Zgodnie z zapowiedzią nadesłaną do Nicholasa, zjawił się u progu mieszkania Rudolfa na 2 kwadranse przed wchodem słońca. Właściwie oboje z jego towarzyszy mieszkali na tej samej ulicy, więc nie przewidywał żadnych problemów logistycznych. Nie uprzedzał o niczym kuzyna, bo cała sprawa rozwijała się dość szybko. Jeszcze kilkanaście godzin wcześniej, Czarny Pan przedłożył jemu, Nicholasowi oraz Bellatrix na ich ręce misje rewizji stosunków jakie Alanna utrzymywała z organizacją, delikatnie mówiąc. Oczywiście chodziło o odnalezienie zdrajczyni i zaciągnięcie przed oblicze Najwyższego, by ten własną różdżką wymierzył sprawiedliwość niewiernej. Nie spodziewał się, że zastaną ją osobiście w jej mieszkaniu, to graniczyłoby z cudem. Niemniej jednak by natrafić na jej trop, musieli sprawdzić każdą możliwą poszlakę. Nie było zbyt wiele czasu do stracenia, bowiem według słów Lorda Voldemorta mieszkanie Carrow miało spłonąć 9 czerwca. Dlatego im szybciej się za to zabiorą, tym większa szansa, że znajdą coś czego Brygada Uderzeniowa nie zdążyła zabezpieczyć, lub to co być może przeoczyła.

Nie teleportował się prosto do mieszkania kuzyna, bowiem szanował jego prywatność przynajmniej do tego stopnia. Grzecznie poczekał, aż wpuści go do środka, po wcześniejszym zapukaniu do jego drzwi, rzecz jasna. Rudolf na tym etapie mógł już się domyślać, że gdyby nie chodziło o coś bardzo ważnego, nie zakłócałby jego spokoju o tak nieludzkiej porze. Na zewnątrz panował jeszcze półmrok, ale mieli odrobinę czasu by łagodnie wprowadzić się w temat.

- Poczekamy, aż zjawi się Papilio, nie chcę się powtarzać z planem. - wyjaśnił zdawkowo, uśmiechając się zadziornie. Jak gdyby nigdy nic, sam poczęstował się szklaneczką whisky i przysiadł na fotelu. - Chodzi o sprawę szczura, który uciekł z naszego okrętu... - delektując się procentowym poczęstunkiem, pokusił się na drobny eufemizm. - Musimy przeszukać mieszkanie Allany Carrow, licząc że znajdziemy tam coś więcej, niż dyżur Brygady Uderzeniowej. - dopełnił w końcu, tego małego streszczenia planu jaki przygotował dla niego, oraz trzeciego zamieszanego na ten cudowny poranek. Chyba nie musiał dodawać, że oczekuje wsparcia swojego kuzyna w tej sprawie i nie mówi mu tego tylko po to żeby się pochwalić.

Na wymiany uprzejmości i sprostowania w rodzinnym gronie jeszcze przyjdzie odpowiednia pora. Jasne, że Rodolphus mógł być zaskoczony tym jak bez zbędnych ogródek Louvain po prostu postawił go przed faktem dokonanym. Właściwie to nie minęła nawet doba od namaszczenia Lou przez Czarnego Pana na swoją lewą rękę. Większość śmierciożerców nawet nie wiedziała rezultatach przetasowania w hierarchii organizacji, przynajmniej między wierszami mógł dać mu do zrozumienia co jest na rzeczy. Na pocieszenie może tylko rzecz, że co w rodzinie to nie zginie.

Nieco oszczędny w słowach kuzyn, ale nie mógł go winić. Była cholernie wczesna pora, a w dodatku, oczywiście w formie żartu, Louvain testował jego cierpliwość, samemu korzystając z dobrodziejstw jego mieszkania. Wiedział o jego natręctwach i dziwactwie co do alkoholu, więc widząc, że trzyma karafkę wyłącznie dla gości, lub tylko do wystroju, nie omieszkał z nie skorzystać. A kilka łyków procentów przed akcją pomoże pobudzić organizm do działania. A gdy Nicholas pojawił się już w wyznaczonym punkcie zbiórki, którym stało się mieszkanie Rudolfa, ukłonił mu się grzecznie, odstawiając na bok swoją szklankę z poczęstunkiem. Wiedział, że Nicholas był obecny przy tym kiedy Lord Voldemort wyraził swoją wolę co do zdrajczyni, więc nie musiał powtarzać mu po co tutaj właściwie się zebrali. Pora przejść do konkretów.

- Mieszkanie Carrow zostało zabezpieczone przez Departament Magicznych Wypadków, więc istnieje duże prawdopodobieństwo, że ktoś ze służb pilnuje miejsca zdarzenia. - zaczął, kiedy gentlemeńskie uprzejmości mieli już za sobą. - Dlatego zanim tam wkroczymy, warto dowiedzieć się ilu brygadzistów zostało przydzielonych do czuwania. Myślę, że eksterioryzacja jak najbardziej się do tego nada. Czy są tu odpowiednie do tego warunki? - ostatnie pytanie skierował rzecz jasna w stronę Nicholasa. Zdawał sobie sprawę, że wymieniona umiejętność potrzebuje odpowiedniego przygotowania.

- Potrzebny będzie też odpowiedni kamuflaż. - tym razem z nieśmiałym uśmiechem przerzucił wzrok na Rodolphusa - Myślę, że pod postacią brygadzistów unikniemy dekonspiracji przynajmniej w pierwszej chwili spotkania ze służbami. Dodatkowo, element zaskoczenia zadziała na naszą korzyść w przypadku konfrontacji bezpośredniej. Zdolności odziedziczone przez Rolpha po rodzie Potterów, mogły dać im kluczową przewagę w tym konkretnym zadaniu. - Gdyby w trakcie pacyfikacji mundurowych miało dojść do nieprzewidzianych sytuacji, nie zostawiamy rannych na groźbę aresztowania. W razie wypadku, przez teleportację wspólną, zapewnię nam awaryjną ewakuację. - dokończył tłumaczenie swojego planu towarzyszą, krzyżując ręce za sobą na swoich plecach. - Pytania? - dorzucił jeszcze grzecznościowo, by upewnić się że śmierciożercy dobrze zrozumieli to co im przekazał. Plan nie był skomplikowany, więc nie powinno dojść do żadnych nieścisłości.

Tak się złożyło, że Rudolf swoje lokum posiadał najbliżej miejsca akcji, a zważając na to, że Louvain miał już wcześniej zaplanowane, aby nakłonić Nicholasa do skorzystania z jego umiejętności podróży astralnej. Dlatego jeszcze raz, będzie kuzyn musiał mu to wybaczyć, albo opierdolić za to w innym czasie. To też był dość ciekawy aspekt, że wraz z nową funkcją zostało mu przekazane sporo informacji o pozostałych członkach organizacji. On sam wcześniej znał tożsamość kilku z śmierciożerców i wiedział jakie personalia kryją się za tymi pseudonimami. Wiedział, że mroczny znak zdobi przedramię jego siostry Loretty, ale to chyba nikogo nie zdziwi, ale wiedział też o swoich przyjaciołach ze szkolnych jak Stanley, czy Anthony. Tak się złożyło, że większość z bandy Borgina trafiła pod "strzechę" Kromlechu i wspólnie działali w imię Czarnego Pana.

A przychodząc w umówione miejsce z prywatną tożsamością, przynajmniej mogli wiedzieć komu będą musieli zaufać, lub na odwrót. Nie posądzał nikogo o wiarołomność, ale ludzie ze strachu robili przeróżne głupstwa, a gdyby miało się zdarzyć tak, że nie wszyscy wrócą z dzisiejszej misji, reszta będzie wiedzieć kto prawdopodobnie stał się kapusiem, a nie tylko jego pseudonim. Można powiedzieć, że w ten sposób poniekąd "trzymali się za jaja", co by nikomu nie przyszło do głowy wygadania się BUM-owcą zbyt bardzo, w razie totalnego niepowodzenia.

- Tak, tamto mieszkanie znajduje się w niedalekiej okolicy. Proszę, tutaj adres. - odpowiedział Traversowi wręczając mu kartkę z adresem, którą wcześniej dostał od samego Voldemorta. Dalej pokiwał tylko twierdząco głową na odpowiedź kuzyna. Przemknięcie pod postacią węża powinno wystarczyć, oby tylko wiedział kiedy powinien wkroczyć do akcji. Stanął nieopodal okna, obserwując okolicę, bo nic innego niż poczekać, aż Nicholas skończy swoją robotę im nie pozostało.

Tak długo jak nie było to niezbędne dla wykonania zadania, Lou nie widział palącej potrzeby ryzykowania wolnością, zarówno swoją, lub swoich towarzyszy. Czarny Pan domagał się doprowadzenia wiarołamczyni przed własne oblicze sprawiedliwości(chociaż w kwestii życia, lub śmierci Alanny pozostawił im wolny wybór), ale te kilka ziarenek własnego osądu, które pozostawało w rozsądku Lestranga mimo wszystko podpowiadało, że nie warto ryzykować wyroku dla szczura, który jako pierwszy uciekł z pokładu statku. A statek ten wcale nie zamierzał zatonąć, przeciwnie, on dopiero nabierał wiatru w żagle. W ostateczności, w najgorszym scenariuszu weźmie odpowiedzialność za niepowodzenie zadania na własne plecy. Bo Louvainowi sodówka jeszcze nie odbiła do głowy, pomimo nowej rangi, nie uważał się za lepszego, ani swoim towarzyszy za gorszych od siebie. W taki sposób nie zjedna sobie ludzi, nawet jeśli głównym narzędziem do utrzymania dyscypliny w organizacji był strach.

- Wyśmienicie. - spuentował, kiedy Nicholas wrócił do nich z rozeznania. W normalnych okolicznościach spalone mieszkania nie dostają całodobowej, osobistej ochrony, jednak to nie były normalne okoliczności. Alanna to już była mroczna sługa, która posiadała sporo niewygodnej dla organizacji wiedzy, dlatego musieli zakładać z góry wszelkie niedogodności i dochować niezbędnych środków bezpieczeństwa. - W takim wypadku wejdziesz z nami, ale weź ze sobą chociaż maskę. - po krótkiej chwili namysłu, zwrócił się do kuzyna w pierwszej kolejności. - I nie rezygnujemy z kamuflażu, wciąż mogą trafić się postronni świadkowie. Drobna korekta planu, przynajmniej zyskali dodatkową parę oczu i właściwie kończyn też. Szkoda, że Vipera nie mógł zastosować swoich zdolności również na sobie, ale każda umiejętność miała jakieś swojego ograniczenia. Gdyby poszło coś nie tak, przynajmniej maska ochroni jego facjatę przed trafieniem na afisze z rysopisem poszukiwanego.

A kiedy przygotowania można było uznać za gotowe, odezwał się do towarzyszy, już w swoim nowym fizys. - Zabiorę nas pod adres, chwyćcie mnie za ramię. I kiedy tak zrobili, Louvain skupił się na teleportacji wspólnej, by zabrać ich prosto przed drzwi mieszkania oklejonego taśmą.