Yaxley siedziała w kuchni dopijając zawartość swojej szklanki. Lubiła whisky i często się nią raczyła. Relaksowała się w ten sposób. Męczyło ją to, co działo się po Beltane. Czuła, że coś jest nie tak. Nigdy bowiem nie spoglądała na Jonathana w ten sposób. Nie sądziła, że mogło się to zmienić w jedną noc, musiało wydarzyć się coś więcej. Tym bardziej, że przecież ostatnio jej serce zaczęło bić mocniej na widok zupełnie innej osoby. Ktoś namieszał i to bardzo mocno. Na całe szczęście nie tylko w jej życiu, ale i innych czarodziejów. Inaczej zapewne miałaby do siebie pretensje, że nie była specjalnie uważna.

Florence była jej pierwszym wyborem. Dlaczego? Kojarzyła ją jeszcze z czasów nauki w Hogwarcie. Była od niej straszna, bardzo zdystansowana, sprawiała wrażenie zimnej suki. Ger się to podobało. Ceniła sobie jeszcze jej doświadczenie i umiejętności, dawno temu zaczęła korzystać z jej pomocy, oczywiście odpłatnie. Były sąsiadkami, a w przypadku Yaxley naprawdę wygodne było mieć medyka w swojej okolicy. Nie miała problemu z tym, żeby obudzić ją w środku nocy, jeśli wymagała tego sytuacja. Bulstrode wzbudzała w niej zaufanie - nie sądziła, aby przekazała dalej, że Geraldine bywała jej pacjentką.

Usłyszała pukanie do drzwi. Zerwała się z krzesła upijając jeszcze resztkę alkoholu, która znajdowała się w szklance. W kilka sekund znalazła się przy wejściu i otworzyła drzwi, aby wpuścić Flo. Wiedziała, że to będzie ona. Rzadko kiedy miewała gości. - Cześć Florence, ogromnie się cieszę, że znalazłaś dla mnie czas. - Mówiła szczerze, bo męczyłą ją to wszystko i miała nadzieję, że wreszcie się skończy, a ona znowu będzie wolnym człowiekiem.

Otworzyła drzwi na oścież, aby wpuścić Bulstrode do środka. Yaxley wyglądała zwyczajnie. Nie przywiązywała specjalnej wagi do swojej aparycji. Włosy zwinęła w kok, który opadał jej na lewę ramię, kilka pasm jasnych włosów wymykało się z niego i plątało po twarzy. Ubrana była w krótkie szorty i lnianą koszulę, zdecydowanie na nią za dużą.

Ruszyła powoli w stronę salonu. Florence wiedziała dokąd się kierują, była już w jej mieszkaniu nieraz. - Tak, udało mi się dostać te świecie. Salon jest w porządku? - Wydawało jej się być najodpowiedniejszym miejscem do wykonania rytuału. - Nie potrzebuję gwarancji. Możesz na mnie testować ten rytuał do skutku, bylebym się pozbyła tego uczucia. - Zgarnęła torbę ze świecami, które stały na stole. - Jak duży ma być ten okrąg? - Zupełnie nie znała się na takich rytuałach, wolała więc się upewnić.

- Tak naprawdę trochę mi głupio, że zawsze spotykamy się w takich okolicznościach. - Spotykała się z Florence tylko wtedy kiedy czegoś od niej potrzebowała. Zdawała sobie z tego sprawę i chyba stwierdziła, że warto by było to zmienić, chociaż pewnie i jednej i drugiej nie do końca przeszkadzał taki układ. Nie były jakimiś typowymi przyjaciółkami, które spędzały ze sobą co drugi dzień i plotkowały o wszystkim i o niczym.

- Jasne, już zamykam. - Ruszyła w stronę drzwi balkonowych, które były otwarte na oścież. Jako, że przyczłapał się do nich Pierdoła to poszła jeszcze zamknąć go w sypialni, żeby zwierzę przypadkowo nie nawdychało się tego dymu.

- To dzisiaj zaliczysz kolejny test, niedługo dojdziesz do perfekcji Flo. - Yaxley nie miała pojęcia ilu osobom przytrafiło się to samo co jej, ale skoro czytała o tym w gazecie, to to przekleństwo musiało dotyczyć większej ilości. Miała nadzieję, że uda im się naprawić jej serce i umysł, że sytuacja wróci do normy, bo było to naprawdę męczące.

Yaxley sięgnęła do kieszeni spodni po swoją srebrną zapalniczkę zippo i podała ją Bulstrode. Wyciągnęła świecie z torby, a następnie ułożyła na podłodze w kształt okręgu. Był dosyć spory, zamierzała się w nim wygodnie rozsiąść. Obejrzała jeszcze efekt swojej pracy, żeby mieć pewność, że wszystko wygląda w porządku. - Myślę, że jest dobrze. - Dodała jeszcze, po czym spojrzała na Florence, aby zobaczyć jej reakcję, to ona była w tej sytuacji specjalistką i znała się na tym, co teraz tutaj robiły.

- Jeśli będzie potrzeba to załatwię nowe świece, nie wiem jednak jak się za te wszystkie przysługi odpłacę. - Wolała nie mieć długów u przypadkowych osób, jeśli jednak sytuacja tego będzie wymagała, to się poświęci.

- Oczywiście, poinformuję cię, jeśli coś będzie nie tak. Mam jednak wrażenie, że wszystko pójdzie po naszej myśli. - Flo znała się na rzeczy, a dobre nastawienie to była podstawa. Nie mogło być inaczej. Geraldine ruszyła w stronę okręgu, a następnie usiadła na jego samym środku. Skrzyżowała nogi, siedziała po turecku. Przymknęła przy tym oczy i czekała, aż Bulstrode zacznie działać.

- Niby tak. Mimo wszystko mi głupio. Mam wrażenie, że ostatnio każdy za czymś goni i nie ma czasu na spotkania towarzyskie. Nie powinno tak być. - Faktycznie tak czuła. Nie chciała być kojarzona jedynie jako pacjent. Miała może dosyć ryzykowny zawód, który powodował, że zdecydowanie częściej potrzebowała medyka, mimo wszystko powinna się kiedyś umówić z Florence po prostu na kawę, chociaż właściwie przy szyciu, czy opatrywaniu ran też mogły porozmawiać...

- Powiem Ci szczerze, że długo się zastanawiałam o co w tym wszystkim chodzi. Jak pewnie wiesz, przyjaźnię się z Urquartem od lat. Standardowo pokazujemy się razem na tych publicznych wydarzeniach, bo naprawdę lubimy swoje towarzystwo. Tyle, że po tym Beltane... Jakby mnie ktoś uderzył obuchem w łeb, gdzie jeszcze dzień wcześniej... - Nie dokończyła, nie sądziła, że musi. Florence miała szansę poznać aktualnego partnera Ger na początku kwietnia, miała nadzieję, że nie uzna jej za rozwiązłą przez ten durny rytuał. - Z Giovannim to tylko przyjaźń, wiesz, żeby nie było. - Dodała trochę niepewnie.

Kiwnęła głową na znak, że dotarły do niej słowa Bulstrode. Wolała jednak się nie ruszać, żeby nie narobić jakiejś szkody. Przykmnęła oczy, oczyściła umysł, tak jak na medyctacji w tybetańskiej wiosce. To będzie musiało pomóc. Yaxley wierzyła w to z całej siły.

Do jej uszu dochodził stukot butów Florence, która musiała zacząć zapalać świece. Ger nie musiała długo czekać, po chwili do jej nozdrzy doszedł ich zapach. Oddychała powoli, mocno zaciągając się ztym dymem. Nie miała pojęcia, jakie zaklęcia rzuca Florence, istotne było to, że jeszcze chwila, jeszcze moment i wszystko minie.

Otworzyła oczy, gdy poczuła, że wokół niej pojawiło się więcej dymu. Była zaskoczona, że ułożył się na kształt Jonathana. To były dopiero cuda. Uśmiech Jo, wianek, który umieściła na palu. Po chwili już tego nie było. Wszystko zniknęło. Siedziała w tym kręgu jak zaczarowana.

Przeniosła spojrzenie na świecie, które powoli dogasały. Naprawdę spędziła w tym kręgu tyle czasu, żeby zdążyły się całe wypalić? Nie spodziewała się, że tyle już to trwało. Florence otworzyła okna, dzięki czemu dotarło tutaj świeże powietrze. Trochę kręciło jej się w głowie przez ten duszący zapach.

- Już po wszystkim? Czy mogę wyjść? - Upewniła się jeszcze, żeby nic nie popsuć. - Dobrze się czuję, myślisz, że zadziałało? - Pomyślała o Jonathanie i nie poczuła już nic. Znaczy dalej robiło się jej ciepło, gdy o nim myślała, ale nie w ten sposób, w który jeszcze przed chwilą. Wróciła do wersji w której traktowała go jak swojego brata.

- Herbata brzmi dobrze Flo, - najlepiej z prądem tego jednak nie dodała - zdaje sobie sprawę, że wy też macie ręce pełne roboty, cieszę się też, że mimo to znalazłaś dla mnie dzisiaj czas. - Wiedziała, że pewnie ledwo upchnęła tę wizytę w swój grafik. Była jej ogromnie za to wdzięczna, bo znowu jej pomogła. Naprawdę dobrze było ją mieć blisko, nie chodziło nawet o same profity, po prostu przyzwyczaiła się do jej sceptycznego podejścia na temat wielu spraw. Geraldine brakowało takiego rozsądku.

Gerry wszystko od zawsze przeżywała bardzo mocno. Jeśli kogoś nienawidziła to z całych sił, kiedy się zakochiwała to na zabój. Najwyraźniej na rytuał zareagowała równie emocjonalnie. Przeraziło ją to, bo nigdy nie czuła się w ten sposób przy Jo, dlatego właśnie postanowiła coś z tym wszystkim zrobić. Uważała, że nie jest to prawdziwe, nie ma najmniejszego sensu mimo tego, że coś ją pchało w ramiona przyjaciela. Na pewno nie przestanie się o niego martwić, szczególnie, że wiedziała iż pomaga czarodziejom, którzy postanowili walczyć z Voldemortem. Wolałaby jednak spać spokojniej, chociaż czasami, bo bez tej dziwnej więzi i tak zdarzało się to rzadko. - Jakoś tak chciałam, żebyś wiedziała, ciekawe od czego to zależy, w jaki sposób dana osoba reaguje. - Skoro te odczucia były tak bardzo indywidualne, czy w ogóle miało to jakikolwiek sens?

Słuchała tego, co mówiła do niej Bulstrode. Nie wstała więc od razu. Odetchnęła głęboko, potrzebowała świeżego powietrza, na szczęście znajoma wyczarowała również wiatr, który bardzo szybko poradził sobie z resztką dymu, który wypełniał pomieszczenie. Dopiero po kilku głębokich oddechach zdecydowała się wstać. Nie w typowy i bardzo ekspresyjny dla siebie sposób. Zrobiła to powoli, żeby się przypadkiem nie przewrócić i nie zaryć twarzą o drewnianą podłogę. Podeszła do Florence i usiadła w fotelu. Czy naprawdę było już po wszystkim? Wydawało jej się, że coś się zmieniło, oby miała rację. Zaraz oceni to specjalistka.

Ani drgnęła, gdy Bulstrode wzięła do ręki jej dłoń i zaczęła szeptać zaklęcia. Nie chciała jej przeszkadzać, siedziała więc bardzo sztywno. Czekała na jej opinię. - Wspaniale! - Krzyknęła entuzjastycznie, kiedy tamta podzieliła się z nią tym co myśli. - Tak, oczywiście, sprawdzę wszystko. - Musiała skonfrontować się z przyjacielem, wiedziała, że nie będzie to wcale takie proste, ale trzeba wyjaśnić tę sprawę do końca.

- Mam nadzieję, że nie będzie takiej konieczności moja droga. Nie, żebym nie chciała się z tobą spotkać, jednak wolałabym w zupełnie innych okolicznościach. - Liczyła na to, że faktycznie to już koniec tego nieszczęsnego rytuału, że udało im się przerwać więź.

- Dziękuję ci bardzo Flo. - Wstała z fotela, aby sięgnąć do szkatułki, która znajdowała się na szafce. Wyciągnęła z niej jeszcze kilka galeonów, aby zapłacić jej za usługę. Następnie odprowadziła ją do drzwi.