Arya Bell

Urodzenie: 18.10.1944 r., zodiakalny skorpion, numerologiczna jedynka
Stan cywilny: Panna
Nazwisko panieńskie: Bell
Krew: Mugolska
Zamieszkanie: Bycie członkinią trupy cyrkowej wymusiło na niej koczownicy tryb życia. Tam gdzie potrzebna jest rozrywka są i oni.
Pochodzenie: Ponad pierwszą dekadę swojego życia Aria zamieszkiwała irlandzkie hrabstwo Sligo. Żyła z rodzicami na szczycie góry Ben Bulben w małym domu ukrytym przed mugolami za pomocą magii. Noc poprzedzającą 13 urodziny dziewczyny jej dom rodzinny został strawiony przez pożar wraz z rodzicami, którzy nie zdołali się wydostać na czas z budynku. Przerażone, dysocjacyjne dziecko błąkało się po bocznych drogach nie mogąc znaleźć drogi do miasta. Nie wiadomo jak potoczyłby się dalsze losy Arii gdyby nie natrafiła na podróżującą magiczną trupę cyrkową, która przygarnęła pod swe skrzydła niemowę.

Kształtowanie: ◉◉◉◉○
Rozproszenie: ◉○○○○
Transmutacja: ◉○○○○
Zauroczenie: ◉○○○○
Nekromancja: ○○○○○
Translokacja: ◉◉○○○
Percepcja: ◉◉◉○○
Aktywność fizyczna: ○○○○○
Charyzma: ◉◉◉○○
Rzemiosło: ◉◉◉○○
Wiedza przyrodnicza: ◉○○○○
Wiedza o świecie: ◉◉○○○

Poziom spaczenia: II
Różdżka: 9 calowa różdżka wykonana z akacji i włóknem smoczego serca
Zwierzę totemiczne: żaba
Aura: żółto-niebieska
O zdolnościach: Arya nauczona jest przystosowywania się do nowych warunków. Cechuje ją ambicja i przenikliwy umysł. Klątwa, która obdarzyła ją mutyzmem sprawiła, że ludzie jej nie słyszą, a przez to często nie dostrzegają. Nauczyła się jednak wykorzystywać te sytuacje - bacznie obserwuje otaczające je osoby i przygląda się otoczeniu. Ta niewidzialność pomaga jej też podczas kradzieży, nikt nie spodziewa się obrabowanej sakiewki po cichej dziewczynie wyglądającej nijako na tle kolorowej i hałaśliwej grupy cyrkowców. Nie ma głosu, który pozwoliłby jej zapalczywie się kłócić, więc ludzie wokół myślą, że na wszystko chętnie się zgodzi - nic bardziej mylnego, ma w sobie upór godny osła. Pomimo wyróżniającej jej asertywności jest empatyczna i wyrozumiała. Potrafi wysłuchać i pocieszyć na swój sposób oraz pomóc. Stara się komunikować ze wszystkimi członkami rodziny. Osoby, które nie potrafią czytać i pisać nie są dla niej wyzwaniem, ma plastyczną twarz o pełnej gamie grymasów, uśmiechów, podniesień brwi, a także usta wydające głębokie i głośne westchnienia. Sprwanie posługuje się zaklęciami, które oddają jej nastrój lub zamysł wypowiedzi. Ktoś zrobił coś fantastycznego? Strzeli z różdżki konfetti. Jesteś smutny? Wyczaruje Ci chusteczkę do otarcia łez. Masz zły humor i pokłóciłeś się z rodzeństwem? Uszy do góry – Arya za pomocą wyczaruje mu kubeł zimnej wody na ostudzenie gorącej głowy. Ma pociąg do tworzenia czegoś z niczego. Szyjąc kostiumy i malując makijaże korzysta nie tylko z gotowych, kupnych rozwiązań, ale otaczających ją codziennych rzeczy. Sprawnie posługuje się nicią i igłą, potrafi również ładnie szydełkować, często przy tym pomaga sobie czarami dzięki czemu możne to robić nie dotykając przedmiotu. Jej magia pomaga również we współtworzeniu dekoracji cyrkowych.

Fale II: Sposób tej komunikacji został zbadany i zaadaptowany przez Aryę w dzieciństwie, kiedy jej rodzice zatrudnili guwernantkę, która ich tego nauczyła. Dzięki tej zdolności dziewczyna zyskała większą samodzielność, ponieważ wspierający, ale jednak nadopiekuńczy rodzice, nie pozwalali jej na samotne oddalanie się od domu. Po rozwinięciu umiejętności miała możliwość wezwania pomocy w razie potrzeby.

Krawiectwo II: Kunszt strojów, które wychodzą spod ręki Arii dostrzegalny jest nie tylko w barwach, kroju czy wykończeniu, ale także odpowiednio dobranych materiałach. Dziewczyna za pomocą magii potrafi nieco podrasować tkaninę, aby nadać jej pożądane przez nią cechy (jak np. częściowa odporność na ogień). Zdarza się jej też ukraść materiał, na którego kupno szkoda jej pieniędzy.

Język obcy I: Zna język migowy, została nauczona go w dzieciństwie przez rodziców, aby móc mieć możliwość porozumiewania się. Niestety nie jest on popularny wśród pozostałych czarodziejów, ponieważ w szkole i instytucjach publicznych (może za wyjątkiem pracowników Departamentu Tajemnic) osoby z niepełnosprawnościami lub innymi niedyspozycjami nie są reprezentatywne. Niemniej zdarzają się ludzie lub czarodzieje, którzy potrafią porozumieć się na migi.

Złodziejstwo I: Arya nie lubi wydawać pieniędzy na rzeczy, które można ukraść. Cyrk nie daje możliwości uzyskania stałego dochodu, a panna Bell nie jest tania w utrzymaniu. Lubi droga i ładne przedmioty, piękne księgi, ładne materiały, nowe perfumy i biżuterię.

Urodzeni by występować 0: jako członkini rodzinny Bell została przeszkolona w zwędzaniu sakiewek gawiedzi.

Niewidzialność 0: Dziewczyna nie lubi się rzucać w oczy poza cyrkiem i między obcymi. W przeszłości doszło do przykrego incydentu, w którym jako nastolatka znalazła się sam na sam z trzema mężczyznami w zaułku na Nokturnie, którzy chcieli sprawdzić co należy zrobić, aby zmusić niemowę do wydania z siebie głosu. Na szczęście nie doszło do większego uszczerbku, ponieważ w porę została uratowana przez jednego z braci, ale nigdy wcześniej ani później nie poczuła się tak bezbronna. Od tamtej pory poza granicami cyrku stara się nie przykuwać swoim zachowaniem lub wyglądem uwagi.

Niemowa III: Ze względu na klątwę, która została na nią rzucona będąc małym dzieckiem nie jest w stanie nic powiedzieć. Z jej wydają się tylko westchnięcia, śmiech lub kaszel, ale nie jest w stanie wyartykułować choćby litery.

Kleptoman I: Podwędzanie rzeczy stało się dla Arii nie tylko formą zdobywania tego co potrzebuje lub pożąda. Stało się poniekąd atrakcją, lubi poczuć szybkie kołatanie serca, kiedy widzi coś, co ciężko zwędzić. Przez to zdarza się jej wpakować w kłopoty.

Brak edukacji I: Nigdy nie uczęszczała do szkoły magicznej przez co nie jest w stanie podjąć się pracy w Ministerstwie. Pełnosprawni czarodzieje, a już zwłaszcza ci, którzy mają bzika na punkcie czystości krwi, niechętnie tworzą przestrzeń w magicznym społeczeństwem dla odmiennych osób. Arya często sądzi, że w ministerstwie przydałaby się taka reprezentacja oraz osoba, która zmieniłaby to nastawienie. Uważa, że ma w sobie wystarczająco dużo ambicji i możliwości, aby móc tego dokonać, lecz brak jej głupiego papierka.

Pośmiewisko I: Nie lubi kiedy ludzie zbyt bardzo nabijają się z jej mutyzmu. Czasem bardzo mocno frustruje ją to, że nie może się wyrazić w sposób dosłowny, że nie może przekląć, zwrócić uwagi, kiedy pilnie czegoś potrzebuje, a wokół jest hałas. Stara się utemperować swoje zachowanie, ale czasem ciężko przewidzieć jej tolerancję. Swoje zdenerwowanie często manifestuje uderzeniem kogoś lub rzuceniem drobnym zaklęciem.

Edukacja: Kiedy państwo O’Shi oswoili się z myślą, że ich dziecko nie będzie w stanie komunikować się w werbalny sposób rozpoczęli wspólną naukę języka migowego, co znacznie ułatwiło im życie. Nauczyli Aryę w młodym wieku czytać i pisać, aby miała możliwość porozumiewania się z osobami niezaznajomionymi z miganiem. Po podstawach przeszedł czas na bardziej skomplikowane rzeczy, bo dziewczynka pomimo oczywistych trudności wykazywała duże zdolności magiczne. Ciara i Cian zastanawiali się jak mogą zapewnić córce odpowiednią edukację magiczną. Szkoła Magii i Czarodziejstwa nie wydawała się im najlepszym środowiskiem dla ich jedynego dziecka obdarzonego klątwą. Bali się, że przez swoją odmienność zostanie narażona na gnębienie ze strony niektórych rówieśników. Zdecydowali się na zatrudnienie guwernantki – uzdolnionej, emerytowanej nauczycielki Obrony przed Czarną Magią. Decyzja ta sprawiła, że dziewczyna rozpoczęła naukę czarodziejstwa o trzy lata wcześniej niż jej rówieśnicy. Jej nauka nie szła zgodnie z tokiem nauczania w Hogwracie, a była dostosowana do potrzeb dziecka.
Doświadczenie: Na samym początku po dołączeniu trupy cyrkowej dziewczyna uciekała w świat ksiąg i zapisanych pergaminów, które znajdowała w przyczepach nowej rodziny. Dużo czytała, bo nie wymagało to od niej porozumiewania się z nową rodziną. Potrzebowała czasu, aby nauczyć się współżyć w nowej społeczności, w której natrafiła na nowe przeciwności – nie wszyscy potrafili czytać i pisać, prawie nikt nie znał języka migowego. Musiała znów na nowo nauczyć się porozumiewać ze światem. Z czasem zobaczyła, że cyrk ma do zaoferowania rzeczy całkiem odmienne od tego co dotychczas znała. Nieśmiało podglądała próby i występy zza kulis, aby z czasem zacząć próbować swoich sił w rzucaniu nożami, akrobatyce i iluzji, ale w niczym nie była wystarczająco dobra. Połykaczy ognia się bała, a na pozycję klauna brakowało charakteru. Zajęła się pracą za kulisami, cerowała poszarpane kostiumy, farbowała wyblakłe tkaniny, przyszywała nowe guziki do koszul. Zaczęła się rozwijać w tym kierunku, aby w końcu stać się pełnoetatową kostiumolożką i charakteryzatorką.
Aktualne miejsce pracy: Cyrk rodziny Bell - kostiumolożka i charakteryzatorka. Jeżeli czasem zajdzie potrzeba trzęsie tamburynem o udo.
Cechy szczególne: Arya rzadko otwiera usta, lecz kiedy już to zrobi można dostrzec, że jej język jest czarny jak smoła, kontur ust również jest zabarwiony czernią. Anomalia ta jest wynikiem przekleństwa, które zostało na nią rzucone jako dziecko. Jej drobne ciało zdobią różne tatuaże, a na nogach i przedramionach można dostrzec blizny po poparzeniach.
Rozpoznawalność: III - znana głównie wśród rodziny cyrkowej. Nie ma kontaktu z żadną osobą z życia przed cyrkiem, obecnie posiada kilku znajomych spoza cyrku, z którymi chętnie utrzymuje kontakt.

Wskazówki dla Mistrza Gry

Jestem otwarta na skoki na bank i ekscytujące kradzieże, zdobywanie doświadczenia magicznego. Myślę, że jej postać będzie skupiała się głównie wokół życia w cyrku, poza nim jej działania będę raczej skupione na samorozwoju. W przyszłości na jej drodze może stanąć ktoś, kto ją przeklął, Arya zapewne będzie chciała poznać motywację tej osoby oraz jej tożsamość.

Arya Bell

Wskazówki dla Mistrza Gry

Skrytka bankowa

Lato 1972

zebrane odznaki

Arya Bell

Poznajmy się bliżej