Punktualność nie zaliczała się nigdy do grona tych cech, które można było przypisać Theonowi. Dla niego czas był pojęciem mocno względnym, a pięć czy tam dziesięć minut, ewentualnie cała godzina spóźnienia, z reguły nie stanowiły jakiejś wielkiej różnicy. Nie przykładał do tego większej wagi, choć potrafił się postarać o zachowanie pozorów, kiedy mu na czymś zależało.

I może nawet zadbałby o nie również tym razem, gdyby alkohol, który o tej porze wciąż dość mocno wpływał na jego organizm.

O spotkaniu z Camille pamiętał. Z wiadomych względów zależało mu na nim dość mocno. Gdyby było inaczej, tym razem on sam byłby autorem listu zawierającego informacje o potrzebie jego przełożenia. Na to niestety pozwolić sobie nie mógł. Dlatego pomimo paskudnego samopoczucia, udało mu się ogarnąć, doprowadzić się do względnego porządku, i opuścić znajdujące się przy Pokątnej mieszkanie.

Zmierzając w kierunku Alei Horyzontalnej, zahaczył o jedną z okolicznych kawiarni, zakupując kawę. Tak potrzebną, żeby zacząć względnie normalnie funkcjonować. Gdyby nie to, być może nawet pojawiłby się o czasie. Albo przynajmniej kilka minut wcześniej. Przy okazji też zgarnął drugi kubek dla Camille. Na oślep, bo nie znał jej wystarczająco, aby określić co byłoby odpowiednim wyborem.

W zasadzie to nie znał jej prawie w ogóle.

Kiedy dotarł na miejsce, zapukał do drzwi, dając tym samym znać, że się pojawił. Spóźniony o jakieś 20 minut. Może nieco mniej. Włosy w nieładzie. Ubranie nieco wymięte. On sam jakby wczorajszy, ale przynajmniej nie dało się wyczuć z jego strony nieprzyjemnej woni. Delacour mogła się domyślić co było na rzeczy. Zwłaszcza, że nieszczególnie się z tym krył.

- Hej. Jeśli nie masz ochoty, to mi pewnie druga nie zaszkodzi. - przywitał się, kiedy znaleźli się wreszcie ze sobą twarzą w twarz. Wyciągnął w jej stronę jeden z zabezpieczonych pokrywką, papierowych kubków. Znajdujący się w środku napój wciąż był ciepły. Dało się to wyczuć.

Za samo spóźnienie nie przeprosił, zachowując się jakby wcale nie miało to miejsca. Może nawet tego nie zarejestrował? Możliwe. Całkiem prawdopodobne. Czasem zdarzało mu się trochę nie nadążać. Zwłaszcza w takich sytuacjach jak ta obecna.

Chłodny ton głosu nieszczególnie na niego działał. Theon miał to szczęście, aby wychować się w posiadłości, w której niepodzielnie rządziła Delilah Travers. Nauczył się radzić sobie z tym, że inni niekoniecznie byli z niego zadowoleni; że niekoniecznie im się coś podobało. Po tych wszystkich latach nie bardzo go to ruszało. Przynajmniej tak długo, jak pozostawał względnie obojętnym względem jakiejś sprawy bądź osoby.

- Brzmisz w tym momencie jak moja babcia, a Delilah, choć jest oczywiście cudowna, ma ponad 70 lat. Tak gdybyś się zastanawiała. - poinformował ją jedynie, reagując tymi słowy na wypomniane przez Camille spóźnienie. Mógł dodać przy okazji coś na temat tego, że było ono w jakimś stopniu wynikiem jej wczorajszych rad, ale jakieś resztki zdrowego rozsądku podpowiadały mu, że dolewanie oliwy do ognia, to niekoniecznie najlepszy pomysł. Zwłaszcza, że jednak miał do kobiety dość istotny interes i byłoby dobrze gdyby się nim zajęła.

Na ten moment, całe szczęście, zaprosiła go jednak do salonu.

- Bo nie spałem. - poinformował ją. Próbował. Miał nadzieje, że alkohol z tym faktycznie pomoże, że go po prostu znokautuje. Stało się jednak inaczej. Kolejne godziny mijały, a on nadal nie był w stanie się wyciszyć. Dopiero nad ranem udało mu się zamknąć oczy na jakąś godzinę, może koło dwóch. Było to zdecydowanie mniej w stosunku do tego, czego faktycznie potrzebował jego organizm. I to dało się zauważyć.

Zajął miejsce przy stole, zainteresował się podsuniętym mu formularzem. Pierwszy raz miał okazje wypełniać go samodzielnie. Podczas swoich niezbyt licznych wizyt w Mungu, z reguły odpowiadał jedynie na pytania, które zadawał mu pracownik lub pracownica szpitala, mający to szczęście aby zajmować się jego osobą.

- Powinienem uwzględnić lykantropie? - zapytał, kiedy zapoznał się z poszczególnymi polami formularza. Następnie dorzucił jeszcze jedną informacje, która mogła się okazać istotna, choć też niekoniecznie musiała. No ale ostatecznie, to chyba było lepiej podać więcej informacji niż mniej. - Poza tym niekoniecznie działają na mnie standardowe dawki leków.

Zanim zaczął wszystko wypełniać, z uwzględnieniem otrzymanych informacji, sięgnął po kubek kawy. W krótkim czasie ubyło całkiem sporo napoju, który całe szczęście nie zdążył jeszcze wystygnąć. Wyglądało na to, że kubki faktycznie dość długo utrzymywały ciepło i nie był to tylko chwyt marketingowy, żeby przyciągnąć większą liczbę frajerów. Będzie musiał zapamiętać, żeby w przyszłości tam jeszcze zajrzeć z ten raz czy dwa. Może dziesięć.

- Nie wiem czy o to pytasz, ale w nocy wysłałem całkiem sporą kolekcje listów do mojej... - zawiesił się, próbując znaleźć odpowiednie określenie. Nie była jego dziewczyną, nie mógł jej nawet nazwać znajomą. Widzieli się tylko ze dwa, może trzy razy. - ...do tej dziewczyny, z którą spędziłem Beltane.

Czy wolałby o tym nie pamiętać? Może gdyby nie nazywał się Theon i nie miał na nazwisko Travers, byłoby mu trochę głupio i inne takie. A tak to było mu to raczej obojętne. Stało się, płakanie nad rozlanym mlekiem nie miało większego sensu. Człowiek musiał z tym żyć i tyle. Poza tym w życiu zdarzały się większe katastrofy. Mogłeś chociażby obudzić się po 20 dniach snu i na dokładkę tego odkryć, że z powodu ostatnich wydarzeń jesteś zimny niczym trup. Czujesz to sam i czują to też inni - przynajmniej póki nie zdołasz tego jakoś ukryć.

Ot, taki tam psikus losu. Taka drobnostka.

Theon wyglądał młodo, a do tego faktycznie zachowywał się tak, jakby tych lat miał znacznie mniej niż w rzeczywistości. Wielokrotnie zdarzyło mu się to słyszeć. Zwłaszcza z ust babki oraz rodziców. Niekoniecznie odpowiadało im to, w jaki sposób młodszy z braci Travers funkcjonował, zachowywał się, po prostu żył.

Tylko czy dało się coś na to zaradzić?

- Najlepszej. - dorzucił. I w zasadzie, to nawet nie kłamał. Pomimo napiętych stosunków, jakie łączyły go z Delilah, swoją babcie szczerze uwielbiał. Po prostu nie był przy tym ślepy na liczne wady, które ta posiadała. Jak każdy, również ona nie była ideałem.

A kim był on, Theon, żeby ją oceniać?

Pokiwał głową, kiedy Camille wyjaśniła mu, na co powinien zwrócić uwagę przy wypełnianiu formularza. Rozumiał co i jak. Wszystko brzmiało dość logicznie. Nieśpiesznie zaczął nanosić niezbędne informacje. Pismo miał niezbyt staranne, ale odczytanie tego, co napisał nie powinno stanowić większego problemu. A przynajmniej do tej pory nie zdarzyło się, żeby ktoś mu na to narzekał.

- Wydaje mi się, że to będzie wszystko. - raz jeszcze rzucił okiem na kolejne pola formularza, upewniając się, że nic więcej nie powinno się w danym miejscu znaleźć. Przy okazji zwlekał z udzieleniem odpowiedzi na pytanie zadane przez Camille. Nie zareagował też na jej reakcje dotyczącą wysłanych pod wpływem alkoholu listów. Skupił się na jednej rzeczy, nie był w stanie się rozdwoić. Zwłaszcza w swoim obecnym stanie, który - nie oszukujmy się w tym aspekcie - daleki był od ideału. Obydwoje musieli zdawać sobie z tego faktu sprawę.

- W zasadzie nie potrzebujemy eliksirów łagodzących przemianę, ale... - ostatnia pełnia miała miejsce krótko po jego przebudzeniu się, okazała się wyjątkowo męcząca. Kontroli nad sobą nie stracił, ale siły... no, najlepiej z nim nie było. Trochę go to wszystko zmęczyło. Zdecydowanie bardziej niż to miało miejsce w normalnych okolicznościach. - powinienem sobie poradzić, tak myślę. - ostatecznie ograniczył się do tego. Dotąd nigdy nie miał na tym polu większych problemów. Klątwa chyba... nie powinna tego zmienić?

Ani przez chwilę nie pomyślał o tym, że pewne zmiany zachodzące w tym czasie, mogły wpłynąć na Stellę. Nie można powiedzieć, żeby w obecnej sytuacji w ogóle się blondynką jakoś bardziej przejmował.

- Nigdy nie stosowałem, przynajmniej nie przypominam sobie. Dotąd nie zdarzyło mi się szczególnie źle reagować na jakieś substancje, nie stwierdzono u mnie żadnych alergii. - rozwinął nieco swoją odpowiedź. Czy to było wystarczające? Potrzebowała czegoś więcej? Zadawała całkiem sporo pytań, tylko ile z tego faktycznie było jej potrzebne? Liczył na to, że sprawnie udzieli mu pomocy, a tutaj pyta o pełnie. Znów stara się wszystko przesunąć w czasie? Do kogo wysłała go matka?

Może to wszystko było celowe? Tarah poprosiła Camille, żeby nie zajmowała się z tym szybko, pozwoliła mu się pierw trochę z tym pomęczyć? Byłoby to nawet w jej stylu.

Zamknij oczy i postaraj się rozluźnić. To polecenie był w stanie wykonać. Przynajmniej tak Theonowi się wydawało? Zamknął oczy. Nabrał po czym wypuścił trochę powietrza. Następnie słuchał kolejnych słow Camille. Łatwe i zarazem skomplikowane? Jego rodzina zajmowała się klątwami, coś na ich temat wiedzał. Nie był jednak w tym aspekcie żadnym autorytetem. Nie specjalizował się w tego rodzaju magii. Nigdy nie ciągnęło go jakoś szczególnie w stronę łamania klątw. Musiał więc w tym temacie zaufać Delacour.

Nie było to łatwe, skoro blondynki w zasadzie nie znał.

Trochę żałował, że podczas tej wizyty nie towarzyszył mu jednak ktoś, kto zareagowałby we właściwy sposób, jeśli coś poszłoby nie tak. Posiadałby odpowiednią wiedze. Może powinien był poprosić wuja, żeby mu towarzyszył? Sebastian wiedział bardzo dużo na temat klątw. Zajmował się nimi zawodowo, choć od innej strony niż Camille. Nie był uzdrowicielem, nie pracował w Mungu.

Było jednak na to nieco zbyt późno.

Poza tym czy aby na pewno chciał informować o swoim stanie kolejne osoby? Pewne wątpliwości były w tym przypadku jak najbardziej uzasadnione.

- To trochę zaskakujące, że ktoś rzucił tego rodzaju klątwę podczas Beltane. - odezwał się. Nie potrafił zbyt długo siedzieć cicho, choć też nie da się powiedzieć, żeby był szczególnie gadatliwym człowiekiem. - Czy... wiadomo coś na temat tego, w jaki sposób do tego doszło? Poczyniono jakieś ustalenia? - po swoim przebudzeniu, miał okazje trochę na ten temat poczytać. Zgodnie z sugestią Louvaina, sięgał po kolejne wydania Proroka oraz innych gazet. Starał się nadrobić to, co miało miejsce w maju.

Wzdrygnął się lekko, kiedy poczuł na ramieniu dłoń kobiety. Było to spowodowane pewnym zaskoczeniem, nie był na to przygotowany. Przeszkadzać, cóż... jemu niewiele rzeczy faktycznie przeszkadzało.

- Jasne. - przytaknął, kiedy poprosiła go, aby postarał się przez chwilę pozostać w bezruchu. Kilka chwil raczej nie powinno stanowić dla niego wyzwania.

Kiedy odezwała się ponownie, otworzył oczy. Poruszył się. Obrócił głowę z prawej do lewej, następnie z lewej do prawej. Czy mógł pozwolić sobie na sprowadzenie tutaj Stelli? Wydawało się mało prawdopodobnym, żeby Avery odmówiła, zwłaszcza że spotkanie miałoby na celu jedynie przełamanie klątwy. Jej również powinno było na tym zależeć? Przynajmniej tak zakładał Theon. Zarazem jednak nie był pewien tego czy w ogóle powinien kontaktować się z kobietą. Bo obiecał. Dał słowo, że pozbędzie się tej więzi, a sama Stella nie będzie ponownie obecna w jego życiu.

I w tym konkretnym przypadku chciał tej obietnicy dotrzymać.

Zależało mu na tym.

- O ile to nie będzie stanowiło problemu, wolałbym zająć się tym bez obecności Stelli. - wreszcie podjął decyzje. Trzeba było się czegoś trzymać. Chciał naprawić swoje relacje z Lycoris. Od czegoś musiał zacząć. Wykonać ten pierwszy krok. Zwłaszcza, że wszystko posypało się tylko i wyłącznie z jego winy. - Dwa dni? - miał czekać kolejne dwa dni? Zachować więcej cierpliwości? Jakoś sobie z tym wszystkim radzić?

Weź oddech, uspokój się. Nerwy w niczym nie pomogą.

- A mam jakiś wybór? - słowa zabrzmiały nieco ostrzej, niż zamierzał. W końcu jaki był sens wchodzić w konflikty z uzdrowicielem? Medykiem? Mimo wszystko nie chciał być zmuszonym do tego, żeby szukać pomocy u innej osoby. - Eliksiry się niewątpliwie przydadzą. - dodał, choć widać było, że niekoniecznie był z tego powodu zadowolony. Nie odpowiadało mu to, w jaki sposób przebiegał cały ten proces pozbycia się klątwy.