Od rana eksplorowali ten wielki dom, którego tajemnice wydawały się nie mieć końca. Cóż, w takim dużym, zaniedbanym pałacu było naprawdę dużo roboty. Miała wrażenie, że najgorsze było już za nią, kiedy z Millie znalazły się w bibliotece i trafiły na to stado boginów. Udało jej się już uspokoić myśli, po tym co zobaczyła. Może i nie była to prawda, jednak widok martwej Mabel zrobił na niej ogromne wrażenie, musiała nieco ochłonąć, żeby się uspokoić. Na szczęście jakoś udało jej się to przetrawić.

Dom był pełen przyjaciół, co ułatwiało sprawę, wiedziała, że w ich towarzystwie jest bezpieczna, a boginy po prostu mocno z niej zakpiły.

Jednym z miejsc, które trzeba było obejrzeć była kuchnia. Kuchnia, miejsce bardzo bliskie Norze, idealnie nadawała się więc do obejrzenia tego pomieszczenia. Jako, że nigdy nie wiadomo, co mogłoby ich tutaj zaskoczyć znalazła się tutaj u boku Patricka, aurora, na pewno będzie w stanie ją obronić przed kolejnymi boginami. Zresztą miała szansę już skorzystać z jego umiejętności, gdy ocalił ją przed śmiercią we śnie, trzy razy! Za co była mu nadal ogromnie wdzięczna. - Nie wygląda to dobrze, trzeba będzie włożyć trochę pracy, żeby nadawała się do użytku. - Odparła rozglądając się po pomieszczeniu, serce się krajało, kiedy widziała taką zaniedbaną kuchnię.

- Najlepiej byłoby się wszystkiego pozbyć, to powinno zniwelować ten smród. - Nie znosiła zapachu zepsutej żywności, a znalazła ją otwierając jedną z szafek. Fujka.

- Ciekawe skąd to błoto. - Przeniosła wzrok w stronę drzwi, które znajdowały się na końcu kuchni, może warto byłoby sprawdzić i tamto pomieszczenie? Kto wie, jakie niespodzianki mogły się tam kryć.

Uśmiechnęła się do Patricka, w sumie niby żart, jednak sądziła, że faktycznie może być tak, jak mówił. Longbottomowie mieli dosyć spory majątek, mogli sobie pozwolić na takie wydatki bez mrugnięcia okiem, w przeciwieństwie do większości zwyczajnych ludzi. - Co racja to racja, chociaż takie stare meble mają duszę, tym nowym tego brakuje. - Przeniosła spojrzenie na szafki, gdyby ktoś poświęcił im odpowiednią ilość uwagi na pewno dałoby się je doprowadzić do porządku, z piecem mogło być gorzej, ale na tych nie znała się prawie wcale. Znaczy potrafiła się nimi obsługiwać, jednak ich budowa była dla niej niczym czarna magia.

- Chyba powinno z czasem wyschnąć, może ktoś tu pomieszkiwał jeszcze niedawno? - Nie widziała innej możliwości, chociaż dom wyglądał na całkiem opuszczony, przynajmniej jak do tej pory. Może nie licząc tych boginów, które spotkały z Millie w bibliotece, bo było to dla nich idealne miejsce do życia. - Wiesz, taki opuszczony dom, to idealne miejsce dla bezdomnych, może nasze pojawienie się tutaj pokrzyżowało komuś plany? - Rzucała pytania w eter, specjalnie nie zastanawiając się nad tym, jak było naprawdę. To tylko domysły, jedne z wielu, jakie przychodził jej na myśl.

- Wywalmy wszystko, co się da. - Zgodziła się z mężczyzną, bo była to chyba jedyna możliwa opcja. Pomagała mu pakować śmieci do torby, a przynajmniej to, co wydawało się nie mieć szansy już się do niczego przydać. Oczywiście wszystko w miarę swoich możliwości, bo z racji na jej niewielki wzrost, do tych wyższych szafek nie była w stanie dosięgnąć nawet kiedy wspinała się na palce.

- Całkiem ładna, możemy ją zostawić, jako pamiątkę po dawnych właścicielach. - Mogli odłożyć ją na bok i przejść do kolejnych rzeczy, później zajmie się doczyszczeniem zastawy, akurat Chłoszczyść było jednym z nielicznych zaklęć, z którym radziła sobie wyśmienicie.

- To ma sens, najlepiej podłogę zostawić na koniec, kiedy reszta będzie uprzątnięta, żebyśmy nie musieli jej czyścić kilka razy. - Wtedy też będą mogli sprawdzić, co było za drzwiami, nie wiedzieć czemu nie mogła przestać o nich myśleć, zastanawiała się, jaką niespodziankę mogą tam spotkać.

Wyrzucała do torby zepsute jedzenie, szkło, które było popękane, wszystko, co wpadło jej w dłonie.

- Tak, Sam się na tym zna, można by skorzystać z jego pomocy. - Na pewno zaangażowałby się w odrestaurowanie starych mebli, to był naprawdę dobry pomysł. W końcu, gdy zajął się domkiem ogrodnika ten wreszcie przestał straszyć. - Mogłabym z nim porozmawiać, oczywiście po rozmowie z Brenną. - Nie zamierzała się wyrywać, wolała zapytać, jak ona to widzi, szczególnie, że Samuel nie należał do zakonu. Wydawało jej się jednak, że dla wszystkich był on zaufaną osobą, nie powinno być z tym problemu.

Sprzątanie szło im całkiem nieźle, nie było to może specjalnie przyjemne zajęcie, jednak ktoś musiał to zrobić. Nie narzekała więc wcale, tylko w milczeniu pakowała worki z Patrickiem.

Opuszczone budynki często bywały atrakcyjne dla bezdomnych, dlatego właśnie o tym pomyślała. Mogły to być ślady kogoś z nich, jednak nigdy nie można być pewnym, że to nie ktoś obcy. Musieli sprawdzić dokładnie to miejsce, szczególnie, że było ogromne i ktoś mógł się schować gdziekolwiek tan naprawdę.

- Wydaje mi się, że to chyba najlepszy pomysł, lepiej to sprawdzić, i mieć czyste sumienie. - Że zrobili to dokładnie, niczego nie przegapili. Sama pewnie nie weszłaby do środka, ale miała przy sobie Stewarda, to mocno ułatwiało sprawę, nie bała się tego, co mogą tam zastać, bo wiedziała z doświadczenia, że nie pozwoli, żeby jej się stała krzywda, czuła się z nim bezpieczna.

Szła więc za Patrickiem, w sumie to zaglądała mu przez ramię, co wcale nie było łatwe dla osoby z jej wzrostem. Mimo wszystko uważała, że dobrze, że on poszedł przodem.

Steward nacisnął klamkę, drzwi nie były zamknięte, bez problemu się otworzyły. Tyle, że właśnie, nie było to pomieszczenie dla służby, a zejście do piwnicy. Uderzył w nią smród, nie była to jedynie stęchlizna, a coś jeszcze, cóż nie wiadomo nigdy, czego można się spodziewać po pomieszczeniach jak to. Właściciele mogli pozostawić tam spory bałagan.

Rozglądała się uważnie, zauważyła te ślady na stopniach, Norka mimo tego, że w praktyce nie była wspaniałą czarodziejką, to w teorii wiedziała naprawdę sporo. Zabawne, że nigdy raczej nie przyjdzie jej stosować tej wiedzy w życiu przez to, że nie do końca potrafiła połączyć wiedzę z praktyką. - To jakieś runy, czy coś podobnego, ciekawe dlaczego ktoś pokusił się o nakładanie takich zabezpieczeń na piwnicę. - Wspomniała o tym w głos, teraz jeszcze bardziej chciała zejść na dół, żeby zobaczyć, co się tam znajdowało.

- Cieszę się, że tak myślisz. - Dodała jeszcze. Faktycznie wydawało jej się to być całkiem niezłym rozwiązaniem, Sam miałby kolejne zajęcie, a i to miejsce mogłoby zyskać uroku, dzięki tym meblom. Nie, żeby wydawało jej się, że jest to priorytetem, ale na pewno jeśli będą częściej tu przebywać, to taka kuchnia mogłaby im umilić czas, zdaniem Figg to właśnie to pomieszczenie było sercem domu, dobrze więc, gdyby ono było należycie dopracowane.

W końcu udało im się jakoś z grubsza ogarnąć te śmieci. Kuchnia wyglądała o niebo lepiej, niż wtedy gdy zaczynali, może nie był to jeszcze efekt końcowy, ale pierwsze koty za płoty.

Mogli zobaczyć więc o co chodzi z tymi drzwiami, dokąd prowadzą, i czy faktycznie coś kryje się na końcu schodów. Norka nie należała do tych osób, które same chciałyby eksplorować nieznane, ale miała przy sobie Patricka, to zdecydowanie ułatwiało podjęcie decyzji, z nim pójdzie tam bez problemu.

Poszukała włącznika światła, nawet go znalazła. Nacisnęła i choć z początku mogło się wydawać, że to zadziała, to niestety radość trwała krótko. Niby zamrugało, ale nic więcej nie udało się tym osiągnąć. - Znam swoje miejsce w szeregu Patrick. - Dodała jeszcze na ten komentarz, że on idzie pierwszy. Naprawdę wiedziała, że nie jest potężną czarownicą, w końcu jedyne co tak naprawdę potrafiła to tworzyć magiczne pączki, no i eliksiry, praktykowanie magii nigdy nie było jej mocną stroną.

Zeszli schodami do piwnicy, gdzie znajdowały się kolejne drzwi, te również były otwarte. - Ciekawe po co tyle drzwi, co musiało się tu kryć? - Na pewno takie drzwi nie znajdowałyby się tutaj bez powodu. Ktoś musiał trzymać tutaj coś niebezpiecznego, tylko co?

Wtedy dostrzegła też pokój. Piwnice zdecydowanie tak nie wyglądały. Nie grało jej tutaj nic, po co ktoś tak zaadaptował to pomieszczenie. Smród uderzył ją w nozdrza, starała się jednak nie dawać po sobie poznać, jak bardzo przeszkadzał jej ten zapach. Również rzuciła Lumos, żeby oświetlić całe pomieszczenie, co dwie różdżki to nie jedna.

- Myślisz, że kogoś tu trzymali? - Odparła do Patricka, kiedy dokładnie rozglądała się po tym pokoju, dlaczego te wszystkie sprzęty były przytwierdzone do podłogi, nie miała pojęcia, nigdy jeszcze nie spotkała się z czymś takim. Po co właściwie ktoś miał robić coś takiego? - Albo mieli w rodzinie wilkołaka i urządzili mu taką przestrzeń, żeby jakoś sobie radził z przemianami... - Sama nie wiedziała, czy to w ogóle byłoby możliwe.

Ślady stóp, błoto. Ktoś musiał tutaj przychodzić. - Ktoś tutaj był niedawno. - Dodała jeszcze przenosząc wzrok na schody.