Isolde Rushford

Urodzenie: 27 maja 1945, Bliźnięta, numerologiczna 33
Stan cywilny: Panna
Krew: Pół-krwi
Pochodzenie: Ojciec czarodziej pochodzenia brytyjskiego, matka mugolka pochodzenia egipskiego.

Kształtowanie: ◉◉◉○○
Rozproszenie: ◉○○○○
Transmutacja: ◉○○○○
Zauroczenie: ◉◉◉○○
Nekromancja: ○○○○○
Translokacja: ◉○○○○
Percepcja: ◉◉○○○
Aktywność fizyczna: ◉○○○○
Charyzma: ◉◉○○○
Rzemiosło: ○○○○○
Wiedza przyrodnicza: ◉◉◉◉○
Wiedza o świecie: ◉◉○○○

Poziom spaczenia: I
Różdżka: Olcha, włókno ze smoczego serca, 12 i 1/2 cala, dość elastyczna
Zwierzę totemiczne: Czarna klacz
Aura: Jasny fiolet, często wymieszany z różem
O zdolnościach: Początkowo była dobra we wszystkim po trochu, nie licząc może historii magii, bo nigdy nie miała pamięci do dat, które w żadnym stopniu jej nie interesowały. Dopiero z czasem bardziej zainteresowała się zielarstwem, przez co wolne popołudnia spędzała w szklarniach, a także eliksirami, przez które potrafiła zarywać noce, gdy uczyła się kolejnych przepisów, które później wypróbowywała po lekcjach pod okiem nauczyciela. Na ostatnim roku skupiła się zaś na zaklęciach, bo i one bardzo ją fascynowały i na dodatek stwierdziła, że ich lepsza znajomość może przydać jej się w przyszłości, bo nie była jeszcze pewna, jaką specjalizację wybierze w Św. Mungu (a od wielu lat wiedziała, że tam wyląduje). Tak, była typową Krukonką siedzącą cały czas z nosem w książkach i niewiele się zmieniło, bo nadal lubi się dokształcać i doskonalić swoje umiejętności, aby być w stanie pomóc wszystkim swoim pacjentom.

Niewidzialność: Poza szpitalem jest raczej przeciętną czarownicą, która wtapia się w tłum, dzięki czemu nie jest zaczepiana przez niechciane osoby, co jest jej zdecydowanie na rękę.
Fale II: Nauczyła się tej umiejętności jeszcze na początku stażu w Mungu, co było, i wciąż jest, bardzo przydatne, gdy jest dużo pacjentów i trzeba coś pilnie z kimś skonsultować. Czasami tym sposobem kontaktuje się też z ojcem, aby sprawdzić, czy wszystko z nim w porządku.
Tworzenie eliksirów i maści II: Zawsze przykładała dużą wagę do tej umiejętności - zarówno w szkole na zajęciach, jak i poza nimi, a także w trakcie swojego stażu. Do tej pory rozwija się w tej dziedzinie, bo wie, że ma jeszcze sporo do nauki, jeśli chce być w tym naprawdę biegła, bo podstawy zdecydowanie jej nie wystarczają.
Leczenie III: Od najmłodszych lat wiedziała, że chce zostać Uzdrowicielką, więc przygotowywała się do tego jeszcze w latach szkolnych, jednak dopiero na stażu w św. Mungu nauczyła się najwięcej. I wciąż się uczy, do tej pory przesiadując nocami z nosem w książkach, bo przecież jest dopiero na początku swojej kariery, a pozycja przeciętnej Uzdrowicielki zdecydowanie jej nie satysfakcjonuje - ma naprawdę duże ambicje i cały czas, krok po kroku, dąży do swoich wyznaczonych celów.
Zielarstwo II: Kolejna dziedzina, w której ciągle się kształci, zdając sobie sprawę, jak ważna jest ona w jej pracy. To chyba roślinom poświęciła najwięcej uwagi w okresie szkolnym i miłość ta nie wygasła nawet po ukończeniu Hogwartu. Uwielbia zajmować się ogrodem, który ma jej ojciec w swojej posiadłości w Dolinie Godryka, sama również posiada kilka okazów w swoim mieszkaniu w Londynie.
Jazda konna I: Jazdy konnej nauczyła się jeszcze za dzieciaka, gdy jeździła do Egiptu do dziadków ze strony matki (gdzie zawsze spędzała pół wakacji), którzy do tej pory mają stadninę koni. Spędzała więc z tymi zwierzętami bardzo dużo czasu i uwielbiała jeździć na nich po rozległej pustyni
Latanie na miotle I: Nie przepada za tym środkiem transportu, aczkolwiek nauczyła się latać jeszcze w czasach szkolnych, jak wszyscy uczniowie Hogwartu. Co prawda nie ma lęku wysokości, jednak zdecydowanie nie jest to jej pierwszy wybór - o wiele bardziej woli świstokliki.

Szlamolubny III: Jej matka, której nigdy nie poznała, była mugolką, a z jej rodzicami, zaś swoimi dziadkami, wciąż ma dobry kontakt. Nie ma nic do mugoli, ani do mugolaków, ma wielu przyjaciół wśród takich osób i, choć wcale się tego nie wstydzi, zdaje sobie sprawę, że na ten moment lepiej się tym nie chwalić.
Kompleks bohatera II: Może i nie jest najodważniejszą czarownicą, ale zrobi naprawdę wiele, aby pomóc drugiej osobie. Głównie dlatego została Uzdrowicielką - zawsze chciała nieść pomoc innym, aczkolwiek czasami naraża się przez to na różne niebezpieczeństwa.
Lęk przed wodą II: Na pierwszym roku w Hogwarcie niemal utopiła się w jeziorze, przez co nabawiła się tak dużego lęku, że nigdy nie nauczyła się pływać i do tej pory unika większych akwenów wodnych.
Drobny lęk I: Nie znosi wszelkiego robactwa i insektów, a w szczególności pająków, na których widok ucieka zawsze na drugi koniec pokoju.
Świętoszek I: W czasach szkolnych ani razu nie złamała szkolnego regulaminu (a przynajmniej nie świadomie i nie z własnej woli) i nawet w dorosłym życiu stosuje się do wszystkich zasad, szczególnie tych moralnych.
Słabe płuca I: Nie jest i nigdy nie była zbytnio wysportowana. Nie znosi ćwiczyć, a po przebiegnięciu kilku metrów zaczyna się dusić. Kiedyś ojciec próbował ją trochę zachęcić do lepszej kondycji, ale Isolde zawsze wolała siedzieć w książkach, niż się męczyć.
Skrzat półkrwi I: Nie potrafi przejść obojętnie obok tych, którzy potrzebują pomocy, a jeśli jest to ktoś, kogo zna, tym bardziej nie potrafi powstrzymać się przed wyciągnięciem pomocnej dłoni.

Edukacja: Uczęszczała do Hogwartu, gdzie wylądowała w Ravenclaw, zaś po szkole odbyła 5-letni staż w św. Mungu ze specjalizacją Urazów pozaklęciowych i leczenia klątw.
Doświadczenie: Po 5-letnim stażu w Akademii Munga, gdzie zdobyła magisterium, przez rok pracowała w Hogwarcie jako pielęgniarka, by później zacząć pracę w Św. Mungu jako Uzdrowicielka, gdzie pracuje do tej pory. Nie osiadła jednak na laurach i wciąż rozwija swoje uzdrowicielskie umiejętności, chcąc być jedną z najlepszych w swoim fachu.
Aktualne miejsce pracy: Św. Mung, Uzdrowicielka - Urazy pozaklęciowe i leczenie klątw
Rozpoznawalność: III - Zwykła czarownica, która woli schować się we własnym mieszkaniu, niż szukać uwagi innych. Ma znajomych, z którymi lubi czasem wyjść do baru lub wybrać się na jakąś wycieczkę, niemniej jej najlepszym kompanem jest biały kot. Nie lubi wychylać się z tłumu, aczkolwiek swoją empatią i szerokim uśmiechem niewątpliwie zwraca na siebie uwagę swoich pacjentów.

Wskazówki dla Mistrza Gry

Oficjalnie nie jest członkinią żadnej grupy - ani Zakonu Feniksa, ani popleczników Czarnego Pana, jednak jej znajomości ze szlamami, a nawet i mugolami (jej dziadkowie chociażby) jasno wskazują, po której stronie się znajduje, przez co niewątpliwie może kiedyś znaleźć się na radarze Śmierciożerców. Na razie unika jakichkolwiek konfliktów, jak ognia, skupiając się na swojej pracy Uzdrowiciela w św. Mungu, a także na doskonaleniu swoich umiejętności, aby być jeszcze lepszą Uzdrowicielką.

Isolde Rushford

Wskazówki dla Mistrza Gry

skrytka bankowa

zebrane odznaki

Oto profil twojej postaci

Poznajmy się bliżej