Opis lokacji

Informacje startowe

Jedzenie i picie

Przestrzeń grywalna

NPC

Drinki z niespodzianką

Zaczarowana woda

Zaklęte muszle

Ominęła ją ostatnia impreza zakonu. Wtedy Cameron zabrał ją na ten śmieszny bal, w tych dziwnych strojach, wyrwanych z innej epoki i jej się oświadczył, więc nie zaszczyciła swoich znajomych swoją obecnością. Miała nadzieję, że jej to wybaczą, ale cóż, zdecydowanie oświadczyny było dużo istotniejsze niż jakaś tam potańcówka. Nie zamierzała opuścić kolejnej z zakonowych zabaw, więc gdy tylko dowiedziała się o tym, że będzie ognisko ogarnęła sobie wolny wieczór, o to samo poprosiła Camerona. Tak naprawdę nie byli jeszcze nigdzie razem, na żadnym przyjęciu jako oficjalne narzeczeństwo.

Sierpień nie był dla nich łaskawy, Windermere trochę ich poróżniło, na całe szczęście jakoś udało im się dogadać. Znowu była spokojna. Chciała go zabrać ze sobą do przyjaciół, żeby poznał ich bliżej, może dzięki temu zmieni nieco zdanie o tym, czym zajmowała się po pracy. Cameron nie był głupi, wiedział, że się angażowała bardziej niż powinna, chociaż Ruda wcale nie opowiadała mu o tym zbyt wiele. Wiedziała, że nie może, bo chodziło także o jego bezpieczeństwo. Nie wybaczyłaby sobie, gdyby przez nią i jej nielegalne działania stał się jedną z ofiar śmierciożerców, a wiadomo, że im wcale nie trzeba było wiele do tego, żeby kogoś zabić.

- Brenna jak zawsze się postarała. - Rzuciła Ruda, kiedy przechadzali się z Cameronem w okolicy namiotu. - Nie spodziewałam się, że będzie tutaj, aż tyle osób. - Rozglądała się uważnie szukając znajomych twarzy i było tutaj ich naprawdę wiele.

Spojrzała na zaklętą muszlę, którą zawiesiła sobie na szyi już na wejściu, będzie to na pewno pamiątka przypominająca jej o tym wspaniałym wydarzeniu. - Idziemy sobie usiąść? Jesteś głodny, chcesz pić? Czegoś potrzebujesz? - Ścisnęła Camerona mocniej za rękę, i zadała mu całą masę pytań, aby mieć pewność, że na pewno dobrze się tutaj czuje.

Panna Figg pojawiła się na plaży dużo wcześniej od wszystkich innych. Pomagała w przygotowaniach, do takich spraw nadawała się idealnie. Okropnie cieszyła się z tego, że członkowie i przyjaciele Zakonu ponownie się spotkają, tym razem świętując razem hucznie zakończenie wakacji.

Sporo się zmieniło, stała teraz niedaleko ogniska, trzymając za dłoń mężczyznę z którym chciała spędzić resztę swojego życia. Jakie to zabawne, że ledwie dwa tygodnie temu na potańcówce nawet nie przeszłoby jej to przez myśl. Los lubił płatać figle, najwyraźniej. Nic nie działo się bez przyczyny, musieli się spotkać podczas potańcówki, aby dać sobie kolejną szansę. Niezmiernie ją to cieszyło, wreszcie czuła się naprawdę spełniona. Wpatrywała się w Samuela uśmiechnięta, trzymała go za dłonie po prostu ciesząc się tą chwilę. Ostatnio niewiele było takich radosnych momentów w jej życiu, zupełnie beztroskich. Tak jakby wcale wojna nie toczyła się gdzieś z boku.

Wiedziała, że dla niego to na pewno spore wydarzenie, zresztą dla niej również, tak naprawdę to nie pojawili się jeszcze nigdzie razem, oficjalnie, jako para, a właściwie to narzeczeństwo. Bardzo chciała go przedstawić wszystkim swoim najbliższym, chociaż pewnie większość i tak już go kojarzyła, miała zamiar jednak poinformować każdego znajomego, że jest w nim zakochana. Cały świat powinien usłyszeć tę nowinę.

Ogień tańczył, wydawał się żyć własnym życiem, spoglądała na niego niepewnie, ten żywioł nie kojarzył się jej zbyt dobrze, nie po tym jak pochłonął polanę ognisk. - Jak ci się podoba? - Szepnęła cicho Samuelowi do ucha, stając przy tym na palcach, bo wyjątkowo nie miała na sobie butów na obcasie, właściwie to tuptała po piasku boso, bo tak było prościej. Miała świadomość, że nie było to jego naturalne środowisko, najpewniej czuł się w Kniei, jednak plaża na pewno była spokojniejsza od Londynu, którego nie znosił. Na szyi Norka miała zawieszoną muszelkę, każdy kto przybył na przyjęcie taki dostał, nie mogło go więc zabraknąć również i u niej.

istotna zawartosc