Doglądając odbudowy zniszczeń w Dolinie Godryka, oraz sprawność udzielania pozostałym osobom pomocy przez uzdrowicieli, Laurence niespodziewanie dostrzegł lecącą w jego kierunku sowę. Wyciągnął rękę aby odebrać od niej przesłaną wiadomość. Była od Bellatrix Black. Przeczytał jej zawartość, uśmiechnąwszy się do siebie lekko. Wyglądało na to, że jego umiejętności w tworzeniu eliksirów wciąż są pomocne w rodzinie. Udał się zatem do swojego domu, przeciskając przez zniszczenia do piwnicy, która na całe szczęście nie ucierpiała. Składników na eliksir słodkiego snu, nie brakowało mu. Sam zmagał się z tymi samymi problemami. Syn pozostawał pod opieką skrzata w wynajętym mieszkaniu. Mógł tutaj zadziałać sam. Sowę kuzynki napoił i nakarmił, pozwalając jej później wrócić do właścicielki.

Przygotował wszystko co niezbędne, pracując przy świetle świec i ognia pod kociołkiem. Stopniowo dodawał składniki i wymieszał w odpowiedniej kolejności. Odstawił na kilka godzin aby dobrze się zważyło. Ten skład znał dosłownie na pamięć, wiele razy sobie przygotowując, czy innym osobom.
W oczekiwaniu na zważenie się eliksiru, zajął się przeszukaniem szafek i odnalezieniu całych i w dobrym stanie buteleczek. Co najmniej dwie będą mu potrzebne. Przy okazji wiedział, że będzie trzeba zrobić nowe zakupy. Poszukiwania zakończyły się szczęśliwie, odnajdując z sześć całych buteleczek. Wyczyścił je i zostawił na stole. Po upływie wyznaczonego czasu, upewniwszy się, że kolor jest taki jaki powinien, przelał zawartość do dwóch buteleczek. Jego umiejętności były nieocenione, że potrafił stworzyć każdego eliksiru więcej niż jedna sztuka. A przecież wystarczy podwoić składniki i mieć świadomość jak wymieszać i na ile czasu zostawić do zważenia.

Mając gotowy pakunek, napisał do tego krótki liścik. Zawołał swoją sowę i wręczył jej pakunek, aby przekazała go do jego drogiej kuzynki. Bellatrix. Dosłownie nad ranem kolejnego dnia, sowa wyruszyła w trasę.