Panna Figg siedziała na zapleczu. Bardzo mocno przeżywała zaistniałą sytuację. Była zdenerowana, wcale nie dziwiła jej ta irytacja matek, sama by się wkurzyła, gdyby ktoś napoił / nakarmił? Mabel pączkami z alkoholem. Tyle, że to nie była wina cukierni, Thomas przyjął zamówienie, ona je wykonała i tyle. Jedno z wielu zamówień, które zrealizowali. Nie mieli pojęcia, że ten typ przekaże to dzieciakom, przecież nie mieli w zwyczaju wypytywać klientów o to, po co im są wypieki. No chyba, że chodziło o jakieś większe okazje, na które piekła torty, wtedy faktycznie miało to znaczenie.

Na domiar złego jeszcze nie pozbierała się do końca po wczorajszym poranku, kłótni z Erikiem, potańcówce, nocy spędzonej z Samem i całej reszcie. Nie miała kiedy sobie ułożyć tego w głowie, bo musiała wrócić do pracy. Los zdecydowanie chciał jej dorzucić kolejnych trosk, jakby nie miała ich już wystarczająco. Zazwyczaj chyba to tak wyglądało, jak się zaczynało sypać to na wszystkich płaszczyznach.

Na całe szczęście nie była z tym sama. Miała Thomasa, który dzielnie ją wspierał w całej tej pączkowej zadymie, widziała po nim, że go również mocno rozwścieczyła ta sytuacja.

Kącik ust drgnął jej w uśmiechu, gdy usłyszała jego komentarz, tak naprawdę bardzo chętnie pomogłaby mu wepchnąć w zad tego typa te dwieście pączków. - Wiesz co, nawet nie będę cię odwodzić od tego pomysłu. Masz moją zgodę. - Powinna być rozsądna, ale w tej sytuacji ciężko jej o niego było. To mogło zaszkodzić ich nieposzlakowanej reputacji, kto wie, komu te matki naopowiadają głupot.

- Jestem wkurwiona Thomas. - Bardzo rzadko przeklinała, więc musiała być naprawdę zirytowana.

- Obejdę sie bez ziółek, co z nim zrobimy? Co z tym zrobimy, te baby są rozwścieczone. - Jakoś nie miała pomysłu, jak zapanować nad chaosem. Możw powinni we dwójkę się stąd zmyć i zostawić ich wspaniałą ekipę z tym problemem.

Czy była to odpowiednia pora na rozlewanie whiksy? Pewnie nie, ale Norze było już wszystko jedno. Musieli jakoś ogarnąć ten syf, a każdy mądry człowiek wiedział, że najlepiej było myśleć nad szklanką pełną alkoholu. Zdecydowanie bardziej teraz tego potrzebowała od jakichś tam ziółek. Brat wybrał chyba najlepszą opcję jak na stan w jakim się znajdowała.

Sięgnęła po jedną ze szklanek, upiła niewielki łyk, skrzywiła się przy tym niemiłosiernie - nie była z niej specjalnie wprawiona zawodniczka w piciu.

- Musimy zminimalizować straty, nie po to się tak staraliśmy od otwarcia, żeby teraz jakiś pajac zniszczył nam opinię. - Zirytowało ją to, bo przecież naprawdę ciężko na to pracowali, a tu przychodzi jakiś jeden typ i wszystko niszczy.

- Moglibyśmy, ale one wtedy powiedzą dalej, że mamy wszystko gdzieś i je zlekceważyliśmy. - To znowu nie było najlepszym rozwiązaniem, wolała, żeby sądziły, że faktycznie zainteresowali się tym, gdzie trafia ich towar i potrafią sobie radzić z konsekwencjami.

Nazwisko, jej też coś mówiło. Tyle, że nie do końca wiedziała co. - Nie wiem, nie znam chyba żadnego Yaxleya, chociaż widziałam w którejś gazecie informacje, że Erik romansuje z jakąś dziewczyną o tym nazwisku, nie wiem, jaka to była gazeta. - Norka śledziła wszystkie plotki, które tylko się pojawiały, szczególnie, kiedy dotyczyły jej najlepszego przyjaciela. Śmiesznie było czytać o jego domniemanych romansach mając świadomość, że nie interesuje się on kobietami.

- Jestem za, myślę, że najlepiej będzie, jak damy mu nauczkę. - Zapamięta, że nie można z nimi zadzierać. Gdyby był w tym sama pewnie nie byłaby taka odważna, na szczęście miała Thomasa.