miałoby przyjąć impet uderzenia, dając obydwóm Śmierciożercom szansę na przetrwanie. We dwójkę na pewno nie byli zainteresowani otrzymaniem kamiennego deszczu, zwłaszcza kiedy przed nimi była jeszcze długa droga do zwycięstwa...