Poziom spaczenia: III
Przemoc i brutalność to arkana magiczne, w które Lothaire wkracza z rosnącą pewnością siebie. Zderzył się już z okolicznościami "usunięcia" ze swojej drogi niewygodnych świadków jego wątpliwych czynów, a czarna magia staje się powoli docelowym instrumentem w życiu mężczyzny. Korzysta z niej od czasów ukończenia Hogwartu, wciąż ucząc się od bardziej doświadczonych czarnoksiężników, przy okazji marząc o ekspansji swoich umiejętności na niezbadane jeszcze tereny czystej grozy.
Różdżka: 13-calowa, giętka, w drewnie bzu o rdzeniu z włókna ze smoczego serca
Zwierzę totemiczne: Wąż
Aura: Szmaragd zieleni rozpraszający się w rosnącą czerń
O zdolnościach:
Nigdy nie należał do czarodziejów, w których żyłach płynął czysty talent. Zaklęcia związane z transmutacją przychodziły mu najłatwiej, ale nigdy nie posiadł tej lekkości w zdobywaniu wiedzy, jaką mieli niektórzy z jego rówieśników. Zamiast tego skierował swoje zdolności ku mniej sprawiedliwym formom zdobywania przewagi nad innymi, od dziecka kipiąc charyzmą, jaka wylewała się najpierw z anielsko uroczej twarzy dziecka, a potem przystojnego oblicza dorosłego szarlatana, gotowego zaproponować każdemu ofertę nie do odmówienia. Moralność dla Lothara to pojęcie względne, a jej definicji stworzył już tysiąc. Z tego właśnie względu doskonale odnajduje się również w meandrach Nekromancji, będącą jedyną sztuką magii, która budzi w nim autentyczną żądzę wiedzy.
♦ Czyści jak łza (przewaga rodzinna):
Krew potomków rodziny Black jest czarna. Wypita posiada właściwości halucynogenne. Może stać się składnikiem alchemicznym zastępującym dowolny składnik o właściwościach trujących.
♦ Popularność (rozpoznawalność):
Jest popularny i potrafi wykorzystać to na swoją korzyść.
♦ Bogacz (II):
Urodził się obrzydliwie bogaty, obrzydliwie bogaty był całe swoje życie i tak też obrzydliwie bogatym planuje pozostać do jego końca.
♦ Kokieteria (I):
Nie można zaprzeczyć, że wizualnie jest osobą pociągającą dla każdej płci, natomiast nie tylko tutaj leży czar Lestrange'a. Zna się na słowach, wie, jak ich używać, potrafi być przekonujący gdy tego zapragnie, nawet jeśli jego słodkie pochwały nie mają żadnego pokrycia w rzeczywistości.
♦ Historia Magii (I):
Wychowanie w rodzinie z wielowiekowymi tradycjami, a także naturalne ciągoty w stronę znajomości wszelkiego rodzaju niuansów historii są ogromną zaletą Lothaire. Polityka czarodziejów oraz zakamarki praw, którymi rządzi się ich świat nie mają przed nim tajemnic, co często potrafi wykorzystać dla własnej korzyści.
♦ Występowanie (I):
Od najmłodszych lat przywykł do przebywania w centrum uwagi każdego człowieka w swoim otoczeniu, a także poza nim. Chociaż niekiedy zgubny, jego samozachwyt doprowadził do doskonałej znajomości zasad występowania przed obiektywami, oraz przemówień publicznych.
♦ Język francuski (I):
Posługuje się nim z równą płynnością co angielskim, jeśli nie z większą. Niewyczuwalny akcent, płynna wymowa i bogate słownictwo to zasługa rodowitych francuskich guwernantek, oraz niezliczonej ilości francuskich kochanek.
♦ Lojalność organizacji (II):
Śmierciożercy są drugim domem, oddaną przysięgą i całkowitym poświęceniem dla Lothaire. Dla zrealizowania rozkazu Czarnego Pana nie posunie się przed niczym.
♦ Wyuzdany (I):
Sam nie jest skłonny traktować to jako problem, ale rodzina Lothaire, a także czarodziejskie media niejednokrotnie zwracały już uwagę na jego buńczuczne zachowanie, które nie przystoi reprezentantowi dziesiątek lat ścisłego rygoru wychowania w wysokiej kulturze.
♦ Wysoka stawka (I):
Nie ma w nim miejsca na przegraną, a tylko ci, którzy zajmują pierwsze miejsce na podium piją szampana. Od maleńkiego przygotowywany do wielkości swoich dokonań i jego zawsze musi wygrać. Nawet jeżeli będzie zmuszony uciec się do niekoniecznie zgodnych z prawem praktyk.
♦ Mizantrop(I):
Nienawidzi mugoli, darząc ich wrodzoną wręcz pogardą i niesmakiem. Dla tych pozbawionych czarodziejskiego pochodzenia gotów jest knuć i kombinować, byleby sprowadzić na nich grozę i nieszczęście.
♦ Primadonna(I):
W swoim umyśle Lothaire jest najlepszy i nikt, może prócz jego siostry bliźniaczki, która zajmuje zaszczytne drugie miejsce, nie jest w stanie mu dorównać. Nie liczy się temat, okoliczności, ani bliskość rzeczywistości do jego wyobrażeń, Lestrange szczerze wierzy w swoją wyższość nad innymi.