Sytuacja nieco wymknęła się jej spod kontroli. Nie do końca wiedziała, czy dobrze zrobiła. Czuła jednak, że Florence nie powinna jej oceniać. Nie raz już jej pomagała w różnych momentach, w których było naprawdę źle. Składała ją w całość już od czasu nauki w Hogwarcie. Chyba była przyzwyczajona do tego, że Yaxley wpakowywała się w nie do końca bezpieczne sytuacje. Tym razem miało być inaczej, nie chodziło o nią. Musiała pomóc Mellvynowi. Musiała go złożyć w całość po tym, jak Geraldine  go uszkodziła. Wszystko będzie dobrze, powtarzała to sobie w głowie jak mantrę.

Nie rozstawała się przy tym z butelką whisky, alkohol skutecznie ją otumaniał. Dzięki temu jakoś łatwiej przychodziło mierzenie się z konsekwencjami spowodowanymi własnymi czynami. Nie potrafiła znaleźć innego rozwiązania, chyba będzie musiała zmierzyć się z prawdą. Bo co innego mogłaby powiedzieć Florence? Nie było innej możliwości. Pozostawało jedynie wierzyć, że nie będzie oceniać, że przyjmie to bez zbędnych pytań, pomoże im, a później zapomnie, nie będzie do tego wracać. Tak byłoby najwygodniej.

- Powiemy prawdę. - Powiedziała cicho po dłuższej chwili. To była jedyna możliwość. Nie mogła też wymagać, że ustalą jakąś inną wersję, bo to zupełnie nie trzymałaby się kupy. Bulstrode musiałaby być głupia i ślepa, aby nie połączyć kropek.

Yaxley usiadła na łóżku. Pozostawało czekać na Florence z nadzieją, że pojawi się odpowiednio szybko. Krew nie przestała płynąć, rana musiała być dosyć głęboka, bardziej głęboka niż się spodziewała. - Jak się czujesz? - Chciała się upewnić, że Ollivander jeszcze daje radę, chociaż nie wyglądał najlepiej. Miała nadzieję, że wytrzyma do czasu nim pojawi się tutaj Bulstrode, bo jeśli jej odpłynie to w ogóle spanikuje. Nie miała pojęcia, jak zareagować w takiej sytuacji.

Yaxley upiła kolejny łyk alkoholu z butelki. Jeszcze chwila, moment, a będzie musiała się zmierzyć ze spotkaniem z Florence. Miała wrażenie, że to będzie dużo trudniejsze niżeli spotkanie oko w oko z najniebezpieczniejszą bestią. No, ale jeśli mus to mus, nie takie rzeczy robiła w swoim życiu i z Bulstrode powinna sobie poradzić. - Tak, to o niej myślałam, kiedy o tym rozmawialiśmy, tyle że to chyba później? Najpierw powinniśmy się zająć tym bieżącym problemem. - Powiedziała lekko, jakby uzależnienienie wcale nim nie było. Trochę się jednak tego wszystkiego nawarstwiło w przeciągu kilku ostatnich godzin.

Nie czekali długo. Nie minęło nawet pół godziny, a dźwięk dochodzący z okolicy kominka zwiastował przybycie uzdrowicielki. Na całe szczęście zajęło jej to tak mało czasu. Im szybciej się tym zajmie, tym lepiej. Odetchnęła z ulgą, kiedy zobaczyła znajomą. Teraz już na pewno wszystko będzie dobrze. Powoli schodził z niej stres związany z tą całą sytuacją, Mellvyn przeżyje - skoro Bulstrode była już z nimi.

Milczenie i cisza były zdecydowanie gorsze od ewentualnego komentarza wypowiedzianego na głos. Miała wrażenie, że znajoma jest nią rozczarowana. Pewnie jeszcze powie coś na ten temat, chociaż może lepiej, żeby nic nie mówiła. Gerry nie zamierzała się tłumaczyć, przynajmniej jak na razie.

- To nie do końca było polowanie. - Ale tego powinna się domyślić zważając na to, że znajdowali się w sypialni Geraldine. Ona sama nadal nie zdążyła się ubrać, wyglądała nie najlepiej, jakby była mocno wczorajsza. W pomieszczeniu unosiła się dziwna aura.

Florence na szczęście zaczęła działać od razu. Gerry przyglądała się uważnie jej pracy, chociaż była pewna, że Bulstrode nie zrobi mu krzywdy jakoś tak nie chciała go tutaj zostawiać z nią samą. Czuła się za niego w pewien sposób odpowiedzialna.

Kolejne pytanie zadane przez uzdrowicielkę spowodowało, że Ger poczuła, że postąpiła trochę nieodpowiedzialnie. Gdyby Ollivander stracił przytomność nie umiałaby udzielić odpowiedzi na takie pytania, nie mogłaby mu pomóc. Może to, że znali się tak właściwie od wczoraj, znaczy bliżej było im się dane poznać właśnie teraz, trochę ją usprawiedliwiało, jednak powinna dowiedzieć się takich rzeczy przed tym, nim się to wszystko wydarzyło. W końcu mogło się to skończyć o wiele gorzej.

Spoglądała uważnie na Mellvyna. Miała świadomość, że jeszcze chwila i narkotyk przestanie działać. Pojawi się głód, zjazd, do tego ból, który ona spowodowała. To może być zbyt wiele, dla każdego to by było dużo. Zaczęło ją to martwić. Jak sobie poradzą z tym wszystkim. Teraz czuła się za niego odpowiedzialna, w końcu nie po to wzięła go pod swój dach, żeby mieć to gdzieś. Zamierzała się zaangażować, tyle, że nie do końca wiedziała od czego zacząć, co zresztą było widać. Geraldine jak na siebie była dosyć niepewna, można to było zauważyć w jej zachowaniu. Powinna wziąć się w garść, jednak średnio jej to wychodziło, szczególnie, że trochę już dzisiaj wypiła.

Florence brzmiała bardzo szorstko. Jej słowa nie wzbudzały zbyt wiele nadziei. Może nawet to dobrze, że była taka stanowcza? Czasem lepiej usłyszeć brutalne słowa od kogoś obcego. Geraldine teraz już nie była obca. Przynajmniej tak się jej wydawało.

Bez słowa podała Bulstrode butelkę, wcześniej jednak upiła z niej spory łyk alkoholu. Jeśli miało jej pomóc oglądanie etykiety to była skłonna oddać butelkę w jej dłonie. Niechaj straci. Chciała zapalić, już miała sięgnąć po fajkę, ale przypomniała sobie, jak kobieta przed chwilą pozbyła się szluga z ust Ollivandera. Musiała powstrzymać się przed zapaleniem. Przynajmniej jak na razie.

Osądy Flo nie brzmiały specjalnie kolorowo. Jeśli mężczyzna będzie miał leżeć tu dobę, to pewnie nie zdąży do swoich klientów. Yaxley pamiętała o tym, że miał się z nimi spotkać wieczorem, jakby to było teraz najważniejsze.

- Jasne, już idę. - Ruszyła w stronę okna, aby otworzyć je na oścież. Dopiero kiedy poczuła na swej twarzy wiatr dotarło do niej jak bardzo duszno było w środku.

Wróciła do łóżka, usiadła na brzegu tuż obok Mellvyna i złapała jego dłoń. Nie miała pojęcia, czy tego chce, jednak Gerry chciała mu w ten sposób okazać swoje wsparcie.

Poczuła silny ucisk na żołądku kiedy usłyszała słowa Ollivandera. Wiedziała, że nie jest mu łatwo z tym wszystkim, jednak wizja rychłej śmierci, o której wspominał ją przeraziła. Nie zamierzała do tego dopuścić. Nie teraz. Nie skomentowała jednak tego, nie uważała, aby był to odpowiedni moment.

Gerry nawet nie chodziło o jego stan fizyczny, dostrzegła, że krucho z nim pod względem emocjonalnym, to takie wsparcie chciała mu teraz dać. - Robi mi to różnicę. - Musiał to od niej usłyszeć, naprawdę istotne dla niej było to, żeby wiedział, iż jej zależy.

Przejęła butelkę whisky od Florence. Powstrzymała się jednak przed kolejnym łykiem alkoholu. Słuchała uważnie, co ta miała do powiedzenia. Postanowiła się wtrącić. - Czy mogłabyś może coś mu przepisać, co pomogłoby odstawić smoczy pazur? Coś lżejszego. - Przecież nie mógł od razu zrezygnować z używek, odciąć się jakby nigdy nic. - Dwa kadziła nie brzmią zbyt zachęcająco. - W końcu odstawienie nie należało wcale do takich prostych czynności, chociaż na początku powinien mieć możliwość znieczulić się czymś delikatniejszym. Z czasem pewnie łatwiej byłoby i z tego zrezygnować.

- Trzy dni... - Powtórzyła po Florence, aby zapamiętać instrukcję. Nie brzmiało to kolorowo, jednak musiała go przypilnować. Teraz już nie było odwrotu. - Zadbam o to. - Powiedziała jeszcze krótko. Poda mu ten eliksir za dwie i za cztery godziny, żeby mieć pewność, że się z tego wyliże. Nie miała jeszcze pomysłu, jak poradzi sobie z dalszą częścią, jednak będzie musiała coś wymyślić. Jak zawsze. Najważniejsze dla niej było to, aby doprowadzić Mellvyna do porządku. W końcu wczoraj obiecała mężczyźnie, że mu pomoże, a może było to dzisiaj? Trochę zaczęła się w tym wszystkim gubić.

- Nie, ze mną wyjątkowo wszystko w porządku. - Miała świadomość, że Florence raczej nie była przyzwyczajona do takich słów padających z jej ust, jednak tym razem nie chodziło o nią. Nie przez swoją osobę ją tutaj sprowadziła.