Sowa

Sachy,

twój list zastał mnie w zdrowiu całkiem dobrym, lecz doskonale wiesz, że spokoju ducha zaznamy dopiero po śmierci.
Wybacz, że nie odzywałam się wcześniej, ale nie miałam nic do powiedzenia. W moim życiu nie zmieniło się nic od czasu naszej ostatniej rozmowy, a więc nadal nie mogę spełnić twojego życzenia i nie ucałuję Williama.

Jeśli chodzi o twojego męża - powtarzałam ci wielokrotnie, że na ciebie nie zasługuje. Mężczyźni nie rozumieją, ile wyrzeczeń kosztują kobietę dzieci, dlatego sama ich nie będę posiadać, bo tak dalekosiężny brak gratyfikacji mnie wykończy. Należy ci się chwała za wytrwałość więc, lecz obawiam się, że jemu oczy się w tej kwestii otworzą dopiero wtedy, gdy tobie się zamkną.

Niestety nie szukam asystentki; obawiam się, że gdybym oddelegowała ci część moich zajęć, obydwie skończyłybyśmy na skraju szaleństwa. Ja z nudów, bo przecież nie mam innego zajęcia, a ty prawdopodobnie od nadmiaru liczenia przychodów, dochodów i podatków. Jeśli dobrze pamiętam, rachunki nigdy nie były twoją fortą.

Natomiast mój brat wspominał, że szuka kogoś do pomocy w swojej kancelarii. Jeśli interesuje cię bycie panienką na posyłki Elliotta, mogę mu podrzucić twoją kandydaturę.

Kochana Sassi,

dziękuję za Twoją troskę o moje zdrowie, w tym temacie nie mam powodów do narzekań.

Mam również nadzieję, że moja odpowiedź znajdzie Cię w lepszym samopoczuciu
Jeśli, jednak dalej mój niepowtarzalny szwagier postanowi wyprowadzać Cię z równowagi, to pół buteleczki oleju rycynowego do obiadu na pewno da Ci dość oddechu, a jemu sporo przestrzeni do przemyśleń w miejscu odosobnienia. A na pewno wybije nastrój na fiu bździu.
Swoją drogą jestem zaintrygowana, że Ambroży uznał, że on sam coś robi, poza bywaniem w domu. Odważne słowa z jego strony.
Oczywiście w życiu bym nie wybaczyła przepuszczenia urodzin kochanego Bartusia, będę na pewno.

A wydaje mi się, że znowu zwolniła się posada bileterki w teatrze. Zawsze miałaś podejście do ludzi.

Sachy,

doskonale wiesz, że pojęcie wstydu jest mi obce, toteż grając na moim poczuciu winy nic nie ugrasz.

I nie dam sobie wmówić, że mam jakąś niechęć do dzieci. Nicholas? Aniołek. Twoje berbecie? Mają trochę genów po ojcu, co jest niestety bardzo przykre, ale poza tym do rany przyłóż. Więc widzisz, moja droga, to nie we mnie leży problem. Jego należy doszukiwać się w drugiej części mojego małżeństwa, bo do tego tanga trzeba dwojga.

Możemy się wybrać na jakieś wakacje w czerwcu, na razie jeszcze nie mam planów na ten miesiąc, więc zarezerwuję dla was tydzień. Miejsce jest mi obojętne, byle nie było zimno. W razie czego rodzina Williama ma dom letniskowy w Prowansji, więc jeśli interesują cię francuskie klimaty, możemy się tam wybrać.

A, no i najważniejsze: dam znać Elliottowi jeszcze dzisiaj. Jeśli nie skontaktuje się z tobą w ciągu kilku najbliższych dni, możesz zrobić mu najazd na biuro i powołać się na mnie.