Akademia Boubatox

Maximilian Addams &  Neil  Enfer

Kolejny dzień przywitał go ciepłą pogodą. Za oknem było tak pięknie, aż przykro mu było na myśl, że kilka godzin spędzi w klasach, nim będzie mógł pójść pozwiedzać. Tak więc kilka godzin  minęło mu w zniecierpliwieniu. Przystępował z nogi na nogę starając się skupić, nie szło mu jednak  najlepiej. Cały czas zerkał w stronę okien i ogrodów. Dlatego gdy tylko  zostali odwołani z klasy praktycznie od razu wybiegł na błonia. Nie przejmował się tym, co pomyślą inni. Chciał już być wolny i zwiedzać ogrody. Czym prędzej. Do tego stopnia był tym wszystkim zaaferowany, że gdy tylko wbiegł w ogrody zaczął je dokładnie zwiedzać. Nawet nie wiedział ile czasu mu to zajęło. Do tego stopnia, że stracił nie tylko poczucie czasu ale  też miejsca i przestrzeni.  Gdy podniósł się  po tym jak ocenił kolejną roślinę i rozrysował ją w swoim szkicowniku stwierdził, że.. niestety się zgubił.  W tym momencie pożałował swojej impulsywności oraz tego, że za tym co go ciekawiło gnał bez pomyślunku i  nie miał żadnych myśli.
Teraz niestety było już za późno by naprawić błąd. Musiał się stąd jakoś wydostać bo  nie będzie za przyjemnie. Raczej nie miał ochoty spędzić tutaj nocy, zwłaszcza, że nie wiedział na co może natrafić. Od dłuższej chwili też nie natrafił na nikogo w okolicy, co zaczęło go zwyczajnie martwić. Czyżby aż tak się zgubił? - No to masz babo placek, tak się wciągnąłem, że aż się zgubiłem. - Wymamrotał raczej sam do siebie starając uspokoić dudniące serce. Naprawdę się zgubił, czy było w tym coś więcej? Może coś przeoczył? Jakieś magiczne przejście? Czemu był taki głupi, że przyleciał tutaj sam? 

Blondyn w zasadzie nie miał nadziei na szybkie wydostanie się z tego cholernego labiryntu? Co tak naprawdę przeoczył? Czemu  aż tak bardzo wsiąkł z podziwianie roślinności, że zbłądził jak dzieciak? Na pewno były jakieś mapy, jakieś wskazówki jak się stąd wydostać. Nagle poczuł się jak zwierzę w pułapce, pasikonik zamknięty w słoiku. Nawet jeśli  nie był dosłownie w zamknięciu. Jedynie co zrobił to przełknął ślinę rozglądając się raz jeszcze. Jego serce  zaczynało bić coraz szybciej. Ręka powędrowała do różdżki, którą pewnie trzymał teraz w dłoni a ta trzęsła się jak osika. Ruszył przed siebie, rozpaczliwie szukając wyjścia. Niestety nie udało mu się. Mało tego trafił na kogoś.
Słysząc jego głos niemal wyskoczył z własnej skóry. Momentalnie przeszyły go ciarki gdy odwrócił się w stronę chłopaka z wycelowaną w niego różdżką. Jego słowa od razu przyciągnęły uwagę. "Jego Labirynt" Skoro jego to wie gdzie wyjście. Dla mózgu blondyna to było mega proste, logiczne. Szybkim, niemal zamaszystym krokiem znalazł się przy nim. Delikatnie nad nim górując wzrostem. Różnica była spora nawet jak na ich wiek. - W takim razie gdzie wyjście. - Odezwał się, jego głos był niski, całkowicie nie pasujący do jego androgenicznej budowy. Czubek różdżki wbił w jego brzuch oczami wędrując po jego twarzy. - Prowadź. - Zażądał, w tym momencie nie interesowało go nic innego jak wydostanie się stąd. Neil mógł widzieć strach i panikę wymalowaną na jego twarzy. Takie sytuacje zawsze stresowały Maxa. Zwłaszcza w całkowicie obcym miejscu. Niby był wolny ale wszystko wyglądało tak samo! Nic do czego naprawdę mógł się odnieść. Więc takie rzeczy jak imię, wiek czy cokolwiek odnośnie drugiego chłopaka były mu teraz zbędne. Starł kroplę potu ze swojego policzka upstrzonego piegami. Czekał aż nieznajomy zacznie prowadzić. Wiedział, że jego własne zachowanie jest potencjalnie niebezpiecznie. Jednak tym zajmie się.. potem. Powoli zaczynało się ściemniać więc wydostanie się dla niego było więcej niż priorytetem na ten moment.

Zajęty był studiowaniem  twarzy chłopaka, jego mimiki i  spojrzenia. Ten zdawał się nie jak reagować na jego słowa a on tylko chciał się stąd wydostać! Nie rozumiał też paniki jaka go otulała w tym momencie. Przełknął głośno ślinę. Dalej dźgał chłopaka różdżką w brzuch by ten się ruszył. Jednak ku jego nieszczęściu usłyszał też jakiś szept a raczej szepty. Rozejrzał się w panice dookoła po czym kucnął zakrywając uszy, - Kurwa kurwa kurwa, ja tylko chcę stąd wyjść! - Zaklął pod nosem zaś rękawy szaty zsunęły się po jego ramionach. Na jednej z dłoni ukazując raczej nieprzyjemną bliznę po zabawach jego kolegów ze szkoły. "Mudblood" W czarodziejskim  świecie słowo, które nie było mile widziane jednak często używane w pewnych kręgach. Złowrogi szelest sprawił, że ten aż się zadrżał wplątując palce w swoje blond włosy. Różdżka z cichym tapnięciem upadła na trawę.
Nie chciał listków, trawki, roślinek czy niczego innego. Nie miał też zamiaru nic zabierać Neilowi. Zwyczajnie chciał stąd wyjść nim panika sprawi, że straci kontrolę. - P-proszę zabierz mnie stąd. - Wymamrotał łamiącym się głosem. Oczywiście, że nie miał pojęcia co siedziało w głowie chłopaka, czy nawet tego, że jest Wilkołakiem, bo niby skąd miał to wszystko wiedzieć. -Nic nie chcę.. Po prostu mnie stąd wyprowadź...

W tej chwili nic nie pomagało. Blondyn był tak przerażony, że nie do końca rozumiał co się dzieje. Jedno wiedział na pewno, że odczuwał niezrozumiały strach. To też nie tak, że nie starał się kontrolować bo robił co mógł. Czasem jednak zdarzają się momenty, że nic na nie słucha. Tym razem mózg blondyna, któremu starał się to wytłumaczyć. Wszystkie próby jednak spływały na niczym.
Wpakował czy nie, coś było na rzeczy a Neil nie pomagał. Z resztą Max też w nijaki sposób się temu przyczyniał. Gdy tak kucał zakrywając uszy, ciągnąc za blond włosy Neil był pozostawiony ze swoimi własnymi myślami. Bowiem Addams  mimo wszystko kulił się ze strachu, zdjęty paniką jakiej nie potrafił zrozumieć. Rzucał czary? Niby jak bez różdżki? Chyba, że nie zauważył jej leżącej obok w trawie. -B-boję się - Jedynie wymamrotał, tym razem starał się po francusku, znał kilka słów, może to pomoże..
Aż mu się w głowie zakręciło na kolejne słowa. Czy to znaczyło, że nie zamierza stąd iść a nawet gorzej.. Zostać o podziwiać gwiazdy? -T-Ty chyba żartujesz..  - Oczy miał talerze gdy tak na niego patrzył z niedowierzeniem. Może już tak kurczowo nie trzymał swoich uszu. Nawet rozejrzał się w poszukiwaniu swojej różdżki. Spojrzał w górę na niego, tak jakby dopiero teraz oceniając z kim tak naprawdę miał do czynienia. Przywiązał nawet więcej uwagi do detali wyglądu  swojego rozmówcy. Dalej jednak widoczna w nim była panika i wyglądał niczym spłoszona sarna.

Co tutaj dużo mówić. Bariera języka to naprawdę wielki problem w pewnych sytuacjach. Tak jak widać było na powyższym obrazku. Chłopak był przerażony, bał się miejsca w jakim się znalazł zaś drugi, nawet nie wiedział o czym ten kwili. Dla Blondyna to miejsce w obecnej sytuacji było czymś przerażającym, czymś czego nie znał. Co więc dziwnego w tym, że zareagował tak intensywnie. Mimo, że był z natury odważnym to i takim miękną kolana od czasu do czasu.
W rzeczy samej Addams był zbyt rozpoznawalny, ciężko było zapomnieć jego twarz skąpaną w blond włosach pokrytą piegami. Mającą charakterystyczne dla Azjatów, jedynie co to ich kolor go wyróżniał, nie były takie ciemne. W brązie przebijały się kawałki zieleni. Nadając im specyficzności i unikalności. Pomimo tego, że kolory same w sobie takie nie były. Uznać je można raczej za typowe, popularne, wręcz nudne.
Na słowa Neila zdziwił się, zaskoczenie pokryło jego oczy i twarz. Ze wyraźnym szczękiem zębów wyjąkał.- C-chyba? To ma... Uczucia? - Jego brwi zakrzywiły się gdy rozejrzał się dookoła zerkając na zielone liście, które teraz dziwnie wydawały mu się żywe, chociaż nijak nie mógł tego wytłumaczyć. Chociaż nagle też przypomniał sobie jedno. W Hogwarcie też mieli coś takiego, było ciężej dostępne i raczej hodowane na specjalnie okazje z racji swojej natury.
Jego spojrzenie jeszcze raz padło na otaczającą ich roślinę, chłopak wziął głęboki oddech starając odepchnął od siebie negatywne emocje. Przynajmniej starał się.
-Nie.. - Przyznał cicho, jakby z lekkim urazem i smutkiem, nutką zawodu. Jednak skąd mogli wiedzieć, że trafi się ktoś taki jak on? Zafiksowany na punkcie natury i zwierząt? Kogoś kto bez pomyślunku rzuci się w wir eksploracji nowego miejsca. Niczym dziecko, które dostało nową zabawkę. - Nie pokwapili się.. Albo uznali, że zwyczajnie nie warto.- Przemknęło mu w myśli to, że faktycznie tak mogło być. Kto by się przejął zniknięciem chłopaka? Zwłaszcza w tych czasach. Gdzie pełno ludzi ginie, słuch po nich zanika. Zbyt było tego wiele by przejmować się jednym chłopcem, który nie miał w sobie krwi prawdziwych czarodziei.- Tak.. będę wiedział.. - Wymamrotał chwytając rękę chłopaka, chociaż przez chwilę się zawahał, kto wie co ten mógł mieć w głowie. Gdy już stał bezpiecznie, mógł zapytać coś od siebie.- Wiesz gdzie jest wyjście? Jak się poruszać w tym miejscu?